Bloggers gevaarlijk

De Belgische defensieminister De Crem die ladderzat in New York van een trap in een cafe viel vindt blogs “een gevaarlijk fenomeen. “We leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien.” Hij heeft alle reden om zich af te zetten, want zijn escapades werden door een bloggende landgenote, die in het New Yorkse cafe werkte op het net gezet, en toen was De Crem in nood. Hij had ervoor gezorgd dat de landgenote was ontslagen, maar dat hielp niet veel. Hij werd ter verantwoording geroepen in het Belgische parlement (bestaat dat trouwens nog?), dat hem vervolgens bedekte met de mantel der liefde.

Bloggen gevaarlijk? Ik heb ook wel eens zin om uit de school te klappen. Maar tot nu toe heb ik me aardig ingehouden. Pas als mensen heel erg dom doen, laat ik het weten. En dikwijls ben ik niet de enige. Zoals bijvoorbeeld in het geval van Kai van der Linden die Trots op Nederland heeft verlaten. Wat wij al een jaar hebben gezien, ziet hij nu pas. TON is een mevrouw met grote woorden en weinig daadkracht, die in het zadel wordt gehouden door onfrisse vriendjes. Hij noemde het "gebakken lucht" en tekende daar bij aan dat hij dat van D66 en de PvdA ook vindt.

Overigens zei hij iets veel opmerkelijkers over Geert Wilders en zijn PVV. Geert noemde hij abject en zijn organisatie dictatoriaal. Kai is niet zo dom als hij doet, maar heeft zich wel door Rita voor haar kar laten spannen.

Bloggen is net zo gevaarlijk als de lezer het vindt. Als u fan bent van Rita en Kai, of nog erger van Geert, komt u gewoon niet meer terug op dit blog. Of u schrijft een reactie. Schelden doet geen pijn, en gelukkig kan niemand mij meer ontslaan!

De Staat rukt op

Ik heb gisteren met verwondering zitten kijken naar het verslag van een of andere vaste kamercommissie over het Electronisch Kind Dossier. Zo'n Electronisch Kind Dossier moet voorkomen dat kinderen ontsporen door vroegsignalering. Alle gegevens van alle kinderen worden erin opgeslagen. Vervolgens laten we er een verwerkingsprogramma op los en hupsakee, de vijf procent probleemkinderen komen er vanzelf uitgerold. En vervolgens doen we niks. Wie bedenkt het?

Vorige week las ik dat Guusje ter Horst, toch waarlijk niet de meest naieve minster van dit stelletje fatsoenrakkers, werkt aan een Fatsoens handboek. Die heeft dus ook de tik van de malle molen gekregen. In dat handboek staat dat we ons maatschappelijk moeten inzetten, dat we lief en aardig moeten zijn voor oudere mensen, dat we ons aan regels moeten houden. Ik heb nog niet gelezen of we straf of beloning krijgen als we het niet doen. Maar ik houd mijn hart vast.

En dan hebben we ook nog de rol van de Staat in het Onderwijs. Het is al weer een half jaar geleden dat we ach en wee riepen naar aanleiding van het rapport Dijsselblom en vervolgens is er niks, helemaal niks, gebeurd. De school moet terug naar vakkundige, goedopgeleide docenten. Staat mag vertellen wat er moet worden geleerd, de school bepaalt hoe dat wordt gedaan. Maar niks van dat al. Basisscholen met goede CITO resultaten krijgen nog steeds van de inspectie Onderwijs een onvoldoende als ze het nieuwe leren niet omarmen.

Drie voorbeelden! Wat me nog het meest verbaast, is dat GroenLinks zo stil is. VVD en D66 laten het liberale geluid horen, de een wat overtuigender dan de ander. De PvdA heeft inmiddels de kleur van het CDA aangenomen, en nadert nu ook de christelijken in de peilingen. Die houden dus hun mond. Maar waar is GroenLinks? Is daar nu ook al het verstand op de loop? Als je niks doet, gebeurt er immers niets.

Marktwerking in de zorg

Afgelopen zaterdag viel een envelop van de Postcodeloterij in de bus. "Een prijs!", dacht ik. "Kan ik weer wat weggeven". Een paar maanden geleden wonnen wij een beachfiets. Die stond ineens in de garage. We hebben hem in elkaar gezet, geprobeerd en besloten dat die iets te jong voor ons was. Dus hebben we hem weggegeven, en dat was pret. Misschien weer een fiets, dachten we verlekkerd. En dus openden we de envelop vol spanning.

