Wie is de grootste leugenaar?

De verkiezingscampagne lijkt wel een wedstrijd in wie het best kan liegen. Rutte liegt, Samson liegt, Wilders spreekt wartaal, zelfs Arie Slob spreekt niet de waarheid. Volgens mij doen handige lijsttrekkers hun best om ons zoveel mogelijk te verwarren. Liegen is al te gek voor woorden, maar het zonder blikken of blozen toegeven is onbestaanbaar. Ik was al niet diep onder de indruk van dit stelletje blauwe stropdassen, maar nu zou ik het lachwekkend vinden als het niet zo serieus zou zijn. En dan te bedenken dat we nog naar de stembus moeten. Je kunt je nu al voorstellen wat er straks in de formatie gaat gebeuren. Toch maar thuisblijven en mijn moeder teleurstellen?

Mijn Stemwijzer

Over drie weken gaan we naar de stembus. Ik ook. Sinds ik niet meer automatisch stem op de partij van mijn moeder is het een hele heisa om een verstandige keus te maken. Gelukkig zijn er hulpmiddelen zoals het Kieskompas en de Stemwijzer. Die vertellen me keer op keer dat ik links moet stemmen. Dat wist ik zelf ook al, dus daar heb ik niet zoveel aan. Ik wil weten welk links! Daartoe heb ik zelf drie belangrijke bepalende onderwerpen gekozen die mijn keus gaan bepalen. Dat zijn zorg, europa en duurzaamheid. De volgorde is willekeurig. Ga er maar aan staan.

De bangmakerij over het uiteenvallen van Europa zegt me niks, omdat ik het probleem niet begrijp. Zolang politici mij niet kunnen uitleggen, waarom we ondanks de fianciele rommel in Europa toch voor de euro moeten zijn, stem ik tegen. Dus SP.

Voor een duurzame wereld moet ik nu juist weer niet bij de SP zijn. Daar scoren GroenLinks en de PvdA het best. Ik wil geen verhoging naar 130 km. Ik vind dat gebruik van fiets en openbaar vervoer beloond moeten worden.

Voor een goede en betaalbare zorg moet ik nu juist weer niet bij GroenLinks zijn. Die willen het Eigen Risico en de Eigen bijdrage flink verhogen. Weliswaar wordt dat weer gecompenseerd voor de sociale minima, maar het loslaten van het gelijkheidsbeginsel vind ik gevaarlijk.

Wat me over de streep heeft geholpen is het voorstel van Jetta Kleinsma om 10.000 wijkverpleegkundigen aan te stellen, die de zorg voor mensen thuis regelen. Jetta bewijst dat ze oren en ogen in de samenleving goed de kost geeft. Het idee van Buurtzorg is een groot succes gebleken. Jetta vond ik toch al een kanjer. Nu ze me het kiezen heeft vergemakkelijkt, groeit mijn bewondering. Mijn moeder zal blij met me zijn.

Buurtzorg formule:

Christenen en homoseksualiteit

De schijnheiligheid houdt maar niet op. Eerst het CDA dat de kamermotie tegen weigerambtenaren niet wil uitvoeren. Hetzelfde CDA dat voorlichting op scholen over seksuele diversiteit niet nodig vindt en nu weer de Christen Unie. In Altijd Wat probeerde Arie Slob gisteren uit te leggen dat zijn christenen heus niets tegen homo's hebben, die mogen lustig lid van de partij worden. Natuurlijk mogen wij ook op ze stemmen. Maar, en nu komt het, homoseksualiteit kan wel een reden zijn om een sollicitant een publieke functie binnen de partij te weigeren.

Na het zien van het interview vraag ik me knarsetandend af waarom wij homoseksuelen deze draaikonterij niet keihard aan de kaak stellen. Liefst tot de Raad van Europa toe. En vooral nooit op zo'n christelijke partij stemmen en al die christenpolitici de rug toe keren. Dan liever de SGP: die zijn tenminste duidelijk.

Melkmeisje (7)

melkmeisje

Een melkmeisje is ook een voordeur met omliggend kozijn. De jukvorm van het het kozijn doet denken aan een melkmeisje dat twee emmers draagt. Ook dubbele deuren met ombouw in deze vorm worden melkmeisje genoemd.

Geef mij maar de brede, de trage rivieren

Geef mij maar de brede, de trage rivieren,

de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,

de drinkende wilgen, de zinloze dijken,

een doodstille stad aan de oever.

Geef mij maar de winter, het armoedige

landschap, de akker zonder het teken van

leven, de kracht van de krakende heide.

