Volksraadpleging

Gisteren behandelde de raadscommissie Ruimtelijke Ordening, Wonen en Milieu een voorstel van het college van B & W om door te gaan met de plannen voor een nieuw hoofdwinkelcentrum in de Keucheniusstraat (Het Gat). Afgelopen tijd was er opwinding ontstaan omdat de eigenaar van 50% van het winkelbestand in het Oude Dorp had laten weten dat ze niets ziet in de plannen. Dat is niet niks. Dat snapte het college ook, want IEF Capital is ook eigenaar van de twee parkeergarages, die in het plan gekoppeld moeten worden met de nieuwe parkeergarage van de gemeente. Onderhandelingen hadden geen oplossing gebracht. Het college had fier besloten gewoon door te gaan met de plannen, die overigens al stammen uit 2005! Wat is er eigenlijk de afgelopen vijf jaar gebeurd. En ja, het nieuwe raadslid van D66 had gelijk. De eerste plannen voor het nieuwe HWC stammen uit 1993. Het gat bestaat al 17jaar. Overigens zonder dat je eraan gaat wennen.

Het college wil na 17 jaar haast maken en niet ten onrechte. Maar het college wilde nu ook wel de steun van de raad voor het fiere besluit, want stel je voor dat mis gaat en die kans is niet denkbeeldig met de tegenstand van IEF Capital. De kranten stonden er vol van. Ik kan er hier dus over ophouden. Ik wil hier voor iets heel anders aandacht vragen. Ik ging gisteravond luisteren. Nu moet ik toegeven dat ik niet een onbevooroordeeld luisteraar was. Vanaf het begin heb ik de plannen veel te massaal gevonden voor dit fragiele dorpscentrum. Nog meer winkels betekent immers nog meer verkeer. En op zaterdag loopt het verkeer nu al vast in het oude dorp. Want de meeste mensen komen met de auto hun boodschappen doen.

Veel dorpsbewoners delen mijn gevoelens over de plannen. Zonder overigens te weten wat er precies gaat komen. Want de discussie in de kranten gaat over vierkante meters vloeroppervlakte, alsof je die zomaar ergens neerlegt. De discussie gaat niet over de verkeersproblemen en al helemaal niet over de manier waarop het HWC ingepast moet worden in het dorp. De gemeente heeft tot nu toe weinig gedaan om ons te winnen voor de plannen. De laatste openbare plaatjes stammen uit 2002(!) en die zijn volgens iedereen die het kan weten allang achterhaald. Zelfs de omwonenden in het gebied weten niet wat hen te wachten staat. En leden van de klankbordgroep die de gemeente had ingesteld om "problemen op te halen" kregen een spreekverbod.

Overigens bleek gisteren ook dat veel raadsleden geen flauw idee hebben wat de plannen gaan betekenen. Gisteren werd nog van verschillende kanten gevraagd of verkeersmaatregelen op de Ceintuurbaan tenkoste zouden gaan van oude bomen op de Oude Begraafplaats, en veel raadsleden moesten we uitleggen hoeveel op- en afritten er op de Ceintuurbaan komen. De projectontwikkelaars hadden vlak voor de vergadering de raadsleden een boekwerk met mooie plaatjes gepresenteerd, maar daar waren de lelijke oplossingen voor grote problemen mooi in weggepoetst.

Het college mag doorgaan van de meerderheid van de raad. Carte blanche: doet u maar en doe het vooral snel. Er waren zelfs raadsleden die uitspraken dat het niet uitmaakt wat er komt als het er maar komt. En daarbij heeft de raad van Huizen het dorpscentrum verder weggebracht dan het al was. Want zonder oplossingsrichting voor de grote problemen die er zijn, moet het college alleen verder op een zoektocht.

Zeventien jaar ligt het Gat er al en het is zelfs voor mij begrijpelijk dat het gevuld moet worden. Maar laat ik er als inwoner van Huizen nou wel op hopen dat er iets moois en goeds komt, dat aansluit bij al het moois dat er al is. Dat hopen velen met mij, maar de gemeenteraad lijkt doof. Hoe breken we de ogen en oren open?

Zes jaar geleden hielden we in het dorp een volksraadpleging over de komst van een GOKhal om de Graaf Wichman te redden. Het comité GOKHAL NEE, zwaar gesteund door het CDA, had het referendum aangevraagd en uiteindelijk vonden 11.000 inwoners van Huizen dat die Gokhal er niet moest komen. Dat waren er wel 7000 meer dan de voorstanders. Maar zal een aantrekkelijk dorpshart ook zoveel mensen op de been brengen? Ik durf er niet op te gokken. En ik ben al geen voorstander van referenda, omdat ik vind dat raadsleden hun werk goed moeten doen.

Als ik een engel was

Als ik een engel was, zei de man
Ik zou mensen oprapen en het stof van ze afslaan;
Ik zou ze wakker schudden, mijn vleugels geven
En laten vliegen ……………..
Hij wreef even met zijn hand over zijn voorhoofd,
En ik zou hun hart laten bonzen.

Voor wie? Vroeg de engel.
Voor iemand, zei de man.

Toon Tellegen

Bedreigde diersoort

Het worden er steeds meer! Vanmorgen stond de teller al op tienduizend. Als Maxime, Mark en Geert dadelijk uit het hok komen worden het er vast nog meer. Misschien gaan ze het getal wel verdubbelen. Misschien worden het wel twintigduizend ambtenaren die weg moeten. Dat is zo'n 20 procent van alle ambtenaren, als je politie en onderwijzend personeel niet meerekent. Dat lijkt heel wat, maar voorlopig is het niets. Wanr zo lang we niet horen hoe dat moet gebeuren, is het alleen slaan op de trommel van de verongelijkte burger.In mijn lange leven als ambtenaar heb ik meerdere keren politici horen roepen dat het met minder kan, maar er kwam nooit iets van terecht. En als er al mensen uitgaan, worden ze zogenaamd op afstand gezet, geprivatiseerd, en worden ze veel en veel duurder, of er komen goedbetaalde jongens in driedelig voor terug. De overheid is alleen maar duurder geworden door al die bezuinigingsdrift.

Toen ik nog ambtenaar was, voelde ik me lid van een bedreigde diersoort als de bezuinigingsplannen weer voorbij kwamen. Want het was vooral wild schieten. Na verloop van tijd begon ik eraan te wennen en werd er niet meer koud of warm van.

Het kan allemaal wel stukken beter en goedkoper maar dan moet de politiek zich er niet mee bemoeien. Dan moeten politici de organisatie van de overheid aan professionals overlaten. Gisteren verscheen er een rapport over de automatiseringsblunders bij de overheid. Als die niet gemaakt werden, zou dat 3 miljard per jaar schelen. Drie miljard die Geert en zijn vriendjes zomaar in kunnen boeken. Die blunders worden vooral veroorzaakt omdat politici teveel willen in veel te weinig tijd. Complexe en ondoorzichtige wetgeving laat zich niet in een simpel systeem wringen.

Ik heb nog een veel beter voorstel. Afslanken van de overheid kan het best beginnen met het wegsturen van de helft van alle politici. Die hebben tot nu toe nog niet laten zien dat ze er iets van kunnen. Die hebben ambtenaren aan het werk gezet om bezuinigingen te vinden, alsof die ambtenaren u en mij vertegenwoordigen! Niemand zal ze missen. En met de helft van de politici kunnen ook de helft van die domme actualiteitenprogramma's geschrapt worden met hun dure presentatoren, die iedereen maar napraten. Weg ermee! En dan ook nog een examen voor kandidaatpolitici die achterblijven en we komen heus verder dan schieten op een dooie mus.

Samen maken we de Huizerdag

Van het buitengebeuren heb ik weinig meegekregen, omdat wij van Behoud het Oude Dorp Theater De Boerderij hadden betrokken om te laten zien wat ons bezighoudt. Huizerdag is ook Open Monumentendag, dus we vonden de karakteristieke boerderij wel passend. Dat vonden onze bezoekers ook, hoewel de Boerderij buiten de route ligt. Even hadden we stiekem gehoopt op ietsje pietsje minder mooi weer zodat horde mensen bij ons zouden komen schuilen. Maar het was niet nodig. De belangstelling was boven verwachting groot. Toen Lenie Bos om klokslag twee uur begon aan het lezen van het eerste verhaal van een Oud Huizer uit haar bundel Huizer Verhalen van Vroeger zaten er zo'n veertig aandachtige luisteraars in de zaal.

Die hadden eerst rond gelopen langs onze presentatieborden die we van de gemeente mochten lenen dankzij de bemiddeling van Huub van Andel. Trudy en Germa uit De Wolfskamerbuurt lieten met levendige foto's zien hoe prettig het is in deze tijd om te leven in een tuindorp waar de mensen zich nog bekommeren om elkaar. Wij zelf hadden materiaal verzameld van een drietal tuindorpen in 't Gooi, waarvan er inmiddels twee een "beschermde status" hebben, nl. Het Rode Dorp in Baarn en de Electrobuurt in Hilversum. Goed voorbeeld doet goed volgen, gemeente! Verhalen van de bewoners uit die buurten leren dat het zin heeft om te strijden voor het behoud van deze arbeidersbuurten die zo'n grote rol hebben gespeeld bij het huisvesten van arbeiders tussen de twee wereldoorlogen.

We hadden meer: Achter Hoge Heggen! De Huizerdag gebruikten we als aftrap voor een actie om alle mooie panden in het dorp vanaf de straat weer zichtbaar te maken. We hadden er een quiz van gemaakt en bakker Kruijmer uit de Hellingstraat had een van de prijzen beschikbaar gesteld. Hij had er een mooi Melkmeisje van gemaakt, nog steeds het symbool van Huizen. Hij zelf kwam een gok wagen, maar hij kwam tekort.

Veel belangstelling trok ook onze presentatie om te laten zien welke desastreuze effecten de plannen van de gemeente voor de Keucheniusstraat hebben voor het karakter van ons dorp. Het verbaasde ons dat zo weinig Huizers weten wat er gaat gebeuren als de plannen doorgaan. Wij hebben ze uit de droom geholpen. Laat er geen misverstand over bestaan. We zijn niet overal tegen. Natuurlijk willen wij ook dat het Gat een bestemming krijgt. Maar het kan echt anders dan een massieve dubbele laag winkels met parkeerdak en supermarkt op etage. Overigens hebben we weinig politici gezien. Alleen Larissa Landre van GroenLinks had echte belangstelling. Van Kees de Kok van het CDA hebben we zijn schaduw langs zien flitsen.

Aan het einde van de dag ben ik toch een kijkje in het dorp gaan nemen. Het was er gezellig druk. Ik heb bij de kraam van Bakker Kruijmer een paar pakken speculaas gekocht voor de actie Huizen voor Albanie en bij de kraam van Drukkerij Bout het boek met mooie oude foto's van Huizen. Ik hoop dat de Oude Kerk ook veel bezoekers heeft getrokken, omdat dat zou bewijzen dat veel Huizers nog belangstelling hebben voor hun verleden.

Overigens hebben wij ook mensen op bezoek gehad die niet uit Huizen kwamen, maar een kijkje kwamen nemen. Het was hen wel bevallen.

rechts en links

Gisteren liet Geert W. ons weten dat het optimisme van Mark Rutte over de formatie van een rechts kabinet met gedoogsteun van de PVV wat voorbarig is. Ze zijn er nog lang niet. De PVV wil namelijk niet bezuinigen op de sociale zekerheid en ook niet op de zorg en dan is het lastig om de 18 miljard van Mark te vinden. Het moet een rechts kabinet worden en de meest rechtse partij, de PVV, trekt aan de linkerkant aan de touwen. Wie had gedacht dat we voor de bescherming van de zwakkeren in de samenleving afhankelijk zouden worden van Geert en zijn PVV'ers. Waar is het sociale gezicht van het CDA?

Het bewijst maar weer eens dat de begrippen rechts en links versleten zijn. Nog een voorbeeld:

De Duitse bondskanselier Angela Merkel (CDU) reikte gisteren een prijs uit voor meningsvrijheid aan de Deense cartoonist Kurt Westergaard, die een islam-cartoon tekende waartegen in 2006 op verschillende plaatsen in de wereld moslimprotesten plaatsvonden. Westergaard wordt nog steeds met de dood bedreigd. De prijsuitreiking vond plaats onder een groot schilderij van Rafaël over de hemelvaart (van Christus). Je moet maar durven in deze tijd van doodsbedreigingen. Merkel wordt algemeen beschouwd als conservatief dus rechts. Maar ze staat voor haar principes en kom daar maar eens om bij onze jongens in Den Haag.

Ik ben dus zo vreselijk benieuwd naar het regeerakkoord waar "rechts Nederland zijn vingers bij gaat aflikken". Daarin staat vast dat we honderden kilometers snelweg gaan aanleggen, dat er geen kilometerheffing komt, dat we flink gaan bezuinigen op ambtenaren, dat we zwaarder gaan straffen. Maar als er staat dat we niet bezuinigen op de zorg en dat mensen een fatsoenlijke uitkering houden is dat te danken aan de PVV. Vind ik toch een rare gedachte die mijn wereldbeeld flink ondermijnt.

Waar is links?

Kan het gekker Als Klink was blijven zitten had hij kennelijk in zijn eentje een rechts kabinet tegen kunnen houden. Dan hadden we onze vingers niet af hoeven likken bij het onderhandelingsakkoord van de braniejongens. Ik moet er niet meer aan denken dat dit stel vlegels ons land gaat regeren. Maar is er wel een behoorlijk alternatief? Want waar is links? Is er een alternatief voor dat rechtse regeerakkoord waar we de vingers bij af mogen linken? Hoe gaat links de problemen van onze tijd aanpakken? Niets over gehoord!

Vanmorgen zijn de linkse leiders bij de koningin geweest, arme majesteit, en daar hebben ze net gedaan alsof er sinds begin juni niets is gebeurd en we weer van voren af aan kunnen beginnen. Alleen SP leider Roemer heeft hardop uitgesproken dat rechts zijn kans heeft gehad en dat Rutte zijn ongeschiktheid heeft aangetoond om premier van dit land te worden. Hij kan nog niet eens behoorlijk formeren.

Het enige dat ons kan redden en het hoofd weer koel kan maken is een zakenkabinet van bekwame lieden. Dan kunnen de tweede en de eerste kamer weer volledig meespelen en daarvoor hebben we hen toch gekozen?

Arme Ab

Heeft u het ook zo te doen met al die twijfelende CDA politici en met Ab Klink in het bijzonder. Leef je weken in de veronderstelling dat je serieus gaat onderhandelen over een rechts kabinet met gedoogsteun van de PVV, kom je terecht in een soort knikkerspel voor de branieboys. Want zo verklaart RTL4 commentator Frits Wester het verschil in interpretatie van de Wilders grapjes. Ab heeft ze serieus genomen,- kan het trouwens anders als je een landsregering formeert -terwijl Mark en Maxime hartelijk moesten lachen. Wilders heeft het nooit zo bedoeld.

En daar zit je dan als integer christelijk politicus. Kom je van een kouwe kermis thuis. Kijk je rond of je nog vrienden hebt, en moet dan constateren dat het er weinig zijn. Zelfs Piet Hein en Gerda hebben geen begrip voor je handelwijze. Tegen beter weten willen zij ook het resultaat afwachten. Wat is je definitieve conclusie nu nog waard.

Binnenkort komt het bericht dat Ab zich terugtrekt uit de politiek en een leuke andere baan heeft gevonden. Want zo doen ze het in de politiek. Wie niet voor ons is, moet weg. Liefst via de zijdeur. En daar gaat dan weer een integere serieuze politicus. De Maximes blijven achter. Alleen de naam al!

Overigens gaat de SGP een rechts kabinet met gedoogsteun van de PVV steunen, in ruil voor een moratorium op medisch ethische vraagstukken. De Bijbel staat er vol van.

Tiengemeten, weelde en weemoed

Tijdens een korte vakantie in Zuid-west Nederland brachten we een bezoek aan Tiengemeten. Tiengemeten is een eiland in het Haringvliet. Het is te bereiken met de veerboot vanaf Nieuwendijk in de Hoeksche Waard. Op Tiengemeenten leefden en werkten tot zo'n vijf jaar geleden zeven boeren. Zij verdienden een schrale kost met het verbouwen van graan, riet, bieten en aardappelen. Omdat het eiland geen vaste verbinding heeft met het land, werd het overleven steeds lastiger. Dijken brokkelden af en de boerderijen vervielen. Het paste in het nieuwe denken om een nieuwe bestemming te zoeken voor het eiland. De meest wilde ideeën kwamen langs. Een kerncentrale of opslag voor vervuilde grond. Dat is gelukkig niet gebeurd. De boeren zijn inmiddels vertrokken en het beheer van het eiland is overgenomen door Natuurmonumenten. Veranderingen kun je niet tegenhouden en als het dan toch moet dan maar zo.

De documentairemaakster Digna Sinke heeft de veranderingen op het eiland prachtig en met oog voor het bijzondere in beeld gebracht. Het derde deel van haar documentaire, dat de laatste vier jaar beslaat, zag ik in maart 2010. Ik wilde zelf gaan kijken. Dus lag een bezoek aan het eiland voor de hand. Het werd een bijzondere dag. Toen we ons bij de veerboot meldden waaide het windkracht 8 en gutste het water uit een loodgrijze hemel. Gaan of niet gaan? Het werd gaan en we hebben er ondanks een nat pak geen moment spijt van gehad.

Het eiland ademt twee sferen. In het Oosten overheerst de Weemoed van het agrarisch verleden met kleine akkertjes met oude gewassen. In het Westen de Weelde, ook wel wildernis genoemd. Hier zijn delen van het eiland teruggeven aan de elementen water en wind. Toen wij er waren had de guldenroede het eiland geel gekleurd.

Wie denkt dat het eiland geheel verlaten is, heeft het mis. De laatste boer is in 2007 vertrokken, maar er leeft nu nieuw volk op het eiland. Er is een zorgboerderij, een hotelcamping voor de wandelaar die rust zoekt, het Rien Poortvliet museum en het Bezoekerscentrum van Natuurmonumenten. Naast de permanente bewoners zijn er ook bezoekers die op het eiland een vakantiehuis hebben. Al deze mensen zijn geheel afhankelijk van de veerboot die ieder uur naar het eiland bromt. De overtocht deed me denken aan de tijd voor de Deltawerken, toen ik met mijn moeder ieder jaar twee keer van Den haag naar familie op Goeree reisde en ook het Haringvliet moest oversteken. Het kon er soms aardig spoken.

Op youtue staat een aardige trailer van de documentaire van Digna Sinke.

Spannende week

Eind deze week zullen we het weten. Gaan VVD en CDA een kabinet vormen met gedoogsteun van de PVV en wat dit voor ons land gaat betekenen? Misschien valt het op papier nog wel mee, maar de toon is gezet. Gaan alle Islamitische scholen dicht? Komt er een bouwverbod voor moskeeën? Komt er een hoofddoekjesbelasting? Gaan de grenzen op slot? Worden ambtenaren die islamiet zijn ontslagen? Wordt de haat verder opgevoerd en groeit de tweedeling?

Of maken de jongens in Den Haag handjeklap, doet Wilders water in de wijn en verdedigt Verhagen op zijn onnavolgbare katholieke toon een accoord met de PVV?

De CDA achterban heeft het moeilijk. Dat verbaast me niets. Wat me wel verbaast is de stilte bij de VVD en de volstrekte afwezigheid van links. Waar wachten we op schatten. Zou het niet goed zijn om voortdurend te laten horen dat met dit kabinet onze tolerante multiculturele samenleving in de afvalbak kan! En zou het niet nog veel beter zijn om te laten zien, horen en beleven dat het anders kan. Alleen wijzen naar Amsterdam is niet voldoende.

Het kan ook anders

Speciaal voor Dik en Rita
Om te voorkomen dat jullie denken dat ik oud word en de dagen zat ben schrijf ik dit bemoedigende bericht over onze jeugd. Gisteren reden Ger en ik een rondje Vecht en peuzelden onze boterhammen bij de sluizen van IJmuiden. Het was er een drukte van belang, omdat IJmuiden opstapplaats is voor mensen die Sail per boot bezoeken. Het ging er beschaafd aan toe. Geen geschreeuw, geen getoeter. Het was ook nog vroeg op de dag. Er was veel te zien in een gemoedelijke zomerstemming.

En ineens kwam daar een groep kleurig klein grut aanlopen; een stuk of twintig jongens en meisjes van vier-vijf jaar met drie begeleiders. Ze zetten zich neer rond de bank naast ons en wachtten geduldig op de dingen die komen gingen. Geen geschreeuw, geen getoeter. Gewoon wachten op de beurt die onvermijdelijk komt ook als je geen aandacht vraagt. Alle kinderen kregen een belegd bruin broodje en een bekertje sap. Een groepje van een jongeling of vijf posteerden zich met brood en sap onder aan de dijk, gevaarlijk dicht bij het water. Een van de begeleiders liep naar beneden en sommeerde hen achter een denkbeeldige lijn. Daar bleven ze braaf zitten.

Ik kon mijn ogen niet van ze afhouden. Waar kwamen ze vandaan? Wat deden ze hier en vooral waarom kan hier wel wat daar niet kon. Dwingen vreemde ogen? Geen gedrein, geen geschreeuw, niet slaan en schoppen en treiteren. Gewoon zitten en kijken. Het kan dus wel. En vertel me nou niet dat deze kinderen ongelukkiger zijn dan die belhamels in de verzamelruimte van Rebel.

Hoe gaat het?

Hallo zeg, hoe gaat het! Meestal antwoord ik naar waarheid. Soms kort, soms wat uitgebreider, afhankelijk van de mens die tegenover me staat. Maar de vraag neem ik altijd heel serieus. Fout en verschrikkelijk ouderwets, begrijp ik na de uitzending van Zomergasten met Pauline Cornelissen. Jelle Brand Corstius en zij waren het er roerend over eens dat zo'n standaard vraag een standaard antwoord verdient. "Goed, dank je en met jou?" En vervolgens gaan we over tot de orde van de dag. Ze moesten allebei niet aan de poespas denken bij een serieus antwoord.

Ik begrijp het niet, of misschien wil ik het niet begrijpen. Is het zo dat mensen van nu geen behoefte hebben om stil te staan bij het wel en wee van een ander. Of misschien hebben ze niet de tijd. Liever steken ze een vage hand op en lopen door. Of misschien is zelfs dat al te veel. Liever alleen even langsschichten.

Vanmorgen zit ik in de verzamelruimte van mijn sportschool te praten met twee sportvrienden die ik al een tijd niet had gezien. We hadden er een kopje koffie bij genomen. In die verzamelruimte zitten ook andere mensen. Daarom heet het immers verzamelruimte. In dit geval een groepje moeders die hun kinderen hadden begeleid naar de zwemles. Misschien hadden zij elkaar ook lang niet gezien. Ze waren namelijk zo in elkaar verdiept, dat ze niet hoorden dat hun kinderen een hels kabaal maakten.

"Hoe gaat het?", vroeg ik. "Goed", zeiden ze, "en met jou?" "Minder" zei ik, "Kunnen jullie die kinderen niet een beetje in bedwang houden?" De gezelligheid was direct weg. Want dat was niet de bedoeling. Wat verbeeldde ik me wel. Was ik nooit kind geweest en van wie was die verzamelruimte eigenlijk wel, en als het me niet beviel moest ik maar lekker thuis koffie gaan drinken?" Ik heb op alle vragen eerlijk antwoord gegeven, en toen was het stil en konden mijn vrienden en ik elkaar weer verstaan. Die kinderen konden fluisterend ook verder spelen.

Hoe gaat het als je elkaar niet serieus neemt. Dan moet je op de PVV stemmen om nog een beetje hoop te houden.

Kleurrijk Nederland

Ik kan erop wachten. Ieder jaar na de Canal Parade van Gay Pride krijg ik de vraag wat ik nou eigenlijk vind van al die kontendraaiende, blote boothomo's die schaamteloos door Amsterdam varen. Vaak komt de vraag uit verwachte hoek, maar tegenwoordig ook uit onverwachte. En foetsie mijn gebruikelijke spontaniteit! Want men stelt die vraag niet voor niets zo nadrukkelijk aan mij. De vragensteller weet dat ik ook homo ben, maar veronderstelt dat ik een nette ben! Ik loop niet in mijn blote kont met een rode pruik op mijn kop. Ik ben wel zo, maar ook weer niet ZOOOO. Toch?

Nou lieve mensen: ik vind niets van die blote homo's, zoals ik van veel niets vind. Ik ben blij dat in dit waterige kikkerland Gay Pride en Canal Parade kunnen. En dat het feest, want dat is het, heel veel mensen trekt. Mensen die met ons het feest willen vieren. En dat er dan in de tram keurige Amerikanen hun neus optrekken, als Ger uitleg wat al die mensen op de grachten doen, nemen we maar voor lief.

Amsterdam kent nog een kleurrijk feest: Wakoo Wakoo dat ieder jaar in Amsterdam Zuid Oost honderdduizenden mensen trekt en ook allang niet meer alleen Surinamers. Amsterdam is de hoofdstad van Nederland, maar bij deze gelegenheden lijkt het eerder op een Vrijstaat. Ook de WK voetballers konden er zonder problemen onthaald worden. De Amsterdammer weet wat feesten is. Kleurrijk Nederland.

Maar veel gewone Nederlanders vinden het maar niks, gezien hun vragen aan mij. Die geloven nog in "doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg!" En als je ongewoon wilt doen, doe je het maar onder de dekens. Maar lieve schatten: die tijd is niet meer en die komt ook niet terug. Waarmee ik niet wil prediken dat we nu allemaal in ons blote kont over straat moeten gaan. Maar wel dat Nederland is veranderd en dat we daar heel erg blij mee mogen zijn.n Als u het niet bent, dan ik wel. Laat me.

Couleur Locale Laren

Laren heeft het! In Singer Laren presenteren de gemeenten Blaricum, Laren en Eemnes hun kunstcollecties. Deze gemeenten werken sinds enige tijd intensief samen onder de naam BEL Combinatie. Ze hebben ieder hun eigen gemeentebestuur, maar ambtenaren delen ze met z'n drieën. Op die manier willen zij hun eigen identiteit bewaren, maar voorkomen dat ze opgeslokt worden door de grote broers Hilversum of Huizen.

Tegelijk met de tentoonstelling heeft iedere burger van de drie dorpen de fraai uitgegeven catalogus van de tentoonstelling gekregen. In die catalogus staan naast afbeeldingen van ongeveer 10% van de kunstwerken ook boeiende artikelen over de herkomst van de collectie (grotendeels schenkingen), wat en wie we zien op de schilderijen, en waarom sommige kunstenaars wel en andere niet zijn vertegenwoordigd.

Maar hoogtepunt blijven toch de fraaie afbeeldingen van de kunstwerken. Werk van Leo Gestel, William Singer, Willem Noordijk, Anton Mauve, Albert Neuhuys, Raoul Hynckes. en noem ze maar op.

Het bijzondere vind ik de uitgave van het boek. Moet een bom duiten hebben gekost. Sponsors hebben geholpen, maar toch: kom er in deze tijd maar eens om. Drie gemeenten die hun burgers een boek aanbieden over zoiets nutteloos als kunst en geschiedenis. Kun je toch niet eten! Mocht u net als ik een beetje jaloers zijn, kijk dan goed rond, want ondankbare Bellers hebben hun exemplaren afgedankt via de Kringloop of Markplaats.

En omdat er in Laren niet alleen oud, maar ook nieuw te zien is, heb ik me gisteren vergaapt aan de vier gouden stieren op ijzeren pilaren van Marte Roling die zijn geplaatst bij de ingang van de nieuwe Postiljonwijk in Laren. Marte oling is in Laren geboren. Niet iedereen houdt van dit monumentale werk. Maar je kan er tenminste niet omheen. Het vraagt iets van je! Kom, gaat het zien!

Oud worden met de PVV

Volgens de berichten gaat een nieuw kabinet met gedoogsteun van de PVV goed voor de ouderen in Nederland zorgen. Hoef ik even niet mee te doen? Ik wil helemaal niet verzorgd worden door een partij die propageert "eigen volk eerst". Aan welke voorwaarden moet ik straks voldoen om in aanmerking te komen voor de Goede Zorg van de heer Wilders? Misschien moet ik wel een hoedje op mijn hoofd en een kokerrokje rond mijn benen. Misschien mag ik mijn haren niet meer verven of op hoge hakken lopen. Misschien wordt een rollator verplicht en een nulttredewoning. Want u en ik geloven toch niet dat ik straks goede zorg krijg alleen omdat ik vijfenzestig word?

Hoe komt het toch dat CDA en VVD niet willen zien dat de heer Wilders de basale grondrechten vrijheid en gelijkheid aan zijn laars lapt. Waarom willen zij met een partij in zee die in de kern anti-democratisch is? Zijn anti-islam standpunt, dat nu expliciet wordt gerespecteerd door CDA en VVD(!!!) druist toch in tegen een van onze basale grondrechten namelijk de vrijheid van godsdienst. En die zou toch juist bij het CDA in veilige handen moeten zijn? Want, als gij niet wilt wat u geschiedt, doe dat dan ook een ander niet! Het CDA zou toch wijzer moeten zijn. Of hebben zij door de verkiezingsnederlaag het gezonde verstand verloren?

Maar ook de VVD moet het toch opgevallen zijn dat de heer Wilders een alleenheerser is in zijn partij en niet gecontroleerd wordt? Met zijn gedoogsteun gijzelt binnenkort de heer Wilders het nieuwe rechtse kabinet helemaal in zijn eentje. Macht zonder verantwoordelijkheid. Waar gaat dat nog toe leiden. Wil ik wel oud worden in dit land?

Brood en spelen

Sportverdwazing. We kunnen er wat van! Tijdens onze vakantie was er het WK voetbal en de Tour de France. Van beide hebben we een vleug meegekregen. De halve finale en de finale van het WK zagen we Nederlandse vrienden in Frankrijk. De hele kamer in het oranje, tshirts, hoofddeksels, oorbellen, haarlinten, jurkjes en een vuvuzuela. Na de gewonnen halve finale liepen we blij en trots door de straten van het dorp. Na de finale hebben we ons even niet laten zien. De Fransen vonden dat wij de beker niet hadden verdiend. Ze waren geschokt door het vuile spel van onze jongens.

De tour zagen we in levende lijve op de Col de Nonnieres van 671 m hoog. Die ligt vlak achter ons huis. De col is eigenlijk een colletje en liefhebbers vinden hem eigenlijk te min. Die beklimmen in de buurt zwaardere pukkels. Maar de pret was er niet minder om. Samen met zo'n paar duizend andere gekken van allerlei nationaliteit, posteerden we ons op de flanken van de bloedhete col met eten en drinken, vooral veel water. Liters vocht heb ik verbruikt. Eerst moesten we een eind lopen om een plekje te vinden in de schaduw en vervolgens moesten we er weer uit om eerst de reclamecaravan en vervolgens de renners langs te zien rijden.

Wat een gekkenhuis. In het voorjaar zag ik bij Soest de Girorenners langsflitsen, maar dit was wel wat anders! Eerst een reclamecaravan die me aan vroegere bloemencorso's deed denken met hossende, bossende jongens en meiden op de wagens. En al dat volk dat zich als wolven op kleine cadeautjes stort. Ik heb mijn ogen uitgekeken en was blij toen we tegen drieën omhoog konden naar de rust van het Franse land. Maar ik had het niet willen missen, allebei niet.

Volgend jaar weer een Kunstweek?

Als we de kranten mogen geloven, is er volgend jaar geen kunstweek meer in Huizen. Het is immers moeilijk voor te stellen dat de twee organisaties die elkaar nu de schuld toeschuiven van de chaos die zij samen veroorzaakt hebben nog met elkaar kunnen samenwerken. De organisatoren van de concerten in de Oude Kerk en van het Brugfeest en het Jazzfestival, belangrijke peilers onder de Kunstweek hebben hun vertrouwen opgezegd in de Stichting Markering Huizen. Omgekeerd legt het bestuur van deze stichting de schuld op bordje van een andere stichting, namelijk de Stichting Kunst en Cultuur.

Het wijzen naar elkaar brengt een tweede kunstweek niet veel dichterbij. Ik ben niet erg geïnteresseerd in de schuldvraag, wel in een nieuwe kunstweek volgend jaar en dan inclusief de Kunstpicknick. Het idee van bundeling van activiteiten in een week was immers lang niet fout. Maar met alleen bundelen ben je er niet. Je moet ook de programmering op elkaar afstemmen en goede publiciteit verzorgen. Dat laatste heeft de SMH nagelaten en daarmee heeft het zichzelf buitenspel gezet.

Een geluk bij een ongeluk is dat daardoor € 50000 vrijkomt die rechtstreeks aan de kunst besteed kan worden. Voor programmering en publiciteit moeten echte deskundigen zorgen die weten hoe je kunst op de kaart zet. Niet van alles wat, maar van weinig veel en dan ook nog goed. Geef de week een leidraad of een motto en een aansprekende titel. Zoek samen met kunstenaars naar het unieke van Huizen.

Niet treuren, streep eronder en gewoon opnieuw beginnen. Behoud het goede en ontdoe je van overtollige ballast. Zoek een groep enthousiastelingen en laat hen binnen een paar maanden een plan schrijven, dat de goedkeuring heeft van de verzamelde kunstwereld in Huizen. En dan samen aan het werk.

Mijn wondere wereld (2)

In de vroege morgen een rondje Huizen gefietst. Eerst door het dorp langs alle nieuwe bouwactiviteiten, toen langs de Julianastraat waar V & K op een binnenterrein vier nultredewoningen gaat bouwen, en toen over het fietspad van De Wolfskamer naar de haven. Erg benieuwd of het nieuwe Durgerdam al vordert. Van ver ligt het er beeldschoon bij. Weliswaar retro, maar aantrekkelijke retro: kleinschalig, afwisselend hoog en minder hoog, of als u het liever wilt laag en iets minder laag, houtbouw gemengd met baksteen, en aansprekende kleuren. Het nodigt uit om in rond te slenteren.

Dat was althans de bedoeling. Het gebied rond de Kalkovers zou een belangrijke trekpleister moeten worden in het nieuwe toeristisch-recreatieve beleid van de gemeente met een mix van horeca en nautisch gerelateerde bedrijvigheid, commerciele en niet commerciele functies. Toen de plannen bekend werden en de eerste gebouwen verschenen, kreeg ik visioenen van prettige gezelligheid op zomerse dagen en avonden. Met een beetje fantasie zag ik mezelf flaneren langs terrasjes en kleine ateliers, waar kunstenaars en handwerklieden mooie dingen maken. Op hoogtijdagen wordt er muziek gemaakt op een podium in de haven. Zo kan ik nog wel even verder gaan.

Vandaag was zo´n zomerse dag. Maar in het Nautisch Havenkwartier tussen alle kleurige gebouwen en gebouwtjes was het akelig stil. Alleen bij de Botterwerf stond de deur open en konden wij een kijkje nemen in de smidse. Koffie moesten we halen op het terras van de Haven van Huizen, dat overigens pas om elf uur open ging. In het NHK was alles wat er is hermetisch gesloten. En nog gekker, we konden niets eens vrij rond het kolkje lopen, omdat er hekken zijn geplaatst. Van Nautisch gerelateerde bedrijvigheid geen spoor te bekennen. Sorry, ik heb het begrip niet uitgevonden. Waar blijft de horeca. En waar de bootjes in het kolkje achter de Kalkovens.

Betekent dit nu dat ik mijn zomerse visioenen in de ijskast moet zetten. Gooit de economische crisis hier roet in het eten. Of zijn de plannen veranderd zonder dat we het weten? Ik ben gaan zoeken op de website van de gemeente en op de website van het NHK. Die hebben we niet veel wijzer gemaakt. Blijven dromen wordt steeds belangrijker.

Mijn wondere wereld

Er is meer wereld dan de Haagse wereld. Gisteren trokken we op de fiets naar het Oosten. Daar troffen we in het weiland bij Nijkerk een koppel Indische ganzen met jongen. Indische ganzen zijn in ons land zeldzaam. De mening van deskundigen over hun herkomst is tweeërlei. De ene groep zegt dat ze mee zijn gevlogen met andere ganzen die in hun trek ons land aandoen. De andere groep zegt dat ze ontsnapt zijn uit een dieren- of vogelpark. Zeker is, dat ze daar met z'n vijven in het weiland liepen alsof ze hier horen.

De enclyclopedie zegt over de Indische gans, dat "hij van oorsprong een bewoner is van de Mongoolse en Chinese hoogvlakten. Tijdens de barre winters daar trekken de vogels weg naar onder andere India, waaraan de gans haar naam dankt. Inmiddels weet de Indische gans zich hier wel prima te handhaven. Indische ganzen zijn gemakkelijk te herkennen. In vlucht en op de grond zijn ze erg licht en lijken op afstand gezien wel bijna wit te zijn. Van dichtbij vallen de dwarsstrepen op het achterhoofd op."

De Indische gans is eigenlijk geen gans, maar een grote eend, net als de Nijlgans, die hier ook ooit is komen aanwaaien en die zich zo hevig heeft vermenigvuldigd, dat veel boeren nu klagen over een plaag. Gelukkig kun je vogels niet gemakkelijk het land uitzetten.

Om te voorkomen dat al die vogelaars met hun grote toeters de rust van de opvoedende ganzen gaan verstoren, ga ik hier niet verklappen, waar we ze zagen.

Familiedag

Zoekplaat: Wie hoort bij wie? Centraal staan de drie zussen Sjerps! Maar wat is een familie zonder kinderen en kleinkinderen? En voor dat laatste is aanhang nodig. Die staan er ook op. En de fotograaf staat achterop.

Net een gewoon mens

Sinds de formatie-onderhandelingen zijn begonnen is Geert Wilders net een gewoon mens geworden. Het lijkt erop dat hij graag wil regeren en dat hij daarvoor een heleboel wil inleveren. In de vroege morgen na de verkiezingen gaf hij zijn AOW standpunt al weg. Gisteren schikte hij zich naar de wens van informateur Rosenthal om niet met de pers te praten over wat binnenskamers wordt besproken. Hij gaat vast nog veel meer weggegeven. Misschien is veel meer de vraag waaraan hij gaat vasthouden.

Zijn kiezers schijnt het niet te deren. Ik heb echt even gedacht dat zijn aanhang zo groot was vanwege zijn stelling dat de AOW leeftijd niet verhoogd hoeft te worden, en dat er 10000 mensen in de zorg en 10000 politieagenten op straat bijkomen. Maar ook dat gaat hij weggeven, evenals de gekozen ministerpresident, de afschaffing van de Eerste Kamer, de afschaffing van het Europees Parlement en het afschaffen van alle kunstsubsidies. Wat blijft er dan over?

- het handhaving van de hypotheekrenteaftrek, omdat de VVD dat ook wil
- stoppen met re-integratie, omdat de VVD dat ook wil
- levenslange gevangenisstraf na drie zware misdrijven, omdat de VVD dat ook wil
- geen verjaring bij gewelds- en zedenmisdrijven.
- geen taakstraffen; geen TBS; geen vervroegde invrijheidstelling bij goed gedrag.
- etnische registratie van iedereen.
- verlaging van de strafrechtelijke meerderjarigheidsgrens van 18 naar 16 jaar
- vrijheid van onderwijs, maar wel sluiting van alle islamitische scholen
- directe uitzetting van Niet-Nederlanders die een misdrijf plegen
- volledige immigratiestop voor mensen uit islamitische landen
- stop op de bouw van nieuwe moskeeën en sluiting van islamitische scholen
- afschaffen stemrecht voor niet-Nederlanders bij gemeenteraden
- vreemdelingen zonder een baan dienen Nederland te verlaten
- verbod op het dragen van een boerka en op de koran; belasting op hoofddoekjes
- invoering van een quotum voor asielzoekers; maximaal 1.000 personen per jaar.

Deelname van de PVV aan de regering gaat iets kosten. Ik ben benieuwd hoe ver de VVD en het CDA zullen gaan. In Nova liet men zien wat de gevolgen zijn in Denemarken van de gedoogsteun van de extreem nationalistische Deense Volkspartij voor een liberaal-conservatief minderheidskabinet. Achter de schermen en dus onzichtbaar voor democratische controle zorgt de DVP ervoor dat Denemarken een keurig land is geworden. Emigreren?

I

Ere wie ere toekomt

Als we al mogen spreken van een succes voor het eerste Kunst- en Cultuurfestival in Huizen, is dat niet te danken aan de Stichting Marketing Huizen. In het artikel in de Huizer Courant van deze week pronkt secretaris Hans Borremans van de SMH met andermans veren. De week is een succes geworden door de durf en het enthousiasme van een paar hard werkende mensen. De Stichting Marketing Huizen zou voor sponsoring, voor de publiciteit en voor de vergunningen zorgen en alle drie zijn mislukt. Daardoor zaten er bij prachtige uitvoeringen veel te weinig mensen. Dat was vervelend voor de kunstenaars die optraden. Het is ook vervelend voor de durfals als zij moeten bijpassen uit eigen zak.

In het artikel staat ook dat de SMH voor volgend jaar € 51000 vraagt voor organisatiekosten van de Stichting zelf. Dat is veel geld voor niets doen! Het zou dus van wijsheid getuigen als de gezamenlijke raadscommissies deze € 51000 rechtstreeks voor de activiteiten bestemmen. Dan hoeven de mensen die hun nek hebben uitgestoken en wie de eer toekomt, niets zelf te bekostigen en valt er voor veel mensen veel moois te genieten.

Dus beste raadsleden. Wees wijs. Krab op uw hoofd en steek het geld rechtstreeks in de kunst.

Goedemorgen Nederland

Jan Peter komt niet meer terug. Dat is dus gelukt. Maar hoe nu verder met dit zompige land achter de dijken. Hoe komt het dat al die zogenaamde nuchtere landgenoten op een partij als de PVV hebben gestemd? Zijn alle bekrompen christenen overgestapt? Nemen we elkaar niet serieus meer. Zijn we geheel het spoor kwijt geraakt?

Vanmorgen gaf Herman Pleij, de cultuurhistoricus die ook steeds mocht optreden als het Fortuyn effect verklaard moest worden, uitleg. Alle mensen die op televisie het grote geld en de grote mond voorbij zien komen, willen dat ook. De gewone politici gaan daar niet voor zorgen, denken zij. Die zorgen alleen voor elkaar. Maar in zo'n anti-establishment figuur als Wilders, die lak aan alles heeft, geloven zij wel. En als die het ook niet voor elkaar krijgt, hebben ze in ieder geval kunnen lachen. Het lijken wel Italianen met hun Berlusconi.

Eigenlijk is Emiel Roemer, de nieuwe aanvoerder van de SP, veel leuker. Waarom hebben al de verdwaalde gasten daar niet op gestemd? Die doet toch ook net alsof er geen economische crisis is, alsof we niet hoeven te bezuinigen. Die wil toch ook niet morrelen aan de AOW leeftijd en aan het ontslagrecht. En die heeft ook nog serieuze plannen voor de gezondheidszorg. Maar misschien is die voor het volk toch net iets te netjes, te redelijk. Misschien past Wilders toch beter in de Oranjegekte.

Gaat het goedkomen? Wie gaat er met de PVV? Want VVD en PVV samen is niet genoeg voor een meerderheid. Daar moet nog wat bij. GroenLinks en D66. Dan val ik van mijn stoel en ga ik zeker inpakken! We blijven elkaar toch wel serieus nemen.

De Grote Dag

Vanmorgen vroeg naar de stembus gegaan. Ik kon niet wachten. Dan is het maar gebeurd en hoef ik niet langer te vechten tegen de aandrang om niet te gaan. Niet te gaan uit protest tegen de absurditeit van het gebodene.

Bij het stembureau kwam ik mijn buurman tegen. Goed geslapen? Niet helemaal. Toch erg bevreesd voor vier jaar Rutte, Balkenende en Wilders. Een is al erg genoeg, maar samen is het meer dan drie keer zo erg. Valt het te voorkomen? We vroegen elkaar of we het laatste lijsttrekkersdebat hadden gezien en of we iets wijzer waren geworden. Waar gaat het nog over? Ik had Job weer zien verpieteren bij al het verbale geweld van zijn collega's. Ik zag hem denken: "Waarom ben ik niet thuis gebleven?" Waarom heeft niemand hem gezegd dat hij de beste burgemeester van de wereld was en dus gewoon zichzelf had kunnen blijven.

Ik heb niets nieuws gehoord. Mijn keus was al bepaald. En ik gruwel van het idee dat dit stel blaaskaken ons uit de maatschappelijke malaise moet bevrijden. Waarom gaan ze niet in de kamer zitten en laten het landsbestuur over aan ervaren vrouwen en mannen met minder grote ego's. Ik weet er wel een paar: Guusje en Neelie, Herman, Hans (en niet die Wiegel), Andre, Elisabeth. Mensen die in de schaduw van deze politieke klucht hard werkend, deskundig en betrouwbaar hun werk doen.

Alsjeblieft niet Mark, Jan Peter en Geert.

De Politiek is een man

De Politiek is een man. Komt het daardoor dat ik het steeds vervelender vind? Even leek het erop of Neelie terug zou komen en dat er tussen Neelie en Femke echt iets te kiezen viel. Maar Neelie liet zich in het Brusselse hok stoppen en nu staan de haantjes weer vooraan. Nu moet ik dus laveren tussen mijn afkeer van dit haantjesgedrag en mijn belangstelling voor de toekomst van dit land. Omdat ik vrouw ben, heb ik de kunst van laveren niet geleerd.

Geef vrouwen de macht is mijn oproep. Femke of Neelie. Het maakt me niet veel uit. Er valt vast minder te lachen maar meer te kiezen. En misschien worden de problemen dan ook eens een keer opgelost. Niet uren, dagen, maanden, jaren vergaderen, maar knopen doorhakken. Dan leggen we de lasten op de schouders die dat het beste kunnen dragen. Dan gaan we niet honderden kilometers snelweg aanleggen, waardoor er steeds meer auto gereden wordt. Dan pakken we eindelijk een keer die rotjochies aan, die zo veel last op straat veroorzaken. Dan hoeven niet hele volksstammen landgenoten over de grens gezet te worden en kunnen we wat meer ontspannen omgaan met elkaar.

Misschien mogen we dan ook nog van bijzondere kunst genieten, die het leven zoveel kleurrijker en verrassender maakt en die zonder steun van de overheid verdwijnt in het gedreun van de oneliner. Nu kunnen we alleen gruwen van vervelend politiek theater, dat zich nooit vernieuwt en altijd maar weer hetzelfde versje dreint.

Hoort zegt het voort!

Het was even schrikken. Las ik ineens op de voorpagina van de Huizer Courant mijn eigen tekst uit mijn weblog over het unieke concert in de Oude Kerk. Wist ik niks van. Niemand had me iets gevraagd. Schrik ging gauw over in blijdschap. "Ik word gelezen" en kennelijk vinden de ervaren journalisten van de Huizer Courant mijn bevindingen ook nog de moeite van het publiceren waard.

En het werd nog vreugdevoller toen Frans Bianchi, een van de initiatiefnemers van de Huizer Kunst- en Cultuurweek, reageerde op de tekst. Hij wilde een correctie. Ik sprak over een handjevol mensen in de kerk, terwijl hij er wel 250 had geteld. Even rekenen. Als er 1350 mensen in de kerk kunnen, is 250 dan een handjevol. Ik ga er niet over steggelen. Ik had een bomvolle kerk verwacht en was teleurgesteld. Dat was mijn boodschap. Die heeft de reactie van Frans Bianchi niet weggenomen. Was het maar waar.

Ik vind het overigens prima als mensen mijn teksten gebruiken. Maar op een voorwaarde! Dat als er iets te reageren valt, het gebeurt op dit weblog, zodat het een en het ander wel met elkaar in verband blijft. Anders wordt dit weblog ook een grabbelton.

Ani Avramova

Gisteren togen Ger en ik naar de bibliotheek voor het pianorecital van pianiste Ani Avromava. Twaalf stukken van Chopin, omdat het Chopinjaar is. Gelukkig waren voor deze gelegenheid alle stoelen bezet. Wat een genot, wat een talent, wat een gave en welk een prachtige muziek. Je zou willen dat deze pianiste veel meer te horen is.

Vorige keer noemde ik het talent van Ani wat oneerbiedig een krent in de pap. Ik bedoelde er serieus mee, dat je kwaliteit moet koesteren, in the spotlight moet zetten, een podium moet geven. De bibliotheek was omgetoverd tot een kleine, sfeervolle concertzaal. Het publiek luisterde ademloos. Zo'n talent geeft de Huizer Kunst- en Cultuurweek, kunnen we trouwens niet een poëtischer naam vinden, glans.

Deze avond stond Ani geprogrammeerd naast een concert van De Gooise Operette in de theaterzaal van De Graaf. Daar was ook veel moois te horen. Maar ook hiervoor was het publiek niet in grote getale opgekomen. Hoe kan het toch dat dezelfde Operette in 't Spant in Bussum drie avonden een volle zaal trekt, terwijl in ons schone dorp er niet meer komt kijken dan een mug en een paardentand. Moeten Huizer nog kunstwarm gemaakt worden?

Dan moeten we het anders doen. Dan moeten we serieus kiezen. Willen we in zo'n week aardig vermaak en voor ieder wat wils, of willen we Kunst met een grote K? Het kan zelfs samen, als je maar helder programmeert! Dan is er een KUNSTweek met een tweetal spetterende concerten, waarvoor iedereen die van muziek houdt wil uitlopen. Een aan het begin van de week en een aan het einde. Daartussen kunnen allerlei kunstactiviteiten worden georganiseerd met voor ieder wat wils. En alsjeblieft laat de Kunstpicknick terugkomen!

Kunstgrabbelton in Huizen

Deze week is het Kunstweek in Huizen. Bedoeling is Huizen toeristisch op de kaart te zetten met een winterweek, een voorjaarsweek en een najaarsweek. De Stichting Marketing Huizen promoot. Ik denk althans dat het zo bedoeld is. Gisteren begon het met een concert van pianiste Ani Avramova en het harmonieorkest Prinses Irene in de Oude Kerk. Een prachtig concert door een fantastische pianiste met een goed ondersteunend harmonie-orkest. Het zou storm moeten lopen! Dit is immers het neusje van de zalm. Maar in de sfeervolle Oude Kerk zaten een handje vol mensen, die overigens ten volle genoten. De wegblijvers krijgen overigens woensdagavond een nieuwe kans, als Ani Avramova een Chopin recital geeft in de bibliotheek.

Waar waren al die mensen? Liepen die nog boodschappen te doen in het dorp. Waren ze bij het Brugfeest van Jan Schra en Maja Boot, waar zo'n ander groot talent uit Huizen zou optreden, dochter Janne Schra? Wisten ze het niet, of willen ze niet?

Ondanks de tweepagina grote advertentie in de Huizer Courant, de foldertjes en aanplakbiljetten hoor ik veel mensen die het geheel is ontgaan dat er feestweek is. Of die uit de hoeveelheid aan activiteiten, de krenten uit de pap niet kunnen halen. Er is altijd wel iets in het dorp, zeggen ze, en zelden iets bijzonders. Dus als er iets bijzonders is, schreeuw het van de daken en laat het niet verzanden in de grabbelton. Uitlichten, zouden theatermakers zeggen!

Of geldt in Huizen ook dat het gevaarlijk is je kop boven het maaiveld te steken. Ik ga in ieder geval woensdag weer genieten.

Fanny Kiezenberg is overleden

Onze vriendin Fanny Marie Rose Gerardine Kiezenberg is maandag 24 mei jl. overleden. We wisten allemaal dat het zou gaan gebeuren en toch raakt het me diep. Het is erg onvoorstelbaar dat ze er niet meer zal zijn:

Niet meer in het Kunstcafe op de eerste rij,
Niet meer hakkend in haar atelier,
Niet meer met en onder haar leerlingen,
Niet meer in het Filmhuis, dat ze heeft neergezet
Niet meer in ons midden
Niet meer die klaterende lach
Dat bijzondere gesprek.

Maar “zolang iemands naam genoemd wordt, leeft hij voort”.

Daarom is het een goed idee dat de Huizer Kunstprijs voor Jeugdig Talent voortaan haar naam zal dragen: De Fanny Kiezenbergprijs. Haar vormkracht, ambachtelijkheid, haar wilskracht en doorzettingsvermogen mogen een voorbeeld zijn voor alle jonge kunstenaars in spe.

Fanny leeft voort in ons hart en in haar werk. Niet alleen in haar beelden, maar ook in haar woorden.

Er is gelegenheid tot afscheid nemen en schriftelijke condoleance op zaterdag 29 mei, 15.00 – 17.00 uur in Uitvaartcentrum Rebel, Ceintuurbaan 45, 1271 BG Huizen.
De afscheidsdienst voor Fanny zal worden gehouden op maandag 31 mei om 10.30 uur in De Grote Kerk, Marktstraat 13, 1411 CX Naarden-Vesting.
Na de dienst is er gelegenheid tot condoleren in bovengenoemde kerk.
De begrafenis zal in besloten kring gaan plaatsvinden.
Bloemen: liefst voorjaarskleuren.

Een goede buur

Ze groeien als paddenstoelen, de buurtverenigingen. Zijn een reactie op de afwezige overheid. Vooral in buurten waar veel last is van vandalisme, denken bewoners dat ze samen sterker zijn dan alleen. En gelijk hebben ze. Als twintig paar ogen op straat kijken, zien ze meer dan een paar ogen. Overigens vraag ik me wel af de bordjes "Buurtpreventie" slimme criminelen echt afschrikken.

De buurtvereniging De Eenheid van de Wolfskamerbuurt doet meer dan alleen aan vandalismebestrijding. Bewoners van de Wolfskamerbuurt kijken ook naar elkaar. En nog verder: ze spreken elkaar ook aan als er iets gebeurt wat opvalt. Bijvoorbeeld het onderhoud van de tuinen. Kom daar maar eens om in deze tijd. Overigens doet mijn buurman op de keurige Breezand dat ook. Die liet ons laatst weten dat hij het fijn vindt om te weten als we weg zijn, maar ook wel graag zou willen dat we ons melden als we terug zijn. Het geeft me een warm gevoel dat hij op ons let.

De bewoners van de Wolfskamerbuurt vechten samen voor het behoud van hun buurt. Samen staan ze sterk. Maar inmiddels doen ze ook leuke dingen met elkaar, zoals samen barbecuen en wedstrijden zonnebloemkweken. De oude tuindorpgedachte komt langzaam terug. Zonde om dat af te breken, toch?

Grootgrondbezit

Ons huis in Frankrijk ligt in het stil en landelijk gebied. Vanuit ons huis kunnen we verschillende uitgezette wandelingen maken en dat doen we met veel plezier.In Frankrijk worden uitgezette wandelingen duidelijk gemarkeerd: Grand Randonees met roodwitte banden, Petites Randonees met roodgele en Randonees de Pays met geelwitte. Voor alle zekerheid nemen wij altijd een stafkaart mee, zodat we moeilijk kunnen verdwalen. De charme van uitgezette wandelroutes is dat ze de wandelaar door stille, landelijke en onbekende gebieden leiden. Soms kan dat alleen als boeren hun erf openstellen. Veel Franse boeren doen dat op voorwaarde dat je hun vee ongemoeid laat. Daar zijn we ze erg dankbaar voor.

Dit voorjaar gebeurde het ons echter voor het eerst, dat de wandeling was omgelegd omdat de eigenaren van priveterrein de toegang tot hun gebied hadden afgesloten. Veelal zijn dat geen boeren, maar stedelingen die een piedaterre op het land hebben gekocht. Die hebben hun stadse gewoonten meegenomen. De eerste eigenaar had een groot hek op zijn oprijlaan gezet, dat alleen electronisch te bedienen valt. Als hij niet thuis is, gaat het hek dus niet open en moet de nietsvermoedende wandelaar een andere weg zien te vinden. Een plakaat op een boom wees ons de weg door over een moeilijk begaanbaar bos. De tweede had niet de moeite genomen een hek te plaatsen, maar had gewoon de merktekens van de boom verwijderd. Toen we na zorgvuldig spoorzoeken vermoedden dat het pad over privéterrein liep werden we begroet door een chien mechant, die meestal harder blaffen dan bijten. Toen de eigenaar tevoorschijn kwam en ons duidelijk maakte dat wij ons op verboden gebied bevonden, wezen we haar op haar verplichtingen om in ieder geval een omleiding te markeren.

Ik moest aan dit alles denken toen ik in de HuizerCourant las dat het bospad tussen de Oud Bussumerweg en de Sijsjesberg is afgesloten omdat de gemeente de grond heeft geruild met een van de grootgrondbezitters in Huizen. Waarom bij die ruil niet de voorwaarde gesteld dat het pad open blijft? Nu is het verweer van de gemeente dat het pad nog nimmer openbaar gebied is geweest, terwijl ik er toch meerdere keren vrijelijk gebruik van kon maken.

Het zou toch erg sjiek zijn als de nieuwe grootgrondbezitter een gebaar zou maken en het pad weer open zou stellen. Adel verplicht!

digitale politici

Rond de gemeenteraadsverkiezingen was het druk met Huizer politici op de digitale snelweg. Maarten Hoelscher, de fractievoorzitter van de PvdA en Erwin Ormel van de VVD, hielden trouw een weblog bij, waarin ze ons eerst lieten weten waarom wij op hun partijen moesten stemmen en vervolgens hoe blij ze waren dat ze aan de macht waren gebleven. Ook Kees de Kok van het CDA en Larissa Landre hielden voorzichtig ook een weblog bij. Zij allen hadden zich gevoegd bij wethouder Janny Bakker die al veel langer gebruikmaakt van het medium.

Maar nu is het ineens stil, oorverdovend stil. Erwin Ormel heeft sinds 15 april niet meer geschreven. Reden onbekend. Maarten Hoelscher is ook afgehaakt. Hij heeft wel een reden gegeven. Hij heeft even genoeg van alle kritische geluiden. Ook Kees de Kok is sinds 28 maart stil. GroenLinks blijft actief op de digitale snelweg, maar het is mondjesmaat. Alleen Janny Bakker blijft trouw schrijven.

Misschien barst het circus dadelijk weer los nu we op 9 juni een nieuwe landsregering moeten vormen. Maar dan zullen het vooral de landelijke politici zijn die zich laten horen. Moet u trouwens ook zo wennen aan Job Cohen in dat verkiezingscircus. Zou het niet beter zijn geweest als hij gewoon in Amsterdam was gebleven, en het campagnevoeren aan anderen had overgelaten.

Nog even terug naar die Huizer politici! Vervelend dat zij nu weer in de schulp van de bekende raadzaal zijn gekropen, waar nooit iemand hen lastig komt vallen. Ik houd wel van de persoonlijke commentaren op wat er gebeurt in het politieke bedrijf. Anders zouden we eens kunnen vergeten dat politici ook maar mensen zijn. Dus hup Erwin, Maarten, Kees en Larissa. Laat ons weten hoe het er voor staat.

Het jarjatgevoel

We zijn er weer en dat valt niet mee, moet ik zeggen. Leven in twee werelden is luxe, maar heeft een schaduwzijde. Je moet steeds schakelen bij de overgang van rust naar hectiek en omgekeerd en naarmate ik ouder word gaat schakelen minder goed. In de maand op het land in Frankrijk hadden we trouwens ook last van de grote wereld. Er was een lange Franse treinstaking, die ons belemmerde naar huis te gaan voor een begrafenis van een dierbare. En de aswolk van de IJslandse vulkaan ging ook ook niet aan ons voorbij, omdat onze vrienden uit Nederland die met de trein naar Frankrijk zouden komen voor een bezoek vastzaten op het vliegveld van Boekarest. Begrijp je het niet. Doet er niet toe. Bedoeling is om te zeggen dat de grote wereld om de hoek kwam kijken.

Maar het was natuurlijk in de eerste plaats genieten van ons Franse leven op het land. En daarbij hielp het warme voorjaarsweer. Er vlogen zelfs al zwaluwen rond het huis en de kersen- en perenbloesem stond volop in bloei. Wat een weelde. Links en rechts de geluiden van onze boerenburen, die het land aan het bewerken zijn, de zure lucht van de geiten vermengd met de heerlijke zoete geur van de bloeiende brem. Zonder televisie hebben we ineens zeeen van tijd om alle boeken te lezen, waar we thuis niet aan toekomen. Ik las Museum van de Onschuld van Pamuk, De dood heeft mij een aanzoek gedaan van Kristien Hemmerechts, Het Veer van Istanbul van Irene van der Linde met de sfeervolle foto's van Nicole Seghers, Koetsier Herfst van Charlotte Mutsaerts, De Milieubeheerder van Nadine Gordimer en ik ben begonnen aan De Kwestie God van Karen Armstrong. Voor alle bangerikken voor de Turken is vooral Het Veer van Istanbul een aanrader. Ik was al niet bang, maar nu denk ik wat een rijkdom als ze aan zouden sluiten bij Europa! Of bestaat dat binnenkort ook niet meer?

We zijn weer thuis! Valt niet mee. Maar het komt wel weer goed.

Youn, 90 dagen

Om het gemis goed te maken, en als je er geen genoeg van kunt krijgen, kijk bij "foto's van Nel".

Met Alzheimer leren leven?

Gisteren sprak Prof.Dr.Christien van Broekhoven, gerenommeerd Vlaams wetenschapper, over de stand van zaken in het onderzoek naar Alzheimer. Het was een lezing in de serie die de Vrienden van de Bibliotheek organiseren. We weten meer niet dan wel, sprak ze, en hoe meer we weten, hoe moeilijker het is de puzzelstukken bij elkaar te leggen. Alzheimer is een ziekte van de vergrijzing. En hoe grijzer we worden hoe meer Alzheimer er zal zijn.

Het onderzoek is nog niet zo ver dat we weten wat de oorzaken zijn van Alzheimer, laat staan dat we het kunnen genezen of voorkomen. Hier helpt geen pilletje. We moeten dus leren leven met Alzheimer. Want het kan niet zo zijn dat voor alle mensen met Alzheimer in de toekomst een plaats is in een verzorgings- of verpleeghuis.

De vereniging Alzheimer Nederland speelt een belangrijke rol bij het leren omgaan met Alzheimer. Zij geven informatie over de ziekte in alle fasen van het proces en zij organiseren Alzheimer cafés waar lotgenoten een keer in de paar maanden elkaar kunnen ontmoeten en met elkaar kunnen praten. Lotgenoten zijn niet alleen de mensen die aan Alzheimer lijden, maar ook hun partners, familie en vrienden.

De vereniging Alzheimer Nederland wil verder gaan. Zij willen in alle regio's vaste dementie ontmoetingscentra organiseren, waar alle mensen terecht kunnen die op een of andere wijze met Alzheimer worden geconfronteerd.

Ik wou dat er nu al zo'n centrum in de buurt is. Want de omgang met mijn vriendin die Alzheimer heeft, roept bij iedere ontmoeting veel vragen bij me op. Doe ik wel goed wat ik doe, kan het niet beter, hoe kom ik te weten wat er in haar hoofd leeft, wat is haar en onze toekomst? Gelukkig kon ik gisteren veel vragen stellen aan de mensen van Versa Welzijn die bij de lezing aanwezig waren. Want als we moeten leren leven met mensen met Alzheimer, moet iemand ons dat wel leren.

"Over"

Wolkers en Bomans, Alleen op een Eiland! Wat een belevenis dit luisterboek over de zomer van 1971, toen de schrijvers Godfried Bomans en Jan Wolkers achtereenvolgens een week na elkaar alleen op het onbewoonde Rottumerplaat verbleven. Zij hadden tot hun beschikking een klein geel tentje, proviand voor een week en een "praatpaal" van Rijkswaterstaat. Iedere dag rond de klok van twaalf deden zij verslag van hun belevenissen. Aan de wal op de Bredenburg zat Willem Ruis, die de vragen stelde.

Het gebruik van zo'n praatpaal vereist een hele bijzondere techniek van communiceren. Je kunt alleen praten als je het woord hebt. En dat woord krijg je als de ander je het geeft met "over". Misschien een idee voor tegenwoordige praatprogramma's waar nu iedereen maar door elkaar zit te kakelen. Maar daar heb ik het even niet over.

Het waren hele bijzondere uitzendingen en ook heel verschillend. Bomans, die als eerste was gegaan, voelde zich hondsberoerd op het eiland. Hij kwam zijn tent niet uit. Was bang voor de wind en het water, en kon niet wachten tot hij eraf gehaald werd. Van dat alles deed hij verslag in kieze, keurige bewoordingen. Wolkers genoot met overvolle teugen van alles wat hij zag, hoorde en beleefde. Hij at zelfgevangen garnalen en zeesla en vertelde erover op zijn eigen rauwe, ongepolijste manier.

Aan Willem Ruis de taak om er een spannende uitzending van te maken. Op de luistercd's staan niet alleen de uitzendingen, maar ook de gesprekken voor en na de uitzendingen over hoe het moest gaan worden en hoe het was. Keer op keer probeert Ruis Wolkers in toom te houden die naast het plezier dat hij beleeft aan vogels en zeehonden, zich ook kapot ergert aan de luchtmacht die regelmatig overkomt en aan het vuil dat hij overal aantreft. Hij geeft daar in opgewonden bewoordingen de politiek en de multinatonals de schuld van. Ruis wijst Wolkers erop dat de uitzendingen worden uitgezonden door de Vara in samenwerking met de Avro. "En de luisteraars van die laatste omroep zullen al die schuttingwoorden niet zo leuk vinden."

Hij kan hem echter niet stoppen. "Het is toch zo!"zegt Wolkers en vindt dat iedereen dat moeten weten. En Ruis kan hem tijdens de uitzending niet stoppen, want zolang Wolkers praat en niet "over" geeft, heeft hij het woord.

Bomans blijft zelfs in zijn eenzaamheid op het eiland een keurige heer, die zelfs na aanmoedigingen van Ruis over zijn eigen ellende in nette bewoordingen blijft vertellen. In mijn herinnering had Bomans de week niet uitgezetenen, maar mijn herinnering klopt niet. Het was op het randje, en hij kan niet wachten op het moment dat hij wordt verlost, maar hij houdt het vol.

Ineens realiseerde ik me dat ik zat te luisteren naar drie dode heren.

Rituelen in Huizer gemeenteraad

Rituelen geven extra gewicht en waarde aan belangrijke gebeurtenissen. Ze zijn bedoeld om die gebeurtenissen te markeren, neer te zetten. Het ritueel heeft als gebaar geen eigen waarde. Het ontleent zijn waarde aan de bijdrage die het levert aan de belangrijke gebeurtenis.

In het theater van de Huizer gemeenteraad is veel ritueel. Ook gisteravond toen de nieuwe raad het collegeprogramma voor de komende vier jaar besprak. De tribune zat vol met familie en achterban van de nieuw te benoemen raadsleden en wethouders. Ook zaten er ex raadsleden en steunfractieleden. We waren dus onder elkaar!

De insiders op de tribune wisten allemaal al lang uit krant, weblogs en hearsay wat er gebeurd was tijdens de formatie van het nieuwe college. Toch werd het ons nog eens omstandig uitgelegd door de formateur. Omdat het zo hoort en het altijd zo gaat. Vervolgens wilden de woordvoerders van de nieuwe collegepartijen ons doen geloven hoe blij ze waren met het accoord en natuurlijk wat ze allemaal hadden binnengesleept. Stel je voor dat een van hen ons had uitgelegd hoe moeilijk het was geweest en wat hij allemaal had moeten inslikken. Het had het feestje bruusk verstoord.

En toen kwam de oppositie aan het woord. Alsof we dat niet allang wisten, legden zij uit waarom ze dit collegeaccoord niet zouden tekenen. En alsof het al niet lang genoeg had geduurd, kwam er ook nog een tweede termijn met een herhaling van zetten. Stel je voor dat dat ritueel er niet was geweest. Dat had de rust en de orde verstoord en het feestje had een andere betekenis gekregen.

Even dreigde een nieuwkomer het ritueel te verstoren. Zij moet zich afgevraagd hebben of ze wel in het goede theater zat.

Ik hecht aan rituelen omdat het ons dwingt stil te staan bij belangrijke gebeurtenissen. Maar of het ritueel in de Huizer gemeenteraad bij gaat dragen aan de populariteit van dit theater wens ik te betwijfelen. Bij de volgende raadsvergaderingen zullen de tribunes weer leeg zijn.

Cohen en Obama (2)

Cohen is niet Obama netzomin als Nederland Amerika is. En toch heb ook ik in een eerder blog een relatie gelegd, net als al die vermaledijde PvdA'ers die nu teruggeroepen zijn door het slachtoffer zelf. Hoe komt het dan dat ik die beiden met elkaar in verband bracht! Ik schaarde het onder de noemer hoop en misschien is dat wel een te groot woord. Ik vind ze gewoon een verademing in het grauwe land van politici die elkaar na kwekken en kwaken. Als ze op televisie verschijnen doe ik mijn oren en ogen open om te horen wat ze te vertellen hebben. En ze gaan ergens voor, voor een betere wereld,voor een beter Amerika en voor een beter Nederland. En ze weten hoe zo'n wereld eruit ziet en kunnen je dat ook nog uitleggen.

Ik heb veel bewondering voor Obama dat hij de zorgwet door het Huis van Afgevaardigden heeft geloodst. Hij heeft het juiste moment kunnen inschatten en er alles voor opzij gezet. De wereld moest even op hem wachten! Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Obama heeft ook nog ministers en een vice-president.

Die zal Cohen straks ook hebben. Dus is het onzin om te stellen dat hij straks stuk gaat lopen op zijn gebrek aan kennis van de economie. Hij wordt toch geen minster van Economie of van Financiën? En als die grote financiele jongens een gewoon mens niet kunnen uitleggen waar het in de financiele wereld om draait, moet je ze alleen maar wantrouwen. Dus ik geloof er wel in. Liefst op Links!

God bless Obama

Het is hem gelukt! Amerikanen hebben hun zorgstelsel. Ondanks fel verzet van de Republikeinen die Obama deze politieke overwinning niet gunden. Wat heeft hij ervoor moeten vechten. Tot het allerlaatst toe. En niet om de Republikeinen te overtuigen, maar om zijn eigen partijgenoten over te halen voor de wet te stemmen. Want Amerika kent geen partijdiscipline. Democraten met een conservatieve achterban vreesden voor hun herverkiezing in oktober.

Obama is een politicus met een overtuiging! De overtuiging dat het socialer en rechtvaardiger kan in de wereld. En een politicus die voor die overtuiging wil vechten. Deze zorgwet had hem zijn kop kunnen kosten. "Als dat zo is, moet het maar!" heeft hij gezegd. De zaak was hem meer waard dan een tweede ambtstermijn.

Kennen wij dat soort politici nog in ons kikkerland. Politici die werkelijk iets te zeggen hebben vanuit een brede kijk op de wereld? Die niet leven in de waan van de dag en elkaar vliegen afvangen voor het snelle succes van de politieke barometer? Politici die niet bij het minste geringste hun snuit aan het televisievenster douwen, die tegen Pauw en Witteman, Nova en DWDD nee durven zeggen, nee nog even niet, even nog nadenken! En politici die bij tegenwind doortrappen en niet de draai kiezen.

Ik zie er niet zo veel. Maar nu de gevestigde orde het veld ruimt, komt er misschien ruimte voor nieuwe gezichten.

Gaat links nu links bestrijden?

In de peilingen zit de PvdA nu in de lift dankzij het Cohen effect. Maar dat gaat ten koste van D66, GroenLinks en de SP en daarmee ten koste van het linkse blok. Dat is niet de bedoeling. De PvdA met Cohen moet de PVV stemmers een alternatief bieden. Pas dan is er uitzicht op een regering over links en pas dan zal het beter leven worden in dit land.

Maar wat doen onze vrienden nu op links. Ze pissen elkaar de tent uit. Eerst was er het gedoe tussen de lokale PvdA en D66 over de wens van D66 om betrokken te worden bij de college-onderhandelingen. Niet zo'n gek idee als je twee zetels wint. De fractievoorzitter van de lokale PvdA reageerde daar zurig op. Dat had heel anders gekund. En nu weer het gedoe rond de benoeming van Lodewijck Asscher tot waarnemend burgemeester in Amsterdam. D66 reageert daar gebeten op en loopt weg van de onderhandelingstafel in Amsterdam. Het is het begin van de strijd om de stemmen aan de linker kant en het belooft weinig goeds.

De PvdA zou zich moeten realiseren dat progressieve mensen in dit land met argwaan naar de partij kijken. Wat hebben we al niet voor een gedraai meegemaakt. Nu het even goed gaat lijkt het erop alsof de oude zelfgenoegzaamheid terugkeert. Dat lijkt me niet wijs noch verstandig. En zeker niet de weg naar een groener en socialer Nederland.

Ik zou zeggen, groenen en socialisten verenig u en bepaal samen de strategie om het zuur op rechts te bestrijden. Toon uw verantwoordelijkheid en uw leiderschap. En houd in vredesnaam op met dat malle haantjesgedrag.

Minder Islam?

De PVV stopt met de college-onderhandelingen in Almere. Op hun belangrijke punt, minder islam, krijgen ze geen steun van de PvdA, en zonder de steun van de PvdA willen andere partijen niet meedoen. De PVV gaat dus in de oppositie en zal blijven kakelen als een kip zonder kop. Geen echte oplossingen, dus ook geen bestuursverantwoordelijkheid.

Moet ik hier nu blij mee zijn? Nee, natuurlijk niet. De onvrede van PVV stemmers zal hier alleen maar verder mee gevoed worden. Maar kan het anders? Nee, natuurlijk niet. Want de PVV zal toch niet gedacht hebben dat de PvdA in Almere een hoofddoekenverbod serieus zou nemen. Dus ze hebben zich bewust in de oppositie gemanoeuvreerd. Daar kun je immers gemakkelijker kakelen dan op het pluche.

Zelfs Ayaan Hirsi Ali vond dat de PVV niet de goede oplossingen biedt! Zij vindt dat moslims in dit land mogen blijven geloven, alleen dat ze de sociaal-culturele aspecten van hun geloof los moeten laten. Nu weten we dat die sociaal-culturele kanten van de islam heel veel gelijkenis vertonen met die van onze eigen orthodoxe christenen: de houden ook niet van vrouwen en homo's.

Ieder mag van mij denken en geloven wat hij wil, christenen en moslims, als hij maar respect toont voor zijn medemens ook als die er andere denkbeelden op nahoudt, en de wetten van dit land. Dat geldt voor moslims, maar ook voor christenen. Voor alle mensen die in dit land leven geldt dat zij er samen iets goeds van moeten maken.

De overheid moet daarbij helpen. Die moet met oplossingen komen. Moslims die een volwassen plek innemen in onze samenleving moeten rolmodel worden. Moslims die nu nog in de randen van onze samenleving verkeren moeten verplicht worden om deel te nemen. Als het aan mij zou liggen, kan het niet meer vrijblijvend. Maar ook voor niet moslims brengt leven in dit welvarende Nederland verplichtingen met zich mee. Alleen maar klagen is geen oplossing. Zoek elkaar op en praat met elkaar! Misschien komt het dan nog eens tot leven met elkaar.

Cohen en Obama

Na de machtswisseling bij de PvdA bevangt me hetzelfde gevoel als bij de winst van Obama in Amerika. Hoop. Zal het dan toch nog lukken, de verandering die zo broodnodig is. Eindelijk iemand die kan nadenken, die zich niet zal laten leiden door de waan van de dag, die zijn tegenstanders met respect zal behandelen en ze met argumenten zal bestrijden en die het goed zal kunnen vinden met zijn collega's op links. Cohen was in Amsterdam gewend om te werken met een linkse coalitie. Daar regeert al jaren de PvdA met GroenLinks.

En dan nu niet gaan roepen dat hij niet kan debaten (spreek uit "diebeten"). Want op debaten zitten we niet te wachten. Laten dat die anderen maar doen. We wachten op oplossingen voor de vele problemen waar we mee worstelen. Laat Cohen vooral zichzelf blijven en wegblijven waar hij niets te zoeken heeft.

En ook niet zeggen dat het in Amsterdam ook niet veilig is. Het klopt, ook in Amsterdam zijn veel jonge Marokkanen, die zich misdragen. Maar in Amsterdam is het herhaalgedrag van Marokkaanse jongeren lager dan in de andere steden die met hen moeten afrekenen.

En toch ga ik niet PvdA stemmen. Want ik wantrouw nog steeds veel partijgenoten van Cohen. Die hebben immers jarenlang de pragmatische opportunisten Kok en Bos bejubeld, en nooit naar zichzelf gekeken als het weer eens mis ging met de PvdA. Ik stem Femke en GroenLinks. Dat is samen met Job een heel sterk koppel.

Kunstpicknick gaat niet door!

"Door veranderingen in het Kunst en Cultuurbeleid van de Gemeente Huizen zal er in 2010 geen Kunstpicknick worden georganiseerd."

Zo staat het op de website van de Kunstpicknick. Inmiddels hebben ook de Gooi en Eemlander en het Nieuwsblad van Huizen over dit jammerlijk besluit geschreven. Ik ben zo'n trouw bezoeker van de Kunstpicknick, dat ik er ieder jaar rekening meehoud als ik mijn vakanties plan. Dit jaar hoeft dat dus niet, en dat vind ik meer dan jammer.

Nieuwsgierig ging ik op zoek naar de achtergronden van dit besluit. Wat zijn dan wel die "wijzigingen in het Kunst en Cultuurbeleid van de gemeente Huizen"??.

Eerst de feiten. De winkeliers van de Oostermeent organiseren op 29 mei a.s. de UIT markt UIT in Huizen voor de tweede maal in successie. In de uitnodiging stat: "deze manifestatie beoogt een podium te bieden aan alle kunst, kunstzinnige, culturele en recreatieve organisaties in Huizen en waar men zich kan presenteren aan de bevolking van Huizen en de regio. Met de Stichting Marketing Huizen is afgesproken UIT IN HUIZEN deel te laten uitmaken van de komende Kunst- en Cultuurweek en vormt daar min of meer de aftrap van. Winkelcentrum Oostermeent is hoofdsponsor en gastheer voor deze manifestatie."

De Stichting Marketing Huizen wil in samenwerking met de Stichting Kunst en Cultuur in de week van 28 mei t/m 6 juni een Kunst en Cultuurfestival organiseren in Huizen. Pogingen om de Kunstpicknick op te nemen in deze Kunst en Cultuurweek zijn mislukt en dat is heel jammer, omdat de Kunstpicknick een grote publiekstrekker is.

Maar is dat reden om de Kunstpicknick te laten vallen? Dat lijkt me iets te kort door de bocht. Het is toch echt heel iets anders of je tijdens het boodschappen doen, geniet van wat optredens en een blik werpt op de uitgestalde kunstwerken, dan een hele dag met de kinderen buiten op de speelweide kunstbeleven! Want tijdens de Kunstpicknick staat het zelf mee doen centraal.

Het bestuur van de Stichting Kunstpicknick denkt dat het gegeven dat kunstenaars niet hoeven te betalen voor het meedoen in De Oostermeent een reden zal zijn om niet in te schrijven voor Kunst Buiten. Hebben ze daar aanwijzingen voor? Zijn deelnemende kunstenaars betrokken bij dit besluit?

Dit besluit roept veel vragen op: Waarom zijn al die Stichtingsbesturen niet met elkaar om tafel gaan zitten om uit deze impasse te komen en de kunstpicknick te redden? Waarom zijn ze er anders? We kunnen het niet vragen aan de Stichting Marketing huizen, want de directeur is op vakantie. Waarom weten we nog steeds niet wat er in die Kunst en Cultuurweek gaat gebeuren en hoe we het feestelijke aan de grote klok gaan hangen. Wat heeft de gemeente hier mee te maken? En wie zijn de kinderen van de rekening?

Hertellen?

In Rotterdam gaan ze hertellen! En dat moet wel, omdat er veel geluiden zijn over onregelmatigheden! Toen ik in mijn werkzaam leven een poosje hoofd Burgerzaken was in Hilversum en wij een referendum over het parkeerbeleid deden, kwam de Ierse televisie mij vragen of stemmen met de computer betrouwbaar was. In Ierland stemden men nog met de hand en men had door dat het anders moest kunnen. Naar eer en geweten en in mijn beste Engels heb ik toen voor de Ierse camera geantwoord, dat stemmen met de computer betrouwbaarder is dan een stel aardige vrijwilligers de stemmen een-voor-een en handmatig te laten tellen. Ik vond de vraag toen niet van deze tijd en vind dat nog steeds niet.

Natuurlijk zaten er onzekerheden in het geautomatiseerde systeem. Met name dat de sleutel voor het systeem in commerciele handen was. Dat paste toen in de trend dat de overheid alles aan private partijen over liet. Natuurlijk is dat heel fraudegevoelig. Dat kan een kind bedenken. Omdat ik wel iets weet van automatisering, wilde ik weten wat er in het apparaat gebeurt en dat gingen de luitjes mij lekker niet vertellen.

Maar er is niets op tegen om die sleutel in overheidshanden te houden en goed te laten beveiligen. Het is toch van de hele dolle, dat je het eenvoudige tellen van stemmen, gewoon een streepje zetten bij een partij en dan alle streepjes bij elkaar optellen, niet door een computer zou laten doen.

Het blijft maar modderen met grote woorden! Waar zitten toch de mensen die eens goed gaan nadenken over wat je wel en niet met computers kan!? Die zitten bij private partijen en de overheid betaalt klauwen met geld om die mensen in te huren. In Rotterdam gaan ze nu handmatig hertellen. De pers mag meekijken. Succes ermee!

Radiostilte?

Vier dagen geleden zijn we naar de stembus geweest! In de aanloop zagen we overal politici die ons opriepen naar de stembos te gaan. Als ik over de Bovenmaatweg naar het dorp reed werd ik aangelachen door achtereenvolgens Janny Bakker, Carel Bikkers en Marian Rebel, die mij lieten weten dat zij het beste zijn wat het dorp is overkomen.

De kiezer heeft gesproken! De VVD mag formeren, de rest wacht af? Altans dat vermoed ik, want op de weblogs van de Huizer politici is het nu net alsof de komkommertijd is aangebroken. We lezen bij wethouder Janny B. de verkiezingsuitslag, bij lijsttrekker Maarten H. over het fluiten van een hockeywedstrijd en bij Erwin Ormel, prominent VVD fractielid dat hij zich druk maakt over het knullige feestje rond de uitslagen, en mijn favoriete raadslid Monica Lemmens laat ons weten dat ze ondanks 188 voorkeursstemmen geen raadslid zal worden. Over dat laatste kan ik nog wel iets zeggen, maar dat doe ik even niet.

Nergens vind ik iets over de bewegingen van de formateur Bikkers. Is hij al aan het praten en zo ja, met wie en vooral waarover. Zijn alle fractievoorzitters uitgenodigd, of stevent hij achter gesloten deuren en onder vier ogen af op een voortzetting van de coalitie tussen VVD, CDA en PvdA. Dan wordt het wel een smaldeel.

Ik vind het echt heel erg jammer dat de formateur zelf geen weblog bijhoudt en ons op de hoogte houdt van zijn vorderingen. Voor de verkiezingen struikelden we over politici die het allemaal zo goed met ons voor hebben. Nu zijn we weer gewoon het volk geworden, dat je dom moet houden. Vind ik wel een gemiste kans!

Venster op Almere

Gisteren gingen we naar de overkant om in Museum De Paviljoens het lichtwerk van kunstenaar Germaine Kruip te zien. Zeer de moeite waard om de oversteek te wagen! De tentoonstelling is ingericht in vier Paviljoens van Aue die Almere heeft overgenomen van de Dokumenta in Kassel. Bijzondere tentoonstelling in bijzondere gebouwen op een hele bijzondere plek. Meer foto's kun je zien als je op Mijn foto's klikt.

Want het was een vreemde ervaring om in Almere rond te lopen na de winst van de PVV bij de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen woensdag. Almere is ineens de stad van Wilders geworden. Ik keek met andere ogen rond in het futuristisch centrum, dat bijna niet van deze tijd en van dit land is. In Almere lopen veel jonge Nederlanders met een andere huidskleur, maar weinig Nederlanders uit de gebieden rond de Middellandse Zee. Ik zag er dus ook weinig vrouwen met hoofddoeken.

We liepen naar het stadhuis van Cees Dam om een kijkje te nemen in de ontvangsthal en in de raadzal. Dat laatste mocht niet. Allemaal strikt beveiligd! Achter de balie veel jonge vrouwen en allemaal zonder hoofddoek. Voor het stadhuis stonden twee protesterende vrouwen met hoofddoek. Zij droegen de tekst: “Mijn hoofddoek is mijn vrijheid”. We maakten net als veel andere voorbijgangers een praatje en gaven ze onze steun. ’s Avonds zag ik op de televisie een blonde dellebel van de PVV twijfelen aan de oprechtheid van deze vrouwen. Ik kan het bijzonder slecht hebben als vrouwen niet solidair zijn. Bij Fortuyn liep in het gevolg ook zo’n eng blond mens, Winnie de Jong. Is geloof ik aan emoties ten onder gegaan.

In Almere ook veel verkiezingsspandoeken: Stem voor Kunst en Cultuur hing er aan de bibliotheek. Ik mag hopen dat de PVV er ook naar gekeken heeft. Het experiment aan de overkant blijf ik nauwlettend volgen. Misschien kunnen we er iets van leren.

Het midden van Huizen

De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen zijn verrassend. Niet dat D66 zou winnen en de PvdA zou verliezen. Maar wel het verlies van het CDA en de winst van de VVD. De komst van Jan Peter naar Huizen afgelopen dinsdag heeft dus niet geholpen. Ook niet het genante beeld van een bewonderende lokale lijsttrekker voor de grote voorman op het NOS Journaal. Misschien gaat het zelfgenoegzame gelijk het CDA nu eindelijk een keer opbreken. Op de weblog van lijsttrekker Janny Bakker is het al een tijdje stil.

Dat de VVD wint in Huizen moet iets te maken hebben met de landelijke trend. De VVD wint landelijk en de PVV doet in Huizen niet mee. Kennelijk hebben PVV kiezers de weg naar Dorpsbelangen en Leefbaar niet kunnen vinden. Het siert deze partijen dat ze niet het PVV liedje hebben gezongen.

Hoe nu verder in dit dorp. De factieleider van de PvdA Maarten Hoelscher gaat ervan uit dat de huidige coalitie door mag gaan. Voor de verkiezingen liet hij zich al in deze woorden uit en daags na de verkiezingen vertelt hij deze boodschap weer op zijn weblog. Zelfgenoegzaamheid zeker van het CDA afgekeken. Waar je mee omgaat word je mee besmet. Want als je van vijf naar drie zetels bent gezakt, zou ik even wachten tot ik gevraagd werd.

Overigens heeft de coalitie nog maar een hele krappe meerderheid van veertien zetels. In de tijd dat ik raadslid was, was dit ook zo en ik kan me herinneren dat ik niet ziek mocht worden of dissident als er spannende onderwerpen aan de orde waren. Ik denk dat formateur Carel B. naar een bredere samenstelling gaat zoeken. Maar hoe dat zal gaan zonder lastenverzwaring en forse bezuinigingen wacht ik met spanning af.

Kloof

Ja het is Youn en de foto is van Elise le Quil, zijn moeder.


Er is geen kloof tussen burger en politiek, zegt Henri Beunders in Trouw. Er is een kloof tussen de horizontale samenleving en het hiërarchieke, vertikale politieke systeem. Het volk wil meepraten en vooral meeschelden met weblogs, twitters, sms'en en politici luisteren alleen naar elkaar. De politiek heeft zijn eigen dynamiek. Oplossingen heeft Beunders ook. Zorg dat je als partij duidelijk laat zien, waar je voor staat, neem het volk serieus en houd op met elkaar te bestrijden.

Het gaat natuurlijk niet gebeuren en dat heeft alles te maken met ons veelpartijenstelsel. Voor ieder wat wils, maar als er vervolgens geregeerd moet worden, verbleken alle goede voornemens tot oude, ranzige erwtensoep.

Maar het kan nu anders. Het land heeft twee levensgrote problemen, die om radicale oplossingen vragen, nl. de uitputting van de aarde, en de kloof tussen arm en rijk die steeds groter wordt. Die twee kunnen verzoend worden, als afgezien wordt van steeds meer voor steeds minder. Daarvoor is visie en leiderschap nodig.

Ik zag gisteren vijf redelijke lijsttrekker bij Pauw en Witteman, die met elkaar tot een aardige meerderheid kunnen komen. Als zij elkaar kunnen vinden op oplossingen voor de twee grootste problemen, hebben wij na 9 juni toch snel een nieuwe regering die aan de slag kan.

Scheiding Kerk en Staat

De SGP wil dat het Openbaar Ministerie optreedt tegen de homoseksuele mannen en vrouwen die zondag herrie hebben gemaakt tijdens de eredienst in de St. Jan in Den Bosch. De SGP verwijst ervoor naar art. 146 van het Wetboek van Strafrecht, waarin staat

"Hij die door het verwekken van wanorde of het maken van gedruis hetzij een geoorloofde openbare samenkomst tot het belijden van godsdienst of levensovertuiging, hetzij een geoorloofde godsdienstige of levensbeschouwelijke plechtigheid of lijkplechtigheid opzettelijk stoort, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee maanden of geldboete van de tweede categorie."

De achtergrond van het verhaal is in het kort dat de RK kerk de eucharistie weigert aan praktiserende homoseksuele mannen en vrouwen. Wat mij betreft moet de kerk dat vooral doen. We weten immers allang dat de Rooms Katholieke Kerk zich buiten de samenleving heeft geplaatst en het verbaast me daarom dat homoseksuele mannen en vrouwen nog steeds lid van die kerk willen zijn.

Maar laat die Rooms Katholieke Kerk dan ook zijn eigen bonen doppen en daartoe niet een beroep doen op het Openbaar Ministerie dat van ons allen is. Er zijn vast wel wat stevige niet-homoseksuele priesters die al die enge wel-homoseksuele mannen en vrouwen uit hun kerk willen verwijderen.