Niks prijs en niks fiets. In plaats daarvan een aanbod van Agis Zorgverzekering, ja heus, Agis zorgverzekering voor een goedkope polis met een goedkope premie. En extra korting kregen we als we onze inkopen doen bij Albert Heijn.

We gingen er eens even bij zitten, simpel als we zijn. Wat heeft in hemelsnaam de Postcodeloterij te maken met een Agis zorgpakket? Hoe ver gaat de marktwerking in de zorg? Gaan de Postcodeloterij en Albert Heijn mee betalen aan mijn zorgpakket? En is de Postcodeloterij niet bedoeld voor betere doelen?

Ik kan in mijn hoofd de Postcodeloterij en een zorgverzekering maar niet bij elkaar krijgen en vroeg dus rond. Niemand kon me vertellen hoe het precies zit en dus keek ik op Internet. En daar vond ik wat ik al wist. Nergens een kritische noot. Dus zijn wij blijkbaar echt niet meer van deze tijd. Ik heb ook een museumjaarkaart!!!!

Integratie en de PvdA

Ik kan het toch even niet laten om langs de zijkant te lachen over de worsteling van de PvdA met het vraagstuk van integratie. Ella Vogelaar liet bij haar vertrek weten dat ze het met de harde lijn van Bos niet eens is. Vervolgens ontkenden allerlei PvdA kopstukken dat er een harde en een zachte lijn bestaat in de PvdA. Iedereen is voor de harde hand waar het moet en voor de zachte waar het kan. En met de toon van het debat is niets mis!

Vandaag laten allerlei grote steden wethouders van de PvdA in De Pers weten dat zij niets zien in de lijn Bos. Zij vinden dat Marokkanen onnodig worden gestigmatiseerd door steeds naar hen te wijzen als er iets mis is. En ook zij vinden dat de jongens die overlast veroorzaken perspectief moet worden geboden. Alleen straffen lost niets op.

Misschien hebben jullie deze week ook het bericht gelezen dat het geweld tegen homo's vooral door autochtonen wordt gepleegd. Hebben ze ons toch altijd doen geloven dat het altijd en eeuwig Marokkaanse ettertjes waren die homo's in elkaar slaan! Nee, het waren dus al die lieve, blanke jongetjes die zo goed opgevoed zijn. Nederland let op uw saeck! Gebruik uw verstand!

Vrouwen en de PvdA

In de machtspolitiek van de PvdA is geen plek voor bijzondere vrouwen! Dat heeft ons het vertrek van Ella Voogelaar geleerd. Vakbondsvrouw Ella moest wijken, omdat ze zich niet wilde aanpassen aan de partijcultuur. "Ze is wat introvert" zei Mariëtte Hamer en bedoelde daarmee dat ze niet wilde buigen. Digh Istha moest haar helpen om haar presentatie te verbeteren. In De Telegraaf, is dat tegenwoordig de spreekbuis van de partij(?), klaagde hij, dat ze alleen maar naar de vriendinnen om haar heen wilde luisteren.

Ik ben plaatsvervangend blij dat ze verlost is, want in mijn tijd in de Huizer politiek heb ik aan den lijve gevoeld, wat het met je doet als je de partijlijn moet volgen en met meel in je mond moet praten. Ella wilde dat niet en kon dat niet. Het volk in de wijken begreep waar ze over sprak, maar dat is voor de mannen bestuurders van de partij en van de woningbouwcorporaties niet belangrijk, misschien zelfs gevaarlijk.

Haar optreden met Geen Stijl was niet handig, maar ik kan me andere politici herinneren die tegen dit soort journalisten met tassen begonnen te slaan. Het kan toch niet zo zijn, dat een minister weggejaagd wordt, omdat ze domme journalisten geen weerwoord kan bieden. Dat zal Egbert van der Laan ongetwijfeld wel kunnen, maar het volk in de wijken zal hem niet begrijpen. Weer zo'n mannelijke melkmuil, die onbegrijpelijke partijtaal brabbelt. Maar gelukkig is Wouter o zo blij met hem.

Uithuilen en opnieuw beginnen? Jammer dat er weer een kleurrijk mens de politiek verlaat.

TOPvrouwen voor topmannen

Op 11 november jl. stond de volgende oproep aan minister Wouter Bos in de kranten:

Topvrouwen – we hebben ze nú nodig
Wij weten dat vrouwen bijdragen aan bestuurlijk evenwicht en dat zij een positieve invloed hebben op cultuur en werkwijze van de ondernemingsleiding. Breed onderzoek en onze eigen ervaringen laten daarover geen twijfel bestaan.

Gemengde teams bieden voor de toekomst nieuwe kansen. Mede in het licht van de huidige crisis is het daarom van groot belang dat alle ruimte wordt gegeven aan ‘the best teams we have’. Daarin zitten niet alleen mannen, maar zeker ook vrouwen.

Vanuit deze visie roepen wij minister van Financiën Wouter Bos op bij de noodzakelijke veranderingen van de financiële sector niet voorbij te gaan aan het feit dat Nederland over een groot aantal vrouwen beschikt die zakelijke uitdagingen met kennis en betrokkenheid oppakken. Vrouwen die financiële ondernemingen kunnen leiden, vrouwen die kunnen bijdragen aan beter bestuur en beter toezicht en aan het herstel van vertrouwen en resultaten.

Topvrouwen – we hebben ze nú nodig.

De oproep was getekend door vierenzeventig zware jongens! Wat moeten we hier nu van denken. Al jaren wordt gepleit voor vrouwen in de top! En al jaren lukt het niet, omdat de jongens er zelf niet aan willen. Want zij hebben toch de positie om die vrouwen te benoemen. Dat hebben ze niet gedaan. Waarom dan nu de oproep. Kunnen ze ons zelf niet uit de penarie helpen. Is het hen boven het hoofd gegroeid. Moeten wij helpen nu het kalf verdronken is?

Dinsdag legde Neelie Kroes in De Wereld Draait Door uit dat er echt voldoende meer dan capabele vrouwen zijn. De jongetjes Matthijs en Jan vroegen zeikerig "hoeveel dan wel". Want veel verder dan denken in harde aantallen komen zij immers niet. Zonder blikken of blozen noemde Neelie het getal 7400 (voor iedere ondertekenaar 100 vrouwen). En toen ze haar probeerden te vangen met de vraag hoe de verhouding is in haar ondersteunend ambtenarenapparaat, antwoordde ze 55 tegen 45%, waarbij de twee leidinggevende ambtenaren VROUWEN zijn.

Neelie zelf is natuurlijk een TOPvrouw, die ook nog eens haar nek durft uit te steken. Al die andere TOPvrouwen werken tot nu toe hard en goed achter de schermen, zodat die mannetjes op de buis kunnen. Moeten die vrouwen zich nu ook eerst laten zien!? Juist daarin ligt nu net niet hun kracht. En Bos moet bij de benoeming van toezichthouders alleen maar Vrouwen moeten kiezen. Dat zou pas echt goed zijn.

Inktviszwammen

Omdat ik vrees dat jullie niet de commentaren van mijn weblogs lezen en dus nog steeds aan het zoeken zijn naar die rode paddestoelen, hier de oplossing van het raadsel. Het zijn INKTVISZWAMMEN. En die zijn uiterst zeldzaam in Europa. Zo zeldzaam dat alleen de goede zoeker ze kon vinden. En die goede zoeker was mijn vriendin en trouwe bloglezer Thamar. Zij schreef mij:

Na zijn ontdekking in 1921, in het oosten van Frankrijk, is de zwam steeds verder Europa ingetrokken. Oorspronkelijk is hij uit Australië afkomstig. Waarschijnlijk zijn sporen meegekomen in schapenwol. Aan het eind van de jaren 70 had de zwam de DDR en Oostenrijk bereikt.

De Inktviszwam wordt in allerlei bossen aangetroffen. Zijn inktvisachtige armen zijn kenmerkend, evenals zijn STANK.

Ik hoop maar dat jullie er niet aan geroken hebben!!! Het is, denk ik, een soort die in Nederland niet of nauwelijks voorkomt.

Toen ik dat eenmaal wist ben ik verder gaan zoeken. Sommige kenners betwijfelen of de zwam met schapen is meegekomen. Zij denken eerder aan Australische soldaten die in de eerste wereldoorlog vochten. Weinigen hebben net zulke mooie plaatjes als ik. Maar allemaal dank voor het zoeken!

Kunstquiz Gooise Kunstkring

Donderdag nam ik deel met team Huizen aan de Kunstquiz van de Gooise Kunstkring. Dat viel me niet mee. Ik leerde vooral wat ik allemaal niet wist:

Hoe stom de bronsdieven van Singer zijn;
Wat de grootste kunstroof is uit 2008;
Dat de Prix de Rome al sinds 1870 bestaat en nu Prix de Rome.nl heet;
Dat The Girl with the Golden Pearl van Vermeer volgens Nederlanders het mooiste schilderij aller tijden is; Fortuyn was de grootste Nederlander, weten jullie nog?!
Dat je op de kunstbeurs voor de kleine portemonnee geen kunst van € 16 miljoen kunt kopen;
Dat niet alleen Fanny K. altijd wil winnen, maar dat Gerrit P. in fanatisme niet voor haar onderdoet.

Ik wist trouwens nog veel meer niet, maar zelfs dat weet ik al niet meer.

Ondanks deze les in nederigheid werd het een geanimeerde avond met veel mogelijkheden tot netwerken. Want ook in de Kunst zijn dwarsverbanden van belang. We zijn er in 't Gooi nog niet in geslaagd een zinnige infrastructuur (wegenplan) neer te leggen van alles wat er is en waar je het kunt vinden. Gelukkig hebben we in Huizen de Bibliotheek/Kunstuitleen waar je voor veel terecht kunt.

Maar waarom nou die politici zo nadrukkelijk waren uitgenodigd is mij niet goed duidelijk geworden. Ik vroeg het rond, aan politici en gooise kunstkringers. De eersten wisten het niet, de tweede konden het niet uitleggen. Zo is er nog veel te doen.

Yes we can

Yes we can! Yes we can! De boodschap van hoop en verandering in de acceptatierede van Obama, leek op een gezongen lied in de zwarte kerk traditie met steeds hetzelfde refrein: Yes we can.

Obama spreekt als Nelson Mandela in korte zinnen met lange pauzes waarin hij zichzelf en het publiek de mogelijkheid biedt de woorden goed te laten doordringen. Yes we can.

Obama spreekt in herhalingen, hij dreunt op het aambeeld van democratie, vrijheid en hoop, de basiswaarden van de Verenigde Staten van Amerika. Hij voegt er saamhorigheid aan toe. Yes we can.

Het publiek, meestal jong, vrouw en zwart, zingt en deint met hem mee. Yes we can, yes we can.

Obama spreekt als een geboren redenaar uit zijn hoofd en lijkt op een priester, een voorganger, een leraar en een slangenbezweerder.Alles is soepel aan de man, zijn stem, zijn woorden, zijn gebaren en zijn houding. Yes we can.

Stond hier de geboren leider die Amerika nieuw elan gaat geven. Hij heeft de overtuigingskracht, de persoonlijkheid en de integriteit. Heeft hij ook de stuurmanskunst? We shall see.

We zijn er weer

De foto is van bijzondere paddestoelen die we zagen tijdens een van onze wandelingen. Wie het weet mag het zeggen.We zijn dus weer terug. We hebben het goed gehad. Het was herfst, soms warm en zonnig, soms ijzig koud en nat. Het was prettig om al die crises even achter ons te laten, even net te doen alsof de wereld nog net zo is als die altijd is geweest.

Nu we weer terug zijn verbazen we ons er trouwens over dat hier ook niks is veranderd. We hadden wel gedacht dat er wat mensen opgestapt zouden zijn. schoonmaak en opruiming. Uiteindelijk zijn we wel 223 of 232 miljoen Euro kwijt omdat gemeenten en provincies dat bij een obscuur IJslands bankje hadden weggezet. Doet er niet zo veel toe of die mensen dat hadden kunnen weten, vind ik. Het geld is kwijt en het is wel ons belastinggeld. Dat kan toch niet zonder gevolgen blijven?

Terug naar Jarjat, want zo heet onze idyllische plek. We vierden er dat Ger vierenzestig is geworden met lekker eten en een diepzinnig gesprek over de moeilijke kanten van het ouder worden. We struinden veel rond in de natuur en zagen de zomer op zijn eind. En we genoten van Zen and Armijn en Anne. Was ik ook maar jong en sterk.

Het hout klieven is te bekijken op www.youtube.com

Tot gauw

Bedrijfsblind, of wie nooit van mening is veranderd

Orde in de klas? In de tijd dat ik er nog voor stond mocht de leerkracht dat nog allemaal zelf uitmaken en was je er nog blij mee ook. Het voordeel woog zwaarder dan het nadeel. En als je iets niet wilde, was het voldoende om te zeggen: "ik wil het niet en dus gebeurt het niet." Nu is dat anders, hoor ik om me heen. Voor alles moet een verklaring zijn, en als je die niet snel genoeg hebt, lachen ze je uit.

Leo Prick, onderwijsspecialist van de NRC, stelt voor om normen en waarden op school niet meer te laten bepalen door individuele leerkrachten. In zijn visie komen er schoolregels en die bepalen voor de hele school en dus ook wat er in de klas wel en niet mag. Geen jassen en petten, op tijd komen, niet eten, drinken, boeren, vloeken, uit je neus peuteren, beleefd antwoord geven als je iets wordt gevraagd, en niet meer tutoyeren.

Bij het lezen werd ik tot eigen verbazing enthousiast. Waarom had ik daar niet eerder aan gedacht. Ineens herinnerde ik me mijn ergernis, als ik in een lokaal kwam om les te geven en het was er een zooi, omdat mijn collega geen orde kon houden. En de vreugde als beginneling op de lagere technische school omdat een collega me door dik en dun steunde door zijn gezicht te laten zien als hij rumoer hoorde in mijn les. En de ergernis als leerlingen het weer eens probeerden met: "bij die en die mag het wel."

Terug dus naar de autoritaire school waar kinderen komen om iets te leren dat goede leraren hun gaan vertellen. Ik zie er wel wat in. Al dat onderhandelen, uitleggen, corrigeren kost immers klauwen met tijd. Tijd die we niet meer hebben, omdat er geleerd moet worden.

Ben benieuwd wat mijn onderwijsvrienden ervan denken?

Christenen en homo's

Eigenlijk heb ik niet zo'n zin in dit onderwerp, omdat het zo ver van me af staat. Ik ben opgevoed in het geloof dat God goed is en dat hij juist houdt van vreemde kostgangers. Wat heb ik dan te maken met al die kleinzieligheid? Laat die Evangelisten toch lekker denken dat ze mij en mijn vrienden kunnen genezen. Zo lang ze mij niet komen opzoeken, moeten ze maar doen wat ze niet laten kunnen. Maar natuurlijk houd ik ze wel goed in de gaten, die lieden die het allemaal direct van God horen! En ja hoor, vanmorgen was het weer zo ver.

De voorzitter van de afdeling Amsterdam van de Christen Unie treedt af, omdat hij homoseksueel is en hij zich niet kan vinden in de gedragscode van de ChristenUnie omtrent homoseksuele representanten. Je mag het wel zijn, maar niet belijden!

Het staat er zo:

"De ChristenUnie en haar voorgangers GPV en RPF hebben door de jaren heen consequent op basis van bijbelse uitgangspunten als onderdeel van hun politieke overtuiging uitgedragen dat het huwelijk door God bij de schepping is ingesteld als een in beginsel onverbreekbare relatie van één man en één vrouw en daarmee als een grondpijler van de samenleving. Daaraan verbonden was en is de overtuiging dat alternatieve relatievormen (zoals ongehuwd samenwonen van man en vrouw of duurzame homoseksuele relaties) niet met het huwelijk gelijkgesteld kunnen worden, ook al kan een zekere regeling daarvan maatschappelijk en politiek gewenst zijn.

Conclusie 8: Gelet op de politieke geloofwaardigheid van de ChristenUnie inzake de plaats van het huwelijk (in onderscheiding van andere relatievormen) als grondstructuur van de samenleving is een beoordeling van de homoseksuele levenswijze van een (kandidaat) vertegenwoordiger van de partij relevant. Daarbij zal deze levenswijze niet louter op zichzelf beoordeeld worden, maar altijd in relatie tot het geheel aan opvattingen en gedragingen dat iemand tot een geloofwaardig vertegenwoordiger van de ChristenUnie maakt.

Oftewel mensen die ongehuwd samenwonen of gehuwd samenwonen maar van gelijk geslacht zijn, kunnen geen formele functie krijgen in de ChristenUnie. Jemig, de pemig, wat kan ik over deze schijnheiligheid heel erg boos worden. Alsof al die christelijke mannetjes en vrouwtjes, die zo keurig gehuwd zijn, allemaal zo volgens het woord van God leven.