Geef mij maar de kat als hij kijkt voor

hij springt, om te vechten, te vluchten,

te paren, te jagen, als hij kijkt.

Geef mij maar een paard in galop, maar

op zijn zij in het gras. Geef mij

maar een vraag en geen antwoord.

Rutger Kopland

(uit: Een lege plek om te blijven, 1975)

Variatie op Cirkels

Variatie op Cirkel van Ad Dekkers

Vroeger Herleeft

Al jaren droom ik van mijn bankje aan het water. De beginregels van De Uitvreter horen niet voor niets tot mijn favoriete leesvoer. Het uren turen over het water kwam er nooit van. Altijd druk, druk, druk. Maar nu is het er. Sinds mijn lijf  "Ho stop" heeft geroepen, haal ik net op de fiets de twee bankjes aan het einde van het zuidelijk havenhoofd. Daar kan ik 's morgens uren genieten van het bewegend licht op het water, de bootjes die de haven uit tjoeketjoeken, de visdiefjes die spelen met de vissen. De fietstouristen van het Fletcher Hotel hebben ze nog niet ontdekt. Die komen hier ook niet om te turen, die komen om rond te rijden.
Vroeger kwam ik op deze plek vaak met de hond. Ik heb er met bewondering gekeken naar de skutsjes die na de jaarlijkse wedstrijd de haven uitzeilden op weg naar Friesland. Als de wind op de kop stond, moesten de skutsjes, die geen motor hadden, langs de pier gejaagd worden door de sterke Friezen. Bij een zwaar gemoed kon ik er uitwaaien. Dat hoeft nu niet. Ik kan er nu uren turen.

Huizer Melkmeisje (6)

Jammer dat op het Kombuis in Huizen geen winkels of restaurants zijn, want dan konden al die winkelende toeristen zien, dat wij in Huizen echt wel weten wat een melkmeid is. Dit is dus de versie van Paul Schiffers, die hiermee ook een duit in het zakje heeft gedaan. Met juk en op de klompen.

Mijn bankjes aan het water

Ik ben trouwens niet de enige die geniet.

Twitterende politici

Twitterende wielervrouwen zijn vermakelijk; twitterende politici irritant. Van politici mag je immers verwachten dat ze nadenken voordat ze hun snavel openen. Wij zitten echt niet te wachten op al die tweeds uit hun kippenhok. Laat ze eens doen waarvoor ze gekozen zijn: problemen oplossen.

Ik wil ook wel uitleggen waarom ik uit mijn eigen hok ben gekomen. Vanmorgen staat in De Volkskrant een interview met mijn  "moordwijf" Joke van Gent, die helaas de GroenLinks fractie gaat verlaten. Zij zegt behartenswaardige dingen voor een partij die in de polls dramatisch verliest. Maar wat doet Jolande Sap? Zij twittert: "Komkommertijd". Wordt het nog wat met GroenLinks?

Pas op de plaats

Een pas op de plaats is niet gebruikelijk in deze tijd van al maar verder en al maar meer. Toch moet het, omdat mijn lijf heeft aangegeven, dat het rust nodig heeft. Ik wil hier niet uitwijden over oorzaken en aanleidingen, omdat ik die niet op een rij heb. Het signaal is duidelijk genoeg. Even niet! Even rust. Hoe lang dat even gaat duren is niet te voorspellen. Dat hoort erbij. Net als geduld en vertrouwen.

Ergens las ik dat een mens dat veel herinneringen heeft wel tweemaal leeft. Ik ga nu beginnen aan het tweede leven. Heb er wel zin in.

Pruttelende vulkanen

Foto is genomen door Ger of Nel in Yellowstone.
Het was er schandalig koud en het sneeuwde. De foto is dus niet wazig.

Zebela's en ofilanten

Kersenbloesem

Voor Japanners is kersenbloesem het symbool van nieuw leven.

De dolende in de woestijn

Golven van herinnering

"Ik lag onder de kap van de brede bark. Mijn slavinnen hielden in de gaten of de zinderende zon mijn gezicht onderweg niet verbrandde, terwijl ik ondertussen naar het geklots van de riemslagen lag te luisteren. Ik liet een hand buitenboord hangen en streelde met ontspannen vingers de golven van de grijze zee."

Uit: Vrede op Ithaca van Sandor Márai

Verdroomde illusies

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

Olivia van Dik en Rita ontdekt de wereld, haar wereld.

Tuin en Tour

Een moordwijf

Recht door Zee, Hart op de goede Plek en op de Tong, Vechter, wars van ondoorzichtige Compromissen. Hield zij Groen Links op koers?.