Mijn wondere wereld (2)

In de vroege morgen een rondje Huizen gefietst. Eerst door het dorp langs alle nieuwe bouwactiviteiten, toen langs de Julianastraat waar V & K op een binnenterrein vier nultredewoningen gaat bouwen, en toen over het fietspad van De Wolfskamer naar de haven. Erg benieuwd of het nieuwe Durgerdam al vordert. Van ver ligt het er beeldschoon bij. Weliswaar retro, maar aantrekkelijke retro: kleinschalig, afwisselend hoog en minder hoog, of als u het liever wilt laag en iets minder laag, houtbouw gemengd met baksteen, en aansprekende kleuren. Het nodigt uit om in rond te slenteren.

Dat was althans de bedoeling. Het gebied rond de Kalkovers zou een belangrijke trekpleister moeten worden in het nieuwe toeristisch-recreatieve beleid van de gemeente met een mix van horeca en nautisch gerelateerde bedrijvigheid, commerciele en niet commerciele functies. Toen de plannen bekend werden en de eerste gebouwen verschenen, kreeg ik visioenen van prettige gezelligheid op zomerse dagen en avonden. Met een beetje fantasie zag ik mezelf flaneren langs terrasjes en kleine ateliers, waar kunstenaars en handwerklieden mooie dingen maken. Op hoogtijdagen wordt er muziek gemaakt op een podium in de haven. Zo kan ik nog wel even verder gaan.

Vandaag was zo´n zomerse dag. Maar in het Nautisch Havenkwartier tussen alle kleurige gebouwen en gebouwtjes was het akelig stil. Alleen bij de Botterwerf stond de deur open en konden wij een kijkje nemen in de smidse. Koffie moesten we halen op het terras van de Haven van Huizen, dat overigens pas om elf uur open ging. In het NHK was alles wat er is hermetisch gesloten. En nog gekker, we konden niets eens vrij rond het kolkje lopen, omdat er hekken zijn geplaatst. Van Nautisch gerelateerde bedrijvigheid geen spoor te bekennen. Sorry, ik heb het begrip niet uitgevonden. Waar blijft de horeca. En waar de bootjes in het kolkje achter de Kalkovens.

Betekent dit nu dat ik mijn zomerse visioenen in de ijskast moet zetten. Gooit de economische crisis hier roet in het eten. Of zijn de plannen veranderd zonder dat we het weten? Ik ben gaan zoeken op de website van de gemeente en op de website van het NHK. Die hebben we niet veel wijzer gemaakt. Blijven dromen wordt steeds belangrijker.

Mijn wondere wereld

Er is meer wereld dan de Haagse wereld. Gisteren trokken we op de fiets naar het Oosten. Daar troffen we in het weiland bij Nijkerk een koppel Indische ganzen met jongen. Indische ganzen zijn in ons land zeldzaam. De mening van deskundigen over hun herkomst is tweeërlei. De ene groep zegt dat ze mee zijn gevlogen met andere ganzen die in hun trek ons land aandoen. De andere groep zegt dat ze ontsnapt zijn uit een dieren- of vogelpark. Zeker is, dat ze daar met z'n vijven in het weiland liepen alsof ze hier horen.

De enclyclopedie zegt over de Indische gans, dat "hij van oorsprong een bewoner is van de Mongoolse en Chinese hoogvlakten. Tijdens de barre winters daar trekken de vogels weg naar onder andere India, waaraan de gans haar naam dankt. Inmiddels weet de Indische gans zich hier wel prima te handhaven. Indische ganzen zijn gemakkelijk te herkennen. In vlucht en op de grond zijn ze erg licht en lijken op afstand gezien wel bijna wit te zijn. Van dichtbij vallen de dwarsstrepen op het achterhoofd op."

De Indische gans is eigenlijk geen gans, maar een grote eend, net als de Nijlgans, die hier ook ooit is komen aanwaaien en die zich zo hevig heeft vermenigvuldigd, dat veel boeren nu klagen over een plaag. Gelukkig kun je vogels niet gemakkelijk het land uitzetten.

Om te voorkomen dat al die vogelaars met hun grote toeters de rust van de opvoedende ganzen gaan verstoren, ga ik hier niet verklappen, waar we ze zagen.

Familiedag

Zoekplaat: Wie hoort bij wie? Centraal staan de drie zussen Sjerps! Maar wat is een familie zonder kinderen en kleinkinderen? En voor dat laatste is aanhang nodig. Die staan er ook op. En de fotograaf staat achterop.

Net een gewoon mens

Sinds de formatie-onderhandelingen zijn begonnen is Geert Wilders net een gewoon mens geworden. Het lijkt erop dat hij graag wil regeren en dat hij daarvoor een heleboel wil inleveren. In de vroege morgen na de verkiezingen gaf hij zijn AOW standpunt al weg. Gisteren schikte hij zich naar de wens van informateur Rosenthal om niet met de pers te praten over wat binnenskamers wordt besproken. Hij gaat vast nog veel meer weggegeven. Misschien is veel meer de vraag waaraan hij gaat vasthouden.

Zijn kiezers schijnt het niet te deren. Ik heb echt even gedacht dat zijn aanhang zo groot was vanwege zijn stelling dat de AOW leeftijd niet verhoogd hoeft te worden, en dat er 10000 mensen in de zorg en 10000 politieagenten op straat bijkomen. Maar ook dat gaat hij weggeven, evenals de gekozen ministerpresident, de afschaffing van de Eerste Kamer, de afschaffing van het Europees Parlement en het afschaffen van alle kunstsubsidies. Wat blijft er dan over?

- het handhaving van de hypotheekrenteaftrek, omdat de VVD dat ook wil
- stoppen met re-integratie, omdat de VVD dat ook wil
- levenslange gevangenisstraf na drie zware misdrijven, omdat de VVD dat ook wil
- geen verjaring bij gewelds- en zedenmisdrijven.
- geen taakstraffen; geen TBS; geen vervroegde invrijheidstelling bij goed gedrag.
- etnische registratie van iedereen.
- verlaging van de strafrechtelijke meerderjarigheidsgrens van 18 naar 16 jaar
- vrijheid van onderwijs, maar wel sluiting van alle islamitische scholen
- directe uitzetting van Niet-Nederlanders die een misdrijf plegen
- volledige immigratiestop voor mensen uit islamitische landen
- stop op de bouw van nieuwe moskeeën en sluiting van islamitische scholen
- afschaffen stemrecht voor niet-Nederlanders bij gemeenteraden
- vreemdelingen zonder een baan dienen Nederland te verlaten
- verbod op het dragen van een boerka en op de koran; belasting op hoofddoekjes
- invoering van een quotum voor asielzoekers; maximaal 1.000 personen per jaar.

Deelname van de PVV aan de regering gaat iets kosten. Ik ben benieuwd hoe ver de VVD en het CDA zullen gaan. In Nova liet men zien wat de gevolgen zijn in Denemarken van de gedoogsteun van de extreem nationalistische Deense Volkspartij voor een liberaal-conservatief minderheidskabinet. Achter de schermen en dus onzichtbaar voor democratische controle zorgt de DVP ervoor dat Denemarken een keurig land is geworden. Emigreren?

I

Ere wie ere toekomt

Als we al mogen spreken van een succes voor het eerste Kunst- en Cultuurfestival in Huizen, is dat niet te danken aan de Stichting Marketing Huizen. In het artikel in de Huizer Courant van deze week pronkt secretaris Hans Borremans van de SMH met andermans veren. De week is een succes geworden door de durf en het enthousiasme van een paar hard werkende mensen. De Stichting Marketing Huizen zou voor sponsoring, voor de publiciteit en voor de vergunningen zorgen en alle drie zijn mislukt. Daardoor zaten er bij prachtige uitvoeringen veel te weinig mensen. Dat was vervelend voor de kunstenaars die optraden. Het is ook vervelend voor de durfals als zij moeten bijpassen uit eigen zak.

In het artikel staat ook dat de SMH voor volgend jaar € 51000 vraagt voor organisatiekosten van de Stichting zelf. Dat is veel geld voor niets doen! Het zou dus van wijsheid getuigen als de gezamenlijke raadscommissies deze € 51000 rechtstreeks voor de activiteiten bestemmen. Dan hoeven de mensen die hun nek hebben uitgestoken en wie de eer toekomt, niets zelf te bekostigen en valt er voor veel mensen veel moois te genieten.

Dus beste raadsleden. Wees wijs. Krab op uw hoofd en steek het geld rechtstreeks in de kunst.

Goedemorgen Nederland

Jan Peter komt niet meer terug. Dat is dus gelukt. Maar hoe nu verder met dit zompige land achter de dijken. Hoe komt het dat al die zogenaamde nuchtere landgenoten op een partij als de PVV hebben gestemd? Zijn alle bekrompen christenen overgestapt? Nemen we elkaar niet serieus meer. Zijn we geheel het spoor kwijt geraakt?

Vanmorgen gaf Herman Pleij, de cultuurhistoricus die ook steeds mocht optreden als het Fortuyn effect verklaard moest worden, uitleg. Alle mensen die op televisie het grote geld en de grote mond voorbij zien komen, willen dat ook. De gewone politici gaan daar niet voor zorgen, denken zij. Die zorgen alleen voor elkaar. Maar in zo'n anti-establishment figuur als Wilders, die lak aan alles heeft, geloven zij wel. En als die het ook niet voor elkaar krijgt, hebben ze in ieder geval kunnen lachen. Het lijken wel Italianen met hun Berlusconi.