Wat ik nou zo beroerd vind is dat die jongen wel lid wil blijven van zo'n partij! Het is van tweeën een, of je blijft zitten en je laat je eruit gooien, of je treedt af en wil niks meer met zo'n partij te maken hebben. Zelfs dit is huichelachtig.

Hopla!

"Beste buurtbewoners:

Zoals u wellicht gemerkt heeft, hebben wij het terrein aan de Nigtevechtseweg 112 gekraakt. Als een woning of een terrein langer dan een jaar niet gebruikt wordt, is kraken in Nederland toegestaan, onder andere wegens de heersende woningnood. We hebben onze actie dus op een legale manier uitgevoerd.

Wij zijn een woongroep die graag op deze plek een mooie woon- en werkomgeving wil creëren met behoud van natuur en omgeving. Het terrein wordt al jaren niet gebruikt. Voor ons als woongroep is dit een doorn in het oog, want wij vinden het zonde een dergelijke plek zo lang leeg te laten staan, terwijl er in Nederland geen plek is voor mensen die in vrijheid willen wonen, het moeilijk is betaalbare woonruimte te vinden en er geen ruimte is voor niet-commerciële sociale en culturele activiteiten.

Zoals we al aangaven willen we op deze plek met een groep leuke mensen gaan wonen, maar ook ruimte bieden aan onder andere een biologische tuin, een circustheateroefenruimte en atelierruimte voor kunstenaars. Dit zijn onze plannen, maar uiteraard staan we ook open voor andere initiatieven. Dus als u van de schrik bekomen bent, komt u dan vooral langs om een kopje koffie met ons te drinken!

Vriendelijke groeten,
De nieuwe buren"

Kerkelijke Kunst

Zondag gingen we op voorspraak van Gerrit Pas naar Wahlwiller om de Kruisweg van Aad de Haas te zien. Aad de Haas is een Rotterdams schilder, die in WO II uitweek naar Limburg, omdat hij in Rotterdam niet vrij kon werken. In Wahwiller schilderde hij op de muren van de St. Cunibertuskerk bijbelse figuren en op zestien forse panelen de kruisweg-plus.

Zijn afbeeldingen deden in het katholieke Limburg van vlak na de oorlog veel stof opwaaien. Ze leken immers in niets op bekende heilige portretten. Ze hadden gestileerde hoofden en lijven, en dat mocht niet. De kruisweg werd verwijderd uit de kerk en heel Nederland in rep en roer. Later zijn ze weer teruggeplaatst.

Toen ik ze afgelopen zondag met eigen ogen aanschouwde en bewonderde, vroeg ik me af wat er nu zo schokkend aan was, en waar al die brave katholieke borsten zich zo aan gestoord hebben. Ze zijn immers met veel zorg en vakmanschap geschilderd. Bijna naief, kinderlijk openhartig. Kennelijk had men in die tijd pertinente opvattingen wat wel en wat niet kon.

Natuurlijk doet het me denken aan andere confrontaties tussen gevestigde meningen en kunstwerken. Maar daar gaat het bijna altijd over bloot, of belediging van een bevriend staatshoofd. Ik vermag nog niet goed te zien wat hier aan de hand is. Maar ik ga er verder over denken.

Overigens zijn de foto's van Susan Karsten en Huub van Andel.

Het Dikke IK

Wie kent ze niet, de DIKKE IKKERS? Lomp gedrag, hard schreeuwen, anderen opzij duwen, alleen voor je eigen belang gaan, minachting voor andersdenkenden, onverzadigbaar en zelfingenomen: enkele kenmerken van het Dikke-Ik, dat we inmiddels overal om ons heen zien. Variërend van graaiende managers, ijdeltuiterige tv-persoonlijkheden, kijvende columnisten, toeterende politici, SUVVi rijdend Gooise vrouwen en dronken voetbalsupporters. Het dikke-ik laat zich aan niets en niemand iets gelegen liggen. En er zijn veel meer DIKKE IKKERS dan we zelf denken. Kijk effe in de spiegel. Geldt voor jou ook niet "De wereld is van mij, want ik heb er recht op"?

Het DIKKE IK is de ultieme vorm van vrijheid. Inmiddels weten we waar het toe leidt. Maar we weten niet wat we ermee aan moeten. Want niemand met gezond verstand wil terug naar de verticale gezagsverhoudingen van voor het DIKKE IK tijdperk, waarin anderen ons de wet voorschreven. Wij willen nog steeds zelf kunnen uitmaken, hoe we leven en wat we denken. Maar misschien moeten we wel leren dat we met een heleboel andere mensen op onze planeet leven en ons dus niet kunnen gedragen alsof dat een apenheuvel is. Want dan word jezelf er vroegtijdig afgedonderd.

Wie moeten ons de weg wijzen. Politici lijken zelf teveel op DIKKE IKKERS. en hebben daardoor ieder gezag verloren. De kerk is er nog maar voor een enkeling. Schoolmeesters sterven uit en medici zijn verstrikt geraakt in voorschriften en regels. We moeten het dus zelf doen. Dus nog een keer in de spiegel kijken en nu ook jezelf toespreken. "Ik wil geen DIKKE IKKER zijn." Ik denk na voor ik iets zeg en vraag me af als ik iets doe, wat ik ervan zou vinden als een ander het zou doen.

Overigens heb ik het begrip DIKKE IK gestolen van Harry Kunneman. Gij zult niet stelen, behalve als het voor het goede doel is? Koop zijn boek, of lees het artikel in Trouw http://www.trouw.nl/nieuws/religie-filosofie/article1258667.ece

Het Nahuwelijk

De VPRO zendt zondagavond een programma uit over het Nahuwelijk. (zondagavond 5 oktober 2008, NED 2, 20:15 tot 22:20 uur) Het gaat over de vraag of het mogelijk is om na een verbroken liefdesrelatie nog op goede voet met elkaar om te gaan? Veel ex-partners is het niet gelukt, Charlotte en mij wel. Hebben wij nu een zogenaamd nahuwelijk. Dat denken wij wel en daarom zullen we met meer dan gewone belangstelling kijken.

In VPRO Thema een zoektocht naar het recept voor een goed nahuwelijk. Wat zijn de voorwaarden?Alle paren die aan het woord komen hebben een gezamenlijk belang: kinderen, een zaak, een huis. Charlotte en ik hadden samen de boerderij, een auto en een hond. Maar dat is natuurlijk niet genoeg. Dat hadden al die mensen die ruziemaakten en elkaar nu haten ook. Je moet ook nog iets met elkaar willen. En je moet niet al te teleurgesteld zijn, dat de ander iets en iemand anders wil. En het gaat ook niet vanzelf. Zeker het eerste jaar hebben we ons regelmatig afgevraagd of alle pijn en verdriet de moeite waard was. Dat was het. Al meer dan vijfentwintig jaar lezen en schrijven we met elkaar tot wederzijds genoegen.

Overigens komen wij niet in beeld. We hadden ons wel opgegeven, maar door misverstanden liepen de afspraken spaak. Misschien gaan we zelf nog wel eens een mooi verhaaltje maken van onze gezamenlijke zorg voor de boerderij, de poezen en de kippen, onze partners en voor elkaar.

Piepers

Genoeg te beleven in de wereld en ik heb al een week geen blog geschreven. Kredietcrisis? Begrijp ik niets van, maar dat reddingsplan lijkt me water naar de zee dragen. Eerst nadenken heren! En mevrouw Palin kan hier ook niet helpen. Het gegier over allochtonenjongeren? Moet niet gekker worden. De veiligheid in die wijken wordt steeds beter, maar omdat in Gouda paniek is, sturen we nu kruisraketten en F 16's. Nee, dan kan ik beter dicht bij huis blijven.

Gisteren rooiden vijfenveertig leerlingen van het Wellant College uit Naarden 5500 kilo aardappels voor de Voedselbank. De aardappels stonden op een veldje van het Goois Natuur Reservaat op de hoek van de Ceintuurbaan en de dokter Kuyperlaan. De aardappels en de bewerking waren geschonken door het Huizer Kaas Gilde. Loonbedrijf Post uit Eemnes heeft ze gepoot en gerooid. In juni hebben een paar mensen, onder wie Ger en ik, onkruid getrokken. Donderdag werden ze machinaal uit de grond gehaald en vrijdag geraapt.

De clienten van de Voedselbank bleven onzichtbaar en dat riep veel vragen op, zowel van omstanders als van de pers. Kunnen ze niet of willen ze niet? Zijn ze wel gevraagd. Ik moest het antwoord schuldig blijven. Ja, vreemd voor een hogepoep, dat weet ik. Ik vertelde de journalist van Trouw dat de bijbedoeling van de Voeselbank altijd is geweest, de clienten te activeren om hun situatie in eigen hand te nemen. Maar dat moet je wel kunnen. En ik loop lang genoeg mee in deze wereld om te weten dat geluk niet gelijk verdeeld is.

Nog een discussiepunt. De Voedselbank is opgericht als doorgeefluik in de voedselketen. Alles wat onverkoopbaar wordt omdat er een vlekje aan zit, is nog wel eetbaar. In de praktijk is gebleken dat groenten en fruit, als er een vlekje aan zit, niet bewaard kunnen worden om donderdags in het voedselpakket opgenomen te worden. En verse groenten en fruit zijn wel broodnog voor vitamines en een gezond leven en een gezond leven is weer nodig om je situatie in eigen handen te nemen. Die 5500 kilo aardappelen bevatten heel veel vitamines en kunnen heel lang bewaard worden.

Daar liep ik dus bij dat aardappelveld met al die vragen. Wie het antwoord weet, mag het zeggen. De leerlingen hebben zich er niet mee beziggehouden, die hebben geraapt en hoe!

Huizen gaat Bruizen(2)

Vandaag in de haven Botterdag, gisteren South Sea Jazz Festival, vorige week in het dorp Huizerdag, drie weken geleden op het Gooimeer Skutsjessielen, volgende week braderie in de Oostermeent. Allemaal in september, als de zomer op zijn eind loopt en gewone mensen weer aan het werken moeten wennen. Vandaag was het gezellig druk, gisteren viel de opkomst tegen ondanks Janne Schra en Room Eleven, vorige week op de Huizerdag was veel volk, maar weinig te beleven, het skutsjessielen was voor het laatst.

Huizen zoekt een groot evenement als toeristische trekker. Geen van bovengenoemde activiteiten alleen zal veel mensen van buiten Huizen trekken. Maar misschien ontstaat door een koppeling in een weekeind wel iets waarvoor horden mensen naar haven en dorp zullen komen. Dan ligt de haven vol met skutsjes, botters en lemster aken, dan is er op vrijdag de "vlootschouw" van de bruine vloot, en de "Taeje Bôkkesrace," voor het bedrijfsleven, dan is er op vrijdagavond te genieten van oude lullenmuziek en worden op zaterdag voor de kust de wedstrijden gevaren. Op de wal zijn er de hele dag zowel in het dorp als in de haven voldoende gekke dingen te zien, te doen en te beleven.

Op zaterdagavond sluiten we met een spetterend South Sea Jazz Festival op twee of meer podia, een groot en een klein. Er is voortdurend te genieten van Jazz muziek van alle soorten voor alle mensen. De afsluiting is een fantastisch vuurwerk boven het water, dat het einde van de zomer symboliseert. Niet te missen!!!

Gij zult niet stelen

De zomer is voorbij, Wijnand Duyvendak zit thuis op de blaren en al die brave borsten zijn op zoek naar een nieuwe hype. Maar gelukkig is nog niet iedereen uitgedacht. In Binnenlands Bestuur van 22 augustus schrijft Sjors van Beek over een onderbelicht aspect van de zaak Duyvendak, nl. de structurele onwil van de overheid om informatie te verstrekken. Duyvendak wilde via de inbraak informatie verkrijgen die maatschappelijk van belang is, maar die de overheid niet wilde vrijgeven. Openbaarheid van bestuur was in 1981 nog niet bij wet geregeld. De WOB werd pas in 1991 ingevoerd. Volgens die wet is alle overheidsinformatie openbaar tenzij. En dat tenzij is expliciet geregeld.

Desondanks is het nog steeds lastig om de overheid te dwingen tot openheid. Alleen fanatieke doorbijters, zoals bijv. Willem Oltmans en Spijkers, is dat gelukt. Waar waren de fotorolletjes van Screbenica en op grond van welke informatie heeft de regering besloten deel te nemen aan de oorlog in Irak. Inbreken mag niet, natuurlijk niet, net zo min als een brood stelen door arme mensen. Maar soms breekt nood wetten.