Eigenlijk is Emiel Roemer, de nieuwe aanvoerder van de SP, veel leuker. Waarom hebben al de verdwaalde gasten daar niet op gestemd? Die doet toch ook net alsof er geen economische crisis is, alsof we niet hoeven te bezuinigen. Die wil toch ook niet morrelen aan de AOW leeftijd en aan het ontslagrecht. En die heeft ook nog serieuze plannen voor de gezondheidszorg. Maar misschien is die voor het volk toch net iets te netjes, te redelijk. Misschien past Wilders toch beter in de Oranjegekte.

Gaat het goedkomen? Wie gaat er met de PVV? Want VVD en PVV samen is niet genoeg voor een meerderheid. Daar moet nog wat bij. GroenLinks en D66. Dan val ik van mijn stoel en ga ik zeker inpakken! We blijven elkaar toch wel serieus nemen.

De Grote Dag

Vanmorgen vroeg naar de stembus gegaan. Ik kon niet wachten. Dan is het maar gebeurd en hoef ik niet langer te vechten tegen de aandrang om niet te gaan. Niet te gaan uit protest tegen de absurditeit van het gebodene.

Bij het stembureau kwam ik mijn buurman tegen. Goed geslapen? Niet helemaal. Toch erg bevreesd voor vier jaar Rutte, Balkenende en Wilders. Een is al erg genoeg, maar samen is het meer dan drie keer zo erg. Valt het te voorkomen? We vroegen elkaar of we het laatste lijsttrekkersdebat hadden gezien en of we iets wijzer waren geworden. Waar gaat het nog over? Ik had Job weer zien verpieteren bij al het verbale geweld van zijn collega's. Ik zag hem denken: "Waarom ben ik niet thuis gebleven?" Waarom heeft niemand hem gezegd dat hij de beste burgemeester van de wereld was en dus gewoon zichzelf had kunnen blijven.

Ik heb niets nieuws gehoord. Mijn keus was al bepaald. En ik gruwel van het idee dat dit stel blaaskaken ons uit de maatschappelijke malaise moet bevrijden. Waarom gaan ze niet in de kamer zitten en laten het landsbestuur over aan ervaren vrouwen en mannen met minder grote ego's. Ik weet er wel een paar: Guusje en Neelie, Herman, Hans (en niet die Wiegel), Andre, Elisabeth. Mensen die in de schaduw van deze politieke klucht hard werkend, deskundig en betrouwbaar hun werk doen.

Alsjeblieft niet Mark, Jan Peter en Geert.

De Politiek is een man

De Politiek is een man. Komt het daardoor dat ik het steeds vervelender vind? Even leek het erop of Neelie terug zou komen en dat er tussen Neelie en Femke echt iets te kiezen viel. Maar Neelie liet zich in het Brusselse hok stoppen en nu staan de haantjes weer vooraan. Nu moet ik dus laveren tussen mijn afkeer van dit haantjesgedrag en mijn belangstelling voor de toekomst van dit land. Omdat ik vrouw ben, heb ik de kunst van laveren niet geleerd.

Geef vrouwen de macht is mijn oproep. Femke of Neelie. Het maakt me niet veel uit. Er valt vast minder te lachen maar meer te kiezen. En misschien worden de problemen dan ook eens een keer opgelost. Niet uren, dagen, maanden, jaren vergaderen, maar knopen doorhakken. Dan leggen we de lasten op de schouders die dat het beste kunnen dragen. Dan gaan we niet honderden kilometers snelweg aanleggen, waardoor er steeds meer auto gereden wordt. Dan pakken we eindelijk een keer die rotjochies aan, die zo veel last op straat veroorzaken. Dan hoeven niet hele volksstammen landgenoten over de grens gezet te worden en kunnen we wat meer ontspannen omgaan met elkaar.

Misschien mogen we dan ook nog van bijzondere kunst genieten, die het leven zoveel kleurrijker en verrassender maakt en die zonder steun van de overheid verdwijnt in het gedreun van de oneliner. Nu kunnen we alleen gruwen van vervelend politiek theater, dat zich nooit vernieuwt en altijd maar weer hetzelfde versje dreint.

Hoort zegt het voort!

Het was even schrikken. Las ik ineens op de voorpagina van de Huizer Courant mijn eigen tekst uit mijn weblog over het unieke concert in de Oude Kerk. Wist ik niks van. Niemand had me iets gevraagd. Schrik ging gauw over in blijdschap. "Ik word gelezen" en kennelijk vinden de ervaren journalisten van de Huizer Courant mijn bevindingen ook nog de moeite van het publiceren waard.

En het werd nog vreugdevoller toen Frans Bianchi, een van de initiatiefnemers van de Huizer Kunst- en Cultuurweek, reageerde op de tekst. Hij wilde een correctie. Ik sprak over een handjevol mensen in de kerk, terwijl hij er wel 250 had geteld. Even rekenen. Als er 1350 mensen in de kerk kunnen, is 250 dan een handjevol. Ik ga er niet over steggelen. Ik had een bomvolle kerk verwacht en was teleurgesteld. Dat was mijn boodschap. Die heeft de reactie van Frans Bianchi niet weggenomen. Was het maar waar.

Ik vind het overigens prima als mensen mijn teksten gebruiken. Maar op een voorwaarde! Dat als er iets te reageren valt, het gebeurt op dit weblog, zodat het een en het ander wel met elkaar in verband blijft. Anders wordt dit weblog ook een grabbelton.

Ani Avramova

Gisteren togen Ger en ik naar de bibliotheek voor het pianorecital van pianiste Ani Avromava. Twaalf stukken van Chopin, omdat het Chopinjaar is. Gelukkig waren voor deze gelegenheid alle stoelen bezet. Wat een genot, wat een talent, wat een gave en welk een prachtige muziek. Je zou willen dat deze pianiste veel meer te horen is.

Vorige keer noemde ik het talent van Ani wat oneerbiedig een krent in de pap. Ik bedoelde er serieus mee, dat je kwaliteit moet koesteren, in the spotlight moet zetten, een podium moet geven. De bibliotheek was omgetoverd tot een kleine, sfeervolle concertzaal. Het publiek luisterde ademloos. Zo'n talent geeft de Huizer Kunst- en Cultuurweek, kunnen we trouwens niet een poëtischer naam vinden, glans.

Deze avond stond Ani geprogrammeerd naast een concert van De Gooise Operette in de theaterzaal van De Graaf. Daar was ook veel moois te horen. Maar ook hiervoor was het publiek niet in grote getale opgekomen. Hoe kan het toch dat dezelfde Operette in 't Spant in Bussum drie avonden een volle zaal trekt, terwijl in ons schone dorp er niet meer komt kijken dan een mug en een paardentand. Moeten Huizer nog kunstwarm gemaakt worden?

Dan moeten we het anders doen. Dan moeten we serieus kiezen. Willen we in zo'n week aardig vermaak en voor ieder wat wils, of willen we Kunst met een grote K? Het kan zelfs samen, als je maar helder programmeert! Dan is er een KUNSTweek met een tweetal spetterende concerten, waarvoor iedereen die van muziek houdt wil uitlopen. Een aan het begin van de week en een aan het einde. Daartussen kunnen allerlei kunstactiviteiten worden georganiseerd met voor ieder wat wils. En alsjeblieft laat de Kunstpicknick terugkomen!

Kunstgrabbelton in Huizen

Deze week is het Kunstweek in Huizen. Bedoeling is Huizen toeristisch op de kaart te zetten met een winterweek, een voorjaarsweek en een najaarsweek. De Stichting Marketing Huizen promoot. Ik denk althans dat het zo bedoeld is. Gisteren begon het met een concert van pianiste Ani Avramova en het harmonieorkest Prinses Irene in de Oude Kerk. Een prachtig concert door een fantastische pianiste met een goed ondersteunend harmonie-orkest. Het zou storm moeten lopen! Dit is immers het neusje van de zalm. Maar in de sfeervolle Oude Kerk zaten een handje vol mensen, die overigens ten volle genoten. De wegblijvers krijgen overigens woensdagavond een nieuwe kans, als Ani Avramova een Chopin recital geeft in de bibliotheek.

Waar waren al die mensen? Liepen die nog boodschappen te doen in het dorp. Waren ze bij het Brugfeest van Jan Schra en Maja Boot, waar zo'n ander groot talent uit Huizen zou optreden, dochter Janne Schra? Wisten ze het niet, of willen ze niet?

Ondanks de tweepagina grote advertentie in de Huizer Courant, de foldertjes en aanplakbiljetten hoor ik veel mensen die het geheel is ontgaan dat er feestweek is. Of die uit de hoeveelheid aan activiteiten, de krenten uit de pap niet kunnen halen. Er is altijd wel iets in het dorp, zeggen ze, en zelden iets bijzonders. Dus als er iets bijzonders is, schreeuw het van de daken en laat het niet verzanden in de grabbelton. Uitlichten, zouden theatermakers zeggen!

Of geldt in Huizen ook dat het gevaarlijk is je kop boven het maaiveld te steken. Ik ga in ieder geval woensdag weer genieten.

Fanny Kiezenberg is overleden

Onze vriendin Fanny Marie Rose Gerardine Kiezenberg is maandag 24 mei jl. overleden. We wisten allemaal dat het zou gaan gebeuren en toch raakt het me diep. Het is erg onvoorstelbaar dat ze er niet meer zal zijn:

Niet meer in het Kunstcafe op de eerste rij,
Niet meer hakkend in haar atelier,
Niet meer met en onder haar leerlingen,
Niet meer in het Filmhuis, dat ze heeft neergezet
Niet meer in ons midden
Niet meer die klaterende lach
Dat bijzondere gesprek.

Maar “zolang iemands naam genoemd wordt, leeft hij voort”.

Daarom is het een goed idee dat de Huizer Kunstprijs voor Jeugdig Talent voortaan haar naam zal dragen: De Fanny Kiezenbergprijs. Haar vormkracht, ambachtelijkheid, haar wilskracht en doorzettingsvermogen mogen een voorbeeld zijn voor alle jonge kunstenaars in spe.

Fanny leeft voort in ons hart en in haar werk. Niet alleen in haar beelden, maar ook in haar woorden.

Er is gelegenheid tot afscheid nemen en schriftelijke condoleance op zaterdag 29 mei, 15.00 – 17.00 uur in Uitvaartcentrum Rebel, Ceintuurbaan 45, 1271 BG Huizen.
De afscheidsdienst voor Fanny zal worden gehouden op maandag 31 mei om 10.30 uur in De Grote Kerk, Marktstraat 13, 1411 CX Naarden-Vesting.
Na de dienst is er gelegenheid tot condoleren in bovengenoemde kerk.
De begrafenis zal in besloten kring gaan plaatsvinden.
Bloemen: liefst voorjaarskleuren.

Een goede buur

Ze groeien als paddenstoelen, de buurtverenigingen. Zijn een reactie op de afwezige overheid. Vooral in buurten waar veel last is van vandalisme, denken bewoners dat ze samen sterker zijn dan alleen. En gelijk hebben ze. Als twintig paar ogen op straat kijken, zien ze meer dan een paar ogen. Overigens vraag ik me wel af de bordjes "Buurtpreventie" slimme criminelen echt afschrikken.

De buurtvereniging De Eenheid van de Wolfskamerbuurt doet meer dan alleen aan vandalismebestrijding. Bewoners van de Wolfskamerbuurt kijken ook naar elkaar. En nog verder: ze spreken elkaar ook aan als er iets gebeurt wat opvalt. Bijvoorbeeld het onderhoud van de tuinen. Kom daar maar eens om in deze tijd. Overigens doet mijn buurman op de keurige Breezand dat ook. Die liet ons laatst weten dat hij het fijn vindt om te weten als we weg zijn, maar ook wel graag zou willen dat we ons melden als we terug zijn. Het geeft me een warm gevoel dat hij op ons let.

De bewoners van de Wolfskamerbuurt vechten samen voor het behoud van hun buurt. Samen staan ze sterk. Maar inmiddels doen ze ook leuke dingen met elkaar, zoals samen barbecuen en wedstrijden zonnebloemkweken. De oude tuindorpgedachte komt langzaam terug. Zonde om dat af te breken, toch?

Grootgrondbezit

Ons huis in Frankrijk ligt in het stil en landelijk gebied. Vanuit ons huis kunnen we verschillende uitgezette wandelingen maken en dat doen we met veel plezier.In Frankrijk worden uitgezette wandelingen duidelijk gemarkeerd: Grand Randonees met roodwitte banden, Petites Randonees met roodgele en Randonees de Pays met geelwitte. Voor alle zekerheid nemen wij altijd een stafkaart mee, zodat we moeilijk kunnen verdwalen. De charme van uitgezette wandelroutes is dat ze de wandelaar door stille, landelijke en onbekende gebieden leiden. Soms kan dat alleen als boeren hun erf openstellen. Veel Franse boeren doen dat op voorwaarde dat je hun vee ongemoeid laat. Daar zijn we ze erg dankbaar voor.

Dit voorjaar gebeurde het ons echter voor het eerst, dat de wandeling was omgelegd omdat de eigenaren van priveterrein de toegang tot hun gebied hadden afgesloten. Veelal zijn dat geen boeren, maar stedelingen die een piedaterre op het land hebben gekocht. Die hebben hun stadse gewoonten meegenomen. De eerste eigenaar had een groot hek op zijn oprijlaan gezet, dat alleen electronisch te bedienen valt. Als hij niet thuis is, gaat het hek dus niet open en moet de nietsvermoedende wandelaar een andere weg zien te vinden. Een plakaat op een boom wees ons de weg door over een moeilijk begaanbaar bos. De tweede had niet de moeite genomen een hek te plaatsen, maar had gewoon de merktekens van de boom verwijderd. Toen we na zorgvuldig spoorzoeken vermoedden dat het pad over privéterrein liep werden we begroet door een chien mechant, die meestal harder blaffen dan bijten. Toen de eigenaar tevoorschijn kwam en ons duidelijk maakte dat wij ons op verboden gebied bevonden, wezen we haar op haar verplichtingen om in ieder geval een omleiding te markeren.

Ik moest aan dit alles denken toen ik in de HuizerCourant las dat het bospad tussen de Oud Bussumerweg en de Sijsjesberg is afgesloten omdat de gemeente de grond heeft geruild met een van de grootgrondbezitters in Huizen. Waarom bij die ruil niet de voorwaarde gesteld dat het pad open blijft? Nu is het verweer van de gemeente dat het pad nog nimmer openbaar gebied is geweest, terwijl ik er toch meerdere keren vrijelijk gebruik van kon maken.

Het zou toch erg sjiek zijn als de nieuwe grootgrondbezitter een gebaar zou maken en het pad weer open zou stellen. Adel verplicht!

digitale politici

Rond de gemeenteraadsverkiezingen was het druk met Huizer politici op de digitale snelweg. Maarten Hoelscher, de fractievoorzitter van de PvdA en Erwin Ormel van de VVD, hielden trouw een weblog bij, waarin ze ons eerst lieten weten waarom wij op hun partijen moesten stemmen en vervolgens hoe blij ze waren dat ze aan de macht waren gebleven. Ook Kees de Kok van het CDA en Larissa Landre hielden voorzichtig ook een weblog bij. Zij allen hadden zich gevoegd bij wethouder Janny Bakker die al veel langer gebruikmaakt van het medium.

Maar nu is het ineens stil, oorverdovend stil. Erwin Ormel heeft sinds 15 april niet meer geschreven. Reden onbekend. Maarten Hoelscher is ook afgehaakt. Hij heeft wel een reden gegeven. Hij heeft even genoeg van alle kritische geluiden. Ook Kees de Kok is sinds 28 maart stil. GroenLinks blijft actief op de digitale snelweg, maar het is mondjesmaat. Alleen Janny Bakker blijft trouw schrijven.

Misschien barst het circus dadelijk weer los nu we op 9 juni een nieuwe landsregering moeten vormen. Maar dan zullen het vooral de landelijke politici zijn die zich laten horen. Moet u trouwens ook zo wennen aan Job Cohen in dat verkiezingscircus. Zou het niet beter zijn geweest als hij gewoon in Amsterdam was gebleven, en het campagnevoeren aan anderen had overgelaten.

Nog even terug naar die Huizer politici! Vervelend dat zij nu weer in de schulp van de bekende raadzaal zijn gekropen, waar nooit iemand hen lastig komt vallen. Ik houd wel van de persoonlijke commentaren op wat er gebeurt in het politieke bedrijf. Anders zouden we eens kunnen vergeten dat politici ook maar mensen zijn. Dus hup Erwin, Maarten, Kees en Larissa. Laat ons weten hoe het er voor staat.

Het jarjatgevoel

We zijn er weer en dat valt niet mee, moet ik zeggen. Leven in twee werelden is luxe, maar heeft een schaduwzijde. Je moet steeds schakelen bij de overgang van rust naar hectiek en omgekeerd en naarmate ik ouder word gaat schakelen minder goed. In de maand op het land in Frankrijk hadden we trouwens ook last van de grote wereld. Er was een lange Franse treinstaking, die ons belemmerde naar huis te gaan voor een begrafenis van een dierbare. En de aswolk van de IJslandse vulkaan ging ook ook niet aan ons voorbij, omdat onze vrienden uit Nederland die met de trein naar Frankrijk zouden komen voor een bezoek vastzaten op het vliegveld van Boekarest. Begrijp je het niet. Doet er niet toe. Bedoeling is om te zeggen dat de grote wereld om de hoek kwam kijken.

Maar het was natuurlijk in de eerste plaats genieten van ons Franse leven op het land. En daarbij hielp het warme voorjaarsweer. Er vlogen zelfs al zwaluwen rond het huis en de kersen- en perenbloesem stond volop in bloei. Wat een weelde. Links en rechts de geluiden van onze boerenburen, die het land aan het bewerken zijn, de zure lucht van de geiten vermengd met de heerlijke zoete geur van de bloeiende brem. Zonder televisie hebben we ineens zeeen van tijd om alle boeken te lezen, waar we thuis niet aan toekomen. Ik las Museum van de Onschuld van Pamuk, De dood heeft mij een aanzoek gedaan van Kristien Hemmerechts, Het Veer van Istanbul van Irene van der Linde met de sfeervolle foto's van Nicole Seghers, Koetsier Herfst van Charlotte Mutsaerts, De Milieubeheerder van Nadine Gordimer en ik ben begonnen aan De Kwestie God van Karen Armstrong. Voor alle bangerikken voor de Turken is vooral Het Veer van Istanbul een aanrader. Ik was al niet bang, maar nu denk ik wat een rijkdom als ze aan zouden sluiten bij Europa! Of bestaat dat binnenkort ook niet meer?

We zijn weer thuis! Valt niet mee. Maar het komt wel weer goed.

Youn, 90 dagen

Om het gemis goed te maken, en als je er geen genoeg van kunt krijgen, kijk bij "foto's van Nel".

Met Alzheimer leren leven?

Gisteren sprak Prof.Dr.Christien van Broekhoven, gerenommeerd Vlaams wetenschapper, over de stand van zaken in het onderzoek naar Alzheimer. Het was een lezing in de serie die de Vrienden van de Bibliotheek organiseren. We weten meer niet dan wel, sprak ze, en hoe meer we weten, hoe moeilijker het is de puzzelstukken bij elkaar te leggen. Alzheimer is een ziekte van de vergrijzing. En hoe grijzer we worden hoe meer Alzheimer er zal zijn.

Het onderzoek is nog niet zo ver dat we weten wat de oorzaken zijn van Alzheimer, laat staan dat we het kunnen genezen of voorkomen. Hier helpt geen pilletje. We moeten dus leren leven met Alzheimer. Want het kan niet zo zijn dat voor alle mensen met Alzheimer in de toekomst een plaats is in een verzorgings- of verpleeghuis.

De vereniging Alzheimer Nederland speelt een belangrijke rol bij het leren omgaan met Alzheimer. Zij geven informatie over de ziekte in alle fasen van het proces en zij organiseren Alzheimer cafés waar lotgenoten een keer in de paar maanden elkaar kunnen ontmoeten en met elkaar kunnen praten. Lotgenoten zijn niet alleen de mensen die aan Alzheimer lijden, maar ook hun partners, familie en vrienden.

De vereniging Alzheimer Nederland wil verder gaan. Zij willen in alle regio's vaste dementie ontmoetingscentra organiseren, waar alle mensen terecht kunnen die op een of andere wijze met Alzheimer worden geconfronteerd.

Ik wou dat er nu al zo'n centrum in de buurt is. Want de omgang met mijn vriendin die Alzheimer heeft, roept bij iedere ontmoeting veel vragen bij me op. Doe ik wel goed wat ik doe, kan het niet beter, hoe kom ik te weten wat er in haar hoofd leeft, wat is haar en onze toekomst? Gelukkig kon ik gisteren veel vragen stellen aan de mensen van Versa Welzijn die bij de lezing aanwezig waren. Want als we moeten leren leven met mensen met Alzheimer, moet iemand ons dat wel leren.

"Over"

Wolkers en Bomans, Alleen op een Eiland! Wat een belevenis dit luisterboek over de zomer van 1971, toen de schrijvers Godfried Bomans en Jan Wolkers achtereenvolgens een week na elkaar alleen op het onbewoonde Rottumerplaat verbleven. Zij hadden tot hun beschikking een klein geel tentje, proviand voor een week en een "praatpaal" van Rijkswaterstaat. Iedere dag rond de klok van twaalf deden zij verslag van hun belevenissen. Aan de wal op de Bredenburg zat Willem Ruis, die de vragen stelde.

Het gebruik van zo'n praatpaal vereist een hele bijzondere techniek van communiceren. Je kunt alleen praten als je het woord hebt. En dat woord krijg je als de ander je het geeft met "over". Misschien een idee voor tegenwoordige praatprogramma's waar nu iedereen maar door elkaar zit te kakelen. Maar daar heb ik het even niet over.

Het waren hele bijzondere uitzendingen en ook heel verschillend. Bomans, die als eerste was gegaan, voelde zich hondsberoerd op het eiland. Hij kwam zijn tent niet uit. Was bang voor de wind en het water, en kon niet wachten tot hij eraf gehaald werd. Van dat alles deed hij verslag in kieze, keurige bewoordingen. Wolkers genoot met overvolle teugen van alles wat hij zag, hoorde en beleefde. Hij at zelfgevangen garnalen en zeesla en vertelde erover op zijn eigen rauwe, ongepolijste manier.

Aan Willem Ruis de taak om er een spannende uitzending van te maken. Op de luistercd's staan niet alleen de uitzendingen, maar ook de gesprekken voor en na de uitzendingen over hoe het moest gaan worden en hoe het was. Keer op keer probeert Ruis Wolkers in toom te houden die naast het plezier dat hij beleeft aan vogels en zeehonden, zich ook kapot ergert aan de luchtmacht die regelmatig overkomt en aan het vuil dat hij overal aantreft. Hij geeft daar in opgewonden bewoordingen de politiek en de multinatonals de schuld van. Ruis wijst Wolkers erop dat de uitzendingen worden uitgezonden door de Vara in samenwerking met de Avro. "En de luisteraars van die laatste omroep zullen al die schuttingwoorden niet zo leuk vinden."

Hij kan hem echter niet stoppen. "Het is toch zo!"zegt Wolkers en vindt dat iedereen dat moeten weten. En Ruis kan hem tijdens de uitzending niet stoppen, want zolang Wolkers praat en niet "over" geeft, heeft hij het woord.

Bomans blijft zelfs in zijn eenzaamheid op het eiland een keurige heer, die zelfs na aanmoedigingen van Ruis over zijn eigen ellende in nette bewoordingen blijft vertellen. In mijn herinnering had Bomans de week niet uitgezetenen, maar mijn herinnering klopt niet. Het was op het randje, en hij kan niet wachten op het moment dat hij wordt verlost, maar hij houdt het vol.

Ineens realiseerde ik me dat ik zat te luisteren naar drie dode heren.

Rituelen in Huizer gemeenteraad

Rituelen geven extra gewicht en waarde aan belangrijke gebeurtenissen. Ze zijn bedoeld om die gebeurtenissen te markeren, neer te zetten. Het ritueel heeft als gebaar geen eigen waarde. Het ontleent zijn waarde aan de bijdrage die het levert aan de belangrijke gebeurtenis.

In het theater van de Huizer gemeenteraad is veel ritueel. Ook gisteravond toen de nieuwe raad het collegeprogramma voor de komende vier jaar besprak. De tribune zat vol met familie en achterban van de nieuw te benoemen raadsleden en wethouders. Ook zaten er ex raadsleden en steunfractieleden. We waren dus onder elkaar!

De insiders op de tribune wisten allemaal al lang uit krant, weblogs en hearsay wat er gebeurd was tijdens de formatie van het nieuwe college. Toch werd het ons nog eens omstandig uitgelegd door de formateur. Omdat het zo hoort en het altijd zo gaat. Vervolgens wilden de woordvoerders van de nieuwe collegepartijen ons doen geloven hoe blij ze waren met het accoord en natuurlijk wat ze allemaal hadden binnengesleept. Stel je voor dat een van hen ons had uitgelegd hoe moeilijk het was geweest en wat hij allemaal had moeten inslikken. Het had het feestje bruusk verstoord.

En toen kwam de oppositie aan het woord. Alsof we dat niet allang wisten, legden zij uit waarom ze dit collegeaccoord niet zouden tekenen. En alsof het al niet lang genoeg had geduurd, kwam er ook nog een tweede termijn met een herhaling van zetten. Stel je voor dat dat ritueel er niet was geweest. Dat had de rust en de orde verstoord en het feestje had een andere betekenis gekregen.

Even dreigde een nieuwkomer het ritueel te verstoren. Zij moet zich afgevraagd hebben of ze wel in het goede theater zat.

Ik hecht aan rituelen omdat het ons dwingt stil te staan bij belangrijke gebeurtenissen. Maar of het ritueel in de Huizer gemeenteraad bij gaat dragen aan de populariteit van dit theater wens ik te betwijfelen. Bij de volgende raadsvergaderingen zullen de tribunes weer leeg zijn.

Cohen en Obama (2)

Cohen is niet Obama netzomin als Nederland Amerika is. En toch heb ook ik in een eerder blog een relatie gelegd, net als al die vermaledijde PvdA'ers die nu teruggeroepen zijn door het slachtoffer zelf. Hoe komt het dan dat ik die beiden met elkaar in verband bracht! Ik schaarde het onder de noemer hoop en misschien is dat wel een te groot woord. Ik vind ze gewoon een verademing in het grauwe land van politici die elkaar na kwekken en kwaken. Als ze op televisie verschijnen doe ik mijn oren en ogen open om te horen wat ze te vertellen hebben. En ze gaan ergens voor, voor een betere wereld,voor een beter Amerika en voor een beter Nederland. En ze weten hoe zo'n wereld eruit ziet en kunnen je dat ook nog uitleggen.

Ik heb veel bewondering voor Obama dat hij de zorgwet door het Huis van Afgevaardigden heeft geloodst. Hij heeft het juiste moment kunnen inschatten en er alles voor opzij gezet. De wereld moest even op hem wachten! Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Obama heeft ook nog ministers en een vice-president.

Die zal Cohen straks ook hebben. Dus is het onzin om te stellen dat hij straks stuk gaat lopen op zijn gebrek aan kennis van de economie. Hij wordt toch geen minster van Economie of van Financiën? En als die grote financiele jongens een gewoon mens niet kunnen uitleggen waar het in de financiele wereld om draait, moet je ze alleen maar wantrouwen. Dus ik geloof er wel in. Liefst op Links!

God bless Obama

Het is hem gelukt! Amerikanen hebben hun zorgstelsel. Ondanks fel verzet van de Republikeinen die Obama deze politieke overwinning niet gunden. Wat heeft hij ervoor moeten vechten. Tot het allerlaatst toe. En niet om de Republikeinen te overtuigen, maar om zijn eigen partijgenoten over te halen voor de wet te stemmen. Want Amerika kent geen partijdiscipline. Democraten met een conservatieve achterban vreesden voor hun herverkiezing in oktober.

Obama is een politicus met een overtuiging! De overtuiging dat het socialer en rechtvaardiger kan in de wereld. En een politicus die voor die overtuiging wil vechten. Deze zorgwet had hem zijn kop kunnen kosten. "Als dat zo is, moet het maar!" heeft hij gezegd. De zaak was hem meer waard dan een tweede ambtstermijn.

Kennen wij dat soort politici nog in ons kikkerland. Politici die werkelijk iets te zeggen hebben vanuit een brede kijk op de wereld? Die niet leven in de waan van de dag en elkaar vliegen afvangen voor het snelle succes van de politieke barometer? Politici die niet bij het minste geringste hun snuit aan het televisievenster douwen, die tegen Pauw en Witteman, Nova en DWDD nee durven zeggen, nee nog even niet, even nog nadenken! En politici die bij tegenwind doortrappen en niet de draai kiezen.

Ik zie er niet zo veel. Maar nu de gevestigde orde het veld ruimt, komt er misschien ruimte voor nieuwe gezichten.

Gaat links nu links bestrijden?

In de peilingen zit de PvdA nu in de lift dankzij het Cohen effect. Maar dat gaat ten koste van D66, GroenLinks en de SP en daarmee ten koste van het linkse blok. Dat is niet de bedoeling. De PvdA met Cohen moet de PVV stemmers een alternatief bieden. Pas dan is er uitzicht op een regering over links en pas dan zal het beter leven worden in dit land.

Maar wat doen onze vrienden nu op links. Ze pissen elkaar de tent uit. Eerst was er het gedoe tussen de lokale PvdA en D66 over de wens van D66 om betrokken te worden bij de college-onderhandelingen. Niet zo'n gek idee als je twee zetels wint. De fractievoorzitter van de lokale PvdA reageerde daar zurig op. Dat had heel anders gekund. En nu weer het gedoe rond de benoeming van Lodewijck Asscher tot waarnemend burgemeester in Amsterdam. D66 reageert daar gebeten op en loopt weg van de onderhandelingstafel in Amsterdam. Het is het begin van de strijd om de stemmen aan de linker kant en het belooft weinig goeds.

De PvdA zou zich moeten realiseren dat progressieve mensen in dit land met argwaan naar de partij kijken. Wat hebben we al niet voor een gedraai meegemaakt. Nu het even goed gaat lijkt het erop alsof de oude zelfgenoegzaamheid terugkeert. Dat lijkt me niet wijs noch verstandig. En zeker niet de weg naar een groener en socialer Nederland.

Ik zou zeggen, groenen en socialisten verenig u en bepaal samen de strategie om het zuur op rechts te bestrijden. Toon uw verantwoordelijkheid en uw leiderschap. En houd in vredesnaam op met dat malle haantjesgedrag.

Minder Islam?

De PVV stopt met de college-onderhandelingen in Almere. Op hun belangrijke punt, minder islam, krijgen ze geen steun van de PvdA, en zonder de steun van de PvdA willen andere partijen niet meedoen. De PVV gaat dus in de oppositie en zal blijven kakelen als een kip zonder kop. Geen echte oplossingen, dus ook geen bestuursverantwoordelijkheid.

Moet ik hier nu blij mee zijn? Nee, natuurlijk niet. De onvrede van PVV stemmers zal hier alleen maar verder mee gevoed worden. Maar kan het anders? Nee, natuurlijk niet. Want de PVV zal toch niet gedacht hebben dat de PvdA in Almere een hoofddoekenverbod serieus zou nemen. Dus ze hebben zich bewust in de oppositie gemanoeuvreerd. Daar kun je immers gemakkelijker kakelen dan op het pluche.

Zelfs Ayaan Hirsi Ali vond dat de PVV niet de goede oplossingen biedt! Zij vindt dat moslims in dit land mogen blijven geloven, alleen dat ze de sociaal-culturele aspecten van hun geloof los moeten laten. Nu weten we dat die sociaal-culturele kanten van de islam heel veel gelijkenis vertonen met die van onze eigen orthodoxe christenen: de houden ook niet van vrouwen en homo's.

Ieder mag van mij denken en geloven wat hij wil, christenen en moslims, als hij maar respect toont voor zijn medemens ook als die er andere denkbeelden op nahoudt, en de wetten van dit land. Dat geldt voor moslims, maar ook voor christenen. Voor alle mensen die in dit land leven geldt dat zij er samen iets goeds van moeten maken.

De overheid moet daarbij helpen. Die moet met oplossingen komen. Moslims die een volwassen plek innemen in onze samenleving moeten rolmodel worden. Moslims die nu nog in de randen van onze samenleving verkeren moeten verplicht worden om deel te nemen. Als het aan mij zou liggen, kan het niet meer vrijblijvend. Maar ook voor niet moslims brengt leven in dit welvarende Nederland verplichtingen met zich mee. Alleen maar klagen is geen oplossing. Zoek elkaar op en praat met elkaar! Misschien komt het dan nog eens tot leven met elkaar.

Cohen en Obama

Na de machtswisseling bij de PvdA bevangt me hetzelfde gevoel als bij de winst van Obama in Amerika. Hoop. Zal het dan toch nog lukken, de verandering die zo broodnodig is. Eindelijk iemand die kan nadenken, die zich niet zal laten leiden door de waan van de dag, die zijn tegenstanders met respect zal behandelen en ze met argumenten zal bestrijden en die het goed zal kunnen vinden met zijn collega's op links. Cohen was in Amsterdam gewend om te werken met een linkse coalitie. Daar regeert al jaren de PvdA met GroenLinks.

En dan nu niet gaan roepen dat hij niet kan debaten (spreek uit "diebeten"). Want op debaten zitten we niet te wachten. Laten dat die anderen maar doen. We wachten op oplossingen voor de vele problemen waar we mee worstelen. Laat Cohen vooral zichzelf blijven en wegblijven waar hij niets te zoeken heeft.

En ook niet zeggen dat het in Amsterdam ook niet veilig is. Het klopt, ook in Amsterdam zijn veel jonge Marokkanen, die zich misdragen. Maar in Amsterdam is het herhaalgedrag van Marokkaanse jongeren lager dan in de andere steden die met hen moeten afrekenen.

En toch ga ik niet PvdA stemmen. Want ik wantrouw nog steeds veel partijgenoten van Cohen. Die hebben immers jarenlang de pragmatische opportunisten Kok en Bos bejubeld, en nooit naar zichzelf gekeken als het weer eens mis ging met de PvdA. Ik stem Femke en GroenLinks. Dat is samen met Job een heel sterk koppel.

Kunstpicknick gaat niet door!

"Door veranderingen in het Kunst en Cultuurbeleid van de Gemeente Huizen zal er in 2010 geen Kunstpicknick worden georganiseerd."

Zo staat het op de website van de Kunstpicknick. Inmiddels hebben ook de Gooi en Eemlander en het Nieuwsblad van Huizen over dit jammerlijk besluit geschreven. Ik ben zo'n trouw bezoeker van de Kunstpicknick, dat ik er ieder jaar rekening meehoud als ik mijn vakanties plan. Dit jaar hoeft dat dus niet, en dat vind ik meer dan jammer.

Nieuwsgierig ging ik op zoek naar de achtergronden van dit besluit. Wat zijn dan wel die "wijzigingen in het Kunst en Cultuurbeleid van de gemeente Huizen"??.

Eerst de feiten. De winkeliers van de Oostermeent organiseren op 29 mei a.s. de UIT markt UIT in Huizen voor de tweede maal in successie. In de uitnodiging stat: "deze manifestatie beoogt een podium te bieden aan alle kunst, kunstzinnige, culturele en recreatieve organisaties in Huizen en waar men zich kan presenteren aan de bevolking van Huizen en de regio. Met de Stichting Marketing Huizen is afgesproken UIT IN HUIZEN deel te laten uitmaken van de komende Kunst- en Cultuurweek en vormt daar min of meer de aftrap van. Winkelcentrum Oostermeent is hoofdsponsor en gastheer voor deze manifestatie."

De Stichting Marketing Huizen wil in samenwerking met de Stichting Kunst en Cultuur in de week van 28 mei t/m 6 juni een Kunst en Cultuurfestival organiseren in Huizen. Pogingen om de Kunstpicknick op te nemen in deze Kunst en Cultuurweek zijn mislukt en dat is heel jammer, omdat de Kunstpicknick een grote publiekstrekker is.

Maar is dat reden om de Kunstpicknick te laten vallen? Dat lijkt me iets te kort door de bocht. Het is toch echt heel iets anders of je tijdens het boodschappen doen, geniet van wat optredens en een blik werpt op de uitgestalde kunstwerken, dan een hele dag met de kinderen buiten op de speelweide kunstbeleven! Want tijdens de Kunstpicknick staat het zelf mee doen centraal.

Het bestuur van de Stichting Kunstpicknick denkt dat het gegeven dat kunstenaars niet hoeven te betalen voor het meedoen in De Oostermeent een reden zal zijn om niet in te schrijven voor Kunst Buiten. Hebben ze daar aanwijzingen voor? Zijn deelnemende kunstenaars betrokken bij dit besluit?

Dit besluit roept veel vragen op: Waarom zijn al die Stichtingsbesturen niet met elkaar om tafel gaan zitten om uit deze impasse te komen en de kunstpicknick te redden? Waarom zijn ze er anders? We kunnen het niet vragen aan de Stichting Marketing huizen, want de directeur is op vakantie. Waarom weten we nog steeds niet wat er in die Kunst en Cultuurweek gaat gebeuren en hoe we het feestelijke aan de grote klok gaan hangen. Wat heeft de gemeente hier mee te maken? En wie zijn de kinderen van de rekening?

Hertellen?

In Rotterdam gaan ze hertellen! En dat moet wel, omdat er veel geluiden zijn over onregelmatigheden! Toen ik in mijn werkzaam leven een poosje hoofd Burgerzaken was in Hilversum en wij een referendum over het parkeerbeleid deden, kwam de Ierse televisie mij vragen of stemmen met de computer betrouwbaar was. In Ierland stemden men nog met de hand en men had door dat het anders moest kunnen. Naar eer en geweten en in mijn beste Engels heb ik toen voor de Ierse camera geantwoord, dat stemmen met de computer betrouwbaarder is dan een stel aardige vrijwilligers de stemmen een-voor-een en handmatig te laten tellen. Ik vond de vraag toen niet van deze tijd en vind dat nog steeds niet.

Natuurlijk zaten er onzekerheden in het geautomatiseerde systeem. Met name dat de sleutel voor het systeem in commerciele handen was. Dat paste toen in de trend dat de overheid alles aan private partijen over liet. Natuurlijk is dat heel fraudegevoelig. Dat kan een kind bedenken. Omdat ik wel iets weet van automatisering, wilde ik weten wat er in het apparaat gebeurt en dat gingen de luitjes mij lekker niet vertellen.

Maar er is niets op tegen om die sleutel in overheidshanden te houden en goed te laten beveiligen. Het is toch van de hele dolle, dat je het eenvoudige tellen van stemmen, gewoon een streepje zetten bij een partij en dan alle streepjes bij elkaar optellen, niet door een computer zou laten doen.

Het blijft maar modderen met grote woorden! Waar zitten toch de mensen die eens goed gaan nadenken over wat je wel en niet met computers kan!? Die zitten bij private partijen en de overheid betaalt klauwen met geld om die mensen in te huren. In Rotterdam gaan ze nu handmatig hertellen. De pers mag meekijken. Succes ermee!

Radiostilte?

Vier dagen geleden zijn we naar de stembus geweest! In de aanloop zagen we overal politici die ons opriepen naar de stembos te gaan. Als ik over de Bovenmaatweg naar het dorp reed werd ik aangelachen door achtereenvolgens Janny Bakker, Carel Bikkers en Marian Rebel, die mij lieten weten dat zij het beste zijn wat het dorp is overkomen.

De kiezer heeft gesproken! De VVD mag formeren, de rest wacht af? Altans dat vermoed ik, want op de weblogs van de Huizer politici is het nu net alsof de komkommertijd is aangebroken. We lezen bij wethouder Janny B. de verkiezingsuitslag, bij lijsttrekker Maarten H. over het fluiten van een hockeywedstrijd en bij Erwin Ormel, prominent VVD fractielid dat hij zich druk maakt over het knullige feestje rond de uitslagen, en mijn favoriete raadslid Monica Lemmens laat ons weten dat ze ondanks 188 voorkeursstemmen geen raadslid zal worden. Over dat laatste kan ik nog wel iets zeggen, maar dat doe ik even niet.

Nergens vind ik iets over de bewegingen van de formateur Bikkers. Is hij al aan het praten en zo ja, met wie en vooral waarover. Zijn alle fractievoorzitters uitgenodigd, of stevent hij achter gesloten deuren en onder vier ogen af op een voortzetting van de coalitie tussen VVD, CDA en PvdA. Dan wordt het wel een smaldeel.

Ik vind het echt heel erg jammer dat de formateur zelf geen weblog bijhoudt en ons op de hoogte houdt van zijn vorderingen. Voor de verkiezingen struikelden we over politici die het allemaal zo goed met ons voor hebben. Nu zijn we weer gewoon het volk geworden, dat je dom moet houden. Vind ik wel een gemiste kans!

Venster op Almere

Gisteren gingen we naar de overkant om in Museum De Paviljoens het lichtwerk van kunstenaar Germaine Kruip te zien. Zeer de moeite waard om de oversteek te wagen! De tentoonstelling is ingericht in vier Paviljoens van Aue die Almere heeft overgenomen van de Dokumenta in Kassel. Bijzondere tentoonstelling in bijzondere gebouwen op een hele bijzondere plek. Meer foto's kun je zien als je op Mijn foto's klikt.

Want het was een vreemde ervaring om in Almere rond te lopen na de winst van de PVV bij de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen woensdag. Almere is ineens de stad van Wilders geworden. Ik keek met andere ogen rond in het futuristisch centrum, dat bijna niet van deze tijd en van dit land is. In Almere lopen veel jonge Nederlanders met een andere huidskleur, maar weinig Nederlanders uit de gebieden rond de Middellandse Zee. Ik zag er dus ook weinig vrouwen met hoofddoeken.

We liepen naar het stadhuis van Cees Dam om een kijkje te nemen in de ontvangsthal en in de raadzal. Dat laatste mocht niet. Allemaal strikt beveiligd! Achter de balie veel jonge vrouwen en allemaal zonder hoofddoek. Voor het stadhuis stonden twee protesterende vrouwen met hoofddoek. Zij droegen de tekst: “Mijn hoofddoek is mijn vrijheid”. We maakten net als veel andere voorbijgangers een praatje en gaven ze onze steun. ’s Avonds zag ik op de televisie een blonde dellebel van de PVV twijfelen aan de oprechtheid van deze vrouwen. Ik kan het bijzonder slecht hebben als vrouwen niet solidair zijn. Bij Fortuyn liep in het gevolg ook zo’n eng blond mens, Winnie de Jong. Is geloof ik aan emoties ten onder gegaan.

In Almere ook veel verkiezingsspandoeken: Stem voor Kunst en Cultuur hing er aan de bibliotheek. Ik mag hopen dat de PVV er ook naar gekeken heeft. Het experiment aan de overkant blijf ik nauwlettend volgen. Misschien kunnen we er iets van leren.

Het midden van Huizen

De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen zijn verrassend. Niet dat D66 zou winnen en de PvdA zou verliezen. Maar wel het verlies van het CDA en de winst van de VVD. De komst van Jan Peter naar Huizen afgelopen dinsdag heeft dus niet geholpen. Ook niet het genante beeld van een bewonderende lokale lijsttrekker voor de grote voorman op het NOS Journaal. Misschien gaat het zelfgenoegzame gelijk het CDA nu eindelijk een keer opbreken. Op de weblog van lijsttrekker Janny Bakker is het al een tijdje stil.

Dat de VVD wint in Huizen moet iets te maken hebben met de landelijke trend. De VVD wint landelijk en de PVV doet in Huizen niet mee. Kennelijk hebben PVV kiezers de weg naar Dorpsbelangen en Leefbaar niet kunnen vinden. Het siert deze partijen dat ze niet het PVV liedje hebben gezongen.

Hoe nu verder in dit dorp. De factieleider van de PvdA Maarten Hoelscher gaat ervan uit dat de huidige coalitie door mag gaan. Voor de verkiezingen liet hij zich al in deze woorden uit en daags na de verkiezingen vertelt hij deze boodschap weer op zijn weblog. Zelfgenoegzaamheid zeker van het CDA afgekeken. Waar je mee omgaat word je mee besmet. Want als je van vijf naar drie zetels bent gezakt, zou ik even wachten tot ik gevraagd werd.

Overigens heeft de coalitie nog maar een hele krappe meerderheid van veertien zetels. In de tijd dat ik raadslid was, was dit ook zo en ik kan me herinneren dat ik niet ziek mocht worden of dissident als er spannende onderwerpen aan de orde waren. Ik denk dat formateur Carel B. naar een bredere samenstelling gaat zoeken. Maar hoe dat zal gaan zonder lastenverzwaring en forse bezuinigingen wacht ik met spanning af.

Kloof

Ja het is Youn en de foto is van Elise le Quil, zijn moeder.


Er is geen kloof tussen burger en politiek, zegt Henri Beunders in Trouw. Er is een kloof tussen de horizontale samenleving en het hiërarchieke, vertikale politieke systeem. Het volk wil meepraten en vooral meeschelden met weblogs, twitters, sms'en en politici luisteren alleen naar elkaar. De politiek heeft zijn eigen dynamiek. Oplossingen heeft Beunders ook. Zorg dat je als partij duidelijk laat zien, waar je voor staat, neem het volk serieus en houd op met elkaar te bestrijden.

Het gaat natuurlijk niet gebeuren en dat heeft alles te maken met ons veelpartijenstelsel. Voor ieder wat wils, maar als er vervolgens geregeerd moet worden, verbleken alle goede voornemens tot oude, ranzige erwtensoep.

Maar het kan nu anders. Het land heeft twee levensgrote problemen, die om radicale oplossingen vragen, nl. de uitputting van de aarde, en de kloof tussen arm en rijk die steeds groter wordt. Die twee kunnen verzoend worden, als afgezien wordt van steeds meer voor steeds minder. Daarvoor is visie en leiderschap nodig.

Ik zag gisteren vijf redelijke lijsttrekker bij Pauw en Witteman, die met elkaar tot een aardige meerderheid kunnen komen. Als zij elkaar kunnen vinden op oplossingen voor de twee grootste problemen, hebben wij na 9 juni toch snel een nieuwe regering die aan de slag kan.

Scheiding Kerk en Staat

De SGP wil dat het Openbaar Ministerie optreedt tegen de homoseksuele mannen en vrouwen die zondag herrie hebben gemaakt tijdens de eredienst in de St. Jan in Den Bosch. De SGP verwijst ervoor naar art. 146 van het Wetboek van Strafrecht, waarin staat

"Hij die door het verwekken van wanorde of het maken van gedruis hetzij een geoorloofde openbare samenkomst tot het belijden van godsdienst of levensovertuiging, hetzij een geoorloofde godsdienstige of levensbeschouwelijke plechtigheid of lijkplechtigheid opzettelijk stoort, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee maanden of geldboete van de tweede categorie."

De achtergrond van het verhaal is in het kort dat de RK kerk de eucharistie weigert aan praktiserende homoseksuele mannen en vrouwen. Wat mij betreft moet de kerk dat vooral doen. We weten immers allang dat de Rooms Katholieke Kerk zich buiten de samenleving heeft geplaatst en het verbaast me daarom dat homoseksuele mannen en vrouwen nog steeds lid van die kerk willen zijn.

Maar laat die Rooms Katholieke Kerk dan ook zijn eigen bonen doppen en daartoe niet een beroep doen op het Openbaar Ministerie dat van ons allen is. Er zijn vast wel wat stevige niet-homoseksuele priesters die al die enge wel-homoseksuele mannen en vrouwen uit hun kerk willen verwijderen.

Actie voor Behoud van de Kunstpicknick!

Lenie Bos schildert het commentaar op de woordenwisseling in het Kunstcafé. De foto is van Susan Karsten.

Heeft het iets opgeleverd de woordenwisseling over kunst en cultuur in het Kunstcafé. Ik had er met spanning naar uitgekeken en toen ik op mijn fiets in de donkere nacht naar huis reed, had ik veel om over na te denken. Kunnen we echt de Wilhelminaschool in het Oude Dorp redden, er ateliers in vestigen en het ook een functie voor de buurt geven? Waarom wilde Bert Rebel van het CDA niet zeggen waarom zijn partij wil bezuinigen op de Kunstuitleen en De Boerderij? Waarom weet Marian Rebel van Dorpsbelangen Huizen niet dat ateliers in het NHK vanwege de hoge huurprijzen niet haalbaar zijn, tenzij de gemeente flink subsidieert, en dat het behoud van de Krachtcentrale een lieve duit zal kosten.

Maar ik was ook boos. Als het waar is dat er dit jaar geen Kunstpicknick zal zijn, je kan het je toch bijna niet voorstellen - gebeurt er waar ik al bang voor was. Door al het geroep over die idiote evenementenweek in juni gooien we nu weg wat van waarde is. Waarom niet koesteren wat goed is en kijken hoe je het kunt versterken. Maar niet "roept u maar" en we zien wel wat we ermee doen. Wat doet die Stichting Marketing Huizen eigenlijk! En waarom hebben we in De Boerderij niet harder geprotesteerd. Waarom waren al die Kunstenaar in het Kunstcafé zo braaf en lieten ze spreekstalmeester Michiel de kastanjes uit het vuur halen. Was het toch weer een bijeenkomst van oude getrouwen?

Ik wil een Actie voor Behoud van de Kunstpicknick. Wie doet er mee!!!

Voor en van Fanny

In de bedding
van je heupen wil ik slapen
door de hemel van je
ogen bedekt

je voeten zijn ver en toch
behoren ze bij je als een
vlieger zijn ze opgelaten
in een zomerdag

ik woon
in een ander huis; soms
komen we elkander tegen
ik slaap altijd zonder jou
en wij zijn altijd samen.

Hans Lodeizen



Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw,
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.


Hans Andreus

geheim

Ineens hebben we een nieuwe burgemeester in dit dorp. Een tijdje geleden zei Carel Bikkers, vice voorzitter van de raad, voorman van de VVD en onderkoning van Huizen (volgens Victor de Koninck) nog dat het niet nodig was, dat het teveel zou kosten en dat de luitjes op het gemeentehuis het zelf wel kunnen. Maar partijgenoot van Carel B. Elisabeth Post, die tijdelijk commissaris van de koningin is van Noord Holland wilde het anders. Huizen kan niet zonder burgemeester, vond zij kennelijk en toen zij een partijgenoot voorstelde, ging Carel B. ook om. VVD'ers onder elkaar? Het lijkt er op, want zowel CDA'er Jaap van As als PvdA voorman Maarten Hoelscher wisten van niets.

Deze week stelde de Huizer Courant de nieuwe burgemeester voor. Leuk verhaal, vooral als we lezen dat hij wel houdt van het werpen van een steen in de vijver. Als die steen maar niet als een boemerang terug slaat. Ik ben benieuwd of vanaf volgende week de krant weer vol zal staan met vragen over de kosten. Laten we zeggen dat na de verkiezingen van 3 maart a.s. gezocht gaat worden naar een nieuwe echte burgemeester en dat die zoektocht een maand of zes zal duren dan betekent dit toch weer een kostenpost van ca. 10 maanden een burgemeester salaris. Er zijn mensen in dit dorp die beter kunnen rekenen dan ik.

Ik neem aan dat raadsleden Carel B. nog wel gaan vragen naar de achtergronden van zijn draai en dat wij daar als meebetalende burgers nog wel iets over horen. Niet alles kunnen ze geheim houden op het gemeentehuis, legde Professor Elzinga uit in diezelfde Huizer Courant.

Lijsttrekkersdebat Huizen

Ik heb de verkiezingsprogramma's gelezen, de stemwijzer ingevuld en ik weet wat ik 3 maart ga stemmen. Toch ging ik vol verwachting naar het lijsttrekkersdebat in het gemeentehuis om te horen of de heren en dames politici wat concreter zouden worden over hun bedoelingen met dit dorp.

Voor de pauze was het een saaie avond. Er waren drie grote thema's voorbereid door groeperingen uit de samenleving. Dat lijkt spannend, maar niet als die groeperingen oude bekenden zijn van de dames en heren aan tafel. Dan krijgt zo'n debat een hoog ons-kent-ons gehalte en kijk ons nu eens leuk zijn. Gelukkig deden de jongeren van Rumoer, die na de pauze kwamen, hun naam eer aan en lieten zij de Huizer politici niet wegkomen met flauwe en vage antwoorden over fietspaden, rookverboden e.d.

Vanmorgen vroeg ik me af wat wegblijvers hebben gemist? De confrontatie tussen VVD leider Bikkers en de rest van de raad over de aanpak van eenzaamheid bij ouderen. Stoppen we "ze" in een huis vol met moderne apparatuur (VVD) of zorgen we dat "ze" kunnen deelnemen aan de samenleving als ze dat willen. Bikkers deed wel meer forse uitspraken. Het gat in de Keucheniusstraat wordt niet gevuld, zegt hij, omdat de projectontwikkelaars niet willen en de gemeente geen machtsmiddelen kan inzetten. Maar eigenlijk wil hier niet meer over Bikkers schrijven, omdat hij al heel veel ruimte kreeg van debatleider Victor de Koninck.

Eigenlijk heb ik niks concreets gehoord waarvan ik blij word. Janny Bakker vindt dat er al zo veel is bereikt in Huizen en noemde Het Nautisch Havenkwartier en het toeristisch beleid. Het een is er gekomen ondanks de politiek en het ander is louter papier. Eigenlijk vond ik de nieuwe leider van de PvdA Maarten Hoelscher het meest verfrissend. Hij weet waar hij over praat en gunde het CDA hun fietsenplan.

Gaat er nu veel veranderen in Huizen? Ambitie is er genoeg. Nu elkaar nog vinden op oplossingen. Het zal nodig zijn in deze tijden van krimp. Duurzaamheid is niet aan de orde geweest in het debat, terwijl daar veel te winnen valt.

gemeenteraadsverkiezingen

Morgen over twee weken mogen we naar de stembus om voor de komende vier jaar onze dorpsraad te kiezen. Ik vind het belangrijke verkiezingen, omdat de dorpsraad beslist over de inrichting van mijn directe leefomgeving. Ik begrijp mensen dus niet, die de toekomst van het dorp laten afhangen van landelijke politici. Met die achtergrond keek ik gisteren naar het NOS verkiezingsdebat. Wat zouden Wilders, Rutte, Halsema, Bos vertellen over mijn dorp Huizen, de stad aan het water in 't Gooi!

Niks dus. PVV, CDA en VVD lieten weten dat gemeenten niet de OZB mogen verhogen, maar moeten snijden in subsidies en in de bureaucratie. Het eerste betekent minder geld voor sportclubs, theater, museum, bibliotheek, het tweede minder ambtenaren. Gerommel in de marge of grabbelen in de ton die niet van jou is. Op die manier vind je niet de € 34 miljard bezuinigingen die nu genoemd worden. Overigens weet ik uit mijn ambtelijke ervaring dat de soep nooit zo heet gegegeten wordt als ze opgediend wordt.

Ik ben dus met veel interesse gedoken in de partijprogramma's van de lokale partijen die in Huizen meedoen. Hier geen PVV en ook geen SP. Ik heb veel "voorzichtigheid" en "mitsen en maren" gelezen en een ontstellend gebrek aan visie en durf. Veel programma's lijken op elkaar in het napraten in dezelfde vage en wollige kreten. "Als het kan" moet de verbinding tussen haven en Oude Dorp aantrekkelijk worden. Nergens staat hoe! En dat is nou juist zo interessant nu BNI blijft zitten en er een groot en massief LIDL kantoorgebouw aan de andere kant komt.

Natuurlijk willen alle partijen de mooie panden in de oude dorp behouden, "als het kan" en als de eigenaren willen meewerken. Maar afdwingen willen de politieke partijen niet. En het goede voorbeeld wil de gemeente niet geven. Hoe het nieuwe winkelcentrum in de Keucheniusstraat eruit gaat zien, laat de gemeente over aan de projectontwikkelaars. Stel je voor dat je je vingers brandt. En er is geen partij die niet vindt dat Huizen veiliger moet worden.

Als je zo flink doorredeneert hebben we het grootste deel van de politici niet nodig in dit dorp. En dat is nog eens een flinke bezuiniging. En als je dan nog een stap verdergaat en je maakt van 't gehele Gooi een stad van rond de 250.000 inwoners scheelt dat een fors bedrag aan salaris voor wethouders, raadsleden en topambtenaren. Dan mogen wij gewoon naar de bibliotheek, naar sportverenigingen, genieten van kunst en cultuur en hoeven de lasten ook niet omhoog! Wie durft de bal op te gooien.

Egypte (3) - het eeuwig leven

Ra:

“Ik weet: voor hem, voor mij, voor hen met mij
Gaat eens het einde als een afgrond open;
Maar als ik, omziend, van hun lichte rij
’t Begin verdwenen vind, kan ik soms hopen
Te bouwen aan de eeuwigheid voorbij.”

Ligt in deze prachtige regels van J.J. Slauerhoff niet verborgen de achtergrond en oorzaak van de overweldigende toeristische belangstelling van de moderne westerse mens voor deze zo gesloten cultuur?

Egypte (2) - Abbas

Abbas was onze Egyptische gids, die ons zo heeft laten genieten van de kunstschatten van het Oude Egypte. Dat "Oude" benadrukte hij keer op keer en wij zijn er helaas niet aan toegekomen hem te vragen naar de relatie tussen het Oude Egypte en het moderne. Ik betwijfel trouwens of hij op de vraag een antwoord had gegeven. Weliswaar noemde Abbas ons "zijn vrienden", maar het was vanaf het moment dat hij ons van het vliegveld haalde duidelijk dat hij de regels bepaalde.

Onze groep moest aan hem wennen en hij aan ons. Abbas betekent leeuw. Hij deed erg zijn best om een vriendelijke te zijn, maar dan moesten we hem wel zonder mitsen en maren volgen. Dat is voor een groep Nederlanderse toeristen niet vanzelfsprekend. Het wilde dus wel eens botsen. En dat was niet gemakkelijk, omdat deze Egyptische man niet wilde discussieren en al helemaal zijn eigen belang niet kon relativeren.

Op een morgen was hij zelf te laat. Hij had ons ontboden voor een vroeg vertrek om zeven uur, maar op dat tijdstip waren wij er wel en hij niet. Toen hij kwam opdagen begroette hij ons op zijn gewone manier, meldde dat ons weer een hele mooie en interessante dag te wachten stond en liet ons in het ongewisse over zijn vertraging.

En toch was Abbas een goede gids. Hij wist veel, kon het goed brengen en sprak vlekkeloos Nederlands met een aangename zachte Arabische keelklank. Alle goede Egyptische gidsen hebben een gedegen opleiding gevolgd aan de Universiteit van Cairo en spreken de taal van de bezoeker. Abbas sprak niet alleen Nederlands. Hij leerde ook nog Zweeds.

Aan het einde van de week waren wij aan hem en hij aan ons gewend. Hij had vakantie, vertelde hij en wij vonden dat een goede gelegenheid om zijn vrouw en kinderen te helpen. "Dat vindt mijn vrouw niet leuk" zei hij en lachte er verlegen bij. Bij het leren van de Nederlandse taal moet hij ook iets opgestoken hebben van onze leefstijl. Eens vroeg hij of wij allemaal "feministen" waren. Zelfs de mannen in de groep knikten ja.

Egypte!

We zijn terug van een achtdaagse Egypte reis en hebben koffers vol indrukken mee teruggebracht. Niet alleen van de prachtige grafkelders en tempels vol kunstschatten, maar ook van het volk, dat leeft in een land vol culturele rijkdom dat ladingen toeristen trekt, waar het geen weg mee weet. Dat leidt tot een vorm van massatoerisme, wat een klein deel van de Egyptenaren stinkend rijk maakt en de rest van het volk in grote armoede achterlaat. De Egyptische regering probeert de werkgelegenheid te stimuleren, maar het lukt niet.

Ik ga er hier natuurlijk iets over vertellen, maar het is echt te veel om het in een keer te doen. Dus eerst maar eens een kort verslag van onze reis.

We zijn gevlogen naar Luxor, volgens onze Egyptische gids, die vloeiend Nederlands sprak, de stad met de grootste hoeveelheid monumenten ter aarde. De Egyptische regering is in ieder geval van plan om van de stad een groot openbaar museum te maken, waarvoor alle huizen, winkels, openbare gebouwen, en hotels moeten wijken. Die worden successievelijk afgebroken en verplaatst. Alleen moskeeën en Koptische kerken worden gespaard, omdat ze voor de hedendaagse Egyptenaar heilig zijn.

We bezochten de Vallei der Koningen, de veel kleinere vallei der koninginnen - op het verschil tussen mannen en vrouwen in het vroegere en hedendaagse Egypte kom ik vast nog terug - de tempel van de vrouwelijke farao Hatsepsoet, de tempels van Karnak en Luxor en het Luxor museum met prachtige beelden uit het oude Egypte.

Vervolgens reisden we op een Nijlcruisestomer naar Edfu en Komombo om daar ook tempels te bekijken; door de woestijn naar Aboe Simbel en weer terug over de Nijl naar Luxor. We zagen de zwaarbewaakte Aswandam en het Nassermeer, en een granietgroeve met de onafgemaakte Obelisk. We kregen uitleg over het bouwen van tempels en het oprichten van Obelisken. En we begrepen steeds minder van alle wonderen om ons heen.

We hebben steenhouwers bezocht, parfumeriemakers, papyruskunstenaars en goudsmeden. We hebben gevaren op een feluca, een nijlzeilschip zonder motor. We hebben geen rondrit gemaakt in een koets met paard ervoor en ook niet op een drommedaris gezeten. Dat werd ons iets te gek.

We zullen weken nodig hebben om alle indrukken de juiste plaats te geven. Daar gaan we de tijd voor nemen. U hoort van ons.

Nooit meer Auschwitz

Vandaag wordt herdacht dat precies vijfenzestig jaar geleden Russen het vernietigingskamp Auschwitz bevrijdden. In het vernietigingskamp werden in de oorlog door de Nazi's meer dan een miljoen mensen vermoord, voor het meer dan grote deel Joden. Er waren nog zo'n 7500 gevangenen aanwezig toen het kamp op 27 januari 1945 werd bevrijd.

Vandaag is er in Polen bij het vernietigingskamp een herdenking. Aanwezig zijn onder anderen bondskanselier Merkel, de Franse president Sarkozy en de Poolse premier Kaczynski. Er zijn geen hoogwaardigheidsbekleders uit Nederland afgereisd naar Polen. In Auschwitz werden tijdens de oorlog 60.000 Nederlandse Joden vermoord. Zijn de Nederlandse hoogwaardigheidsbekleders dat vergeten?

Ik lees en ik lees en lees

Laat me je boekenkast zien en ik weet wie je ben, luidt een bekende zienswijze. Maar van wie is die boekenkast? De boeken van Ger en mij staan bij in onze boekenkast door elkaar. Hoe moet dat nu? Zal een vriend en kenner die zich voor de kast posteert weten van wie wat is? Kunnen wij dat gebruiken als een test voor vriendschap. Kom, kom staan en zeg op! En dan turven.

Wie van ons leest poëzie?
Wie leest Philip Roth, Amos Oz, Coetzee, Pamuk en Naipaul?
Als je van poëzie houdt, houd je dan ook van Reve? En waarom dan?
Wie al die Russen en Hongaren?
Wie de boeken over WO II?
Wie Brakman?
Wie Voskuil en Alberts, of hebben die niets met elkaar?
Wie Virginia Woolf, of lezen we die niet meer?
Waarom geen Kluun en Heleen van Royen?
Waarom wel de Prooi?

Zo kan ik nog wel een poosje doorgaan, maar ik denk dat die goede vriend voor de kast de weg al kwijt is. Of vertwijfeld kijkt van Ger naar mij en zich realiseert dat die noch mij noch haar kent. Want zo is het in het leven. Je komt eens langs, verbaast je en reist dan weer verder ons met de boeken achterlatend.

Fanny!

Portretten van een Liefde

"Henk beschrijven, bevatten, eerlijk weergeven, hem recht doen, zijn buitengewone, sprankelende, erudiete persoonlijkheid- ik kan het niet. Ik kan hem alleen schilderen. Dat is mijn vak. Dat is mijn talent en mijn beperking. Dankzij Henk en bakken energie en volharding wordt het wat..."

Gisteren zagen we in De Fundatie in Zwolle de vijfenvijftig portretten van Henk Jurriaans die Marte Röling na zijn dood heeft geschilderd. Doeken van twee bij twee meter waar het leven van afspat. Popart portretten met grote streken in typische Röling kleuren (geel, roze, rood en af en toe iets anders). Sommige op het doek gesmeten andere fraai af- en bijgewerkt.

Portretten van een overweldigende liefde, zonder opsmuk of komma's. De dood laat zich niet overwinnen, maar deze portretten halen de dode wel dichterbij.

Ze komen er aan, gemeenteraadsverkiezingen

Nog zes weken wachten en dan mogen we naar de stembus om onze volksvertegenwoordigers in dit dorp te kiezen. De troepen lopen zich warm. Berichten sijpelen door over lijsten, en programma's. En ook over problemen om geschikte kandidaten te vinden. Vraag is natuurlijk of de mensen die nu op de lijsten staan geschikt zijn of uit nood erop geplaatst. Ik ga hier nu niet zeggen wat ik van individuele kandidaten vind. Dat zou ik ook niet kunnen, want ik ken ze niet allemaal. Wel een paar en daar ben ik blij mee, omdat ze jong zijn en ambitieus en zich al regelmatig hebben laten horen en zien.

Vooral spannend is hoe de gemeenteraad van Huizen eruit gaat zien na 3 maart a.s.? Blijft de VVD bijvoorbeeld de grootste partij en als dat niet zo is, wat betekent dat dan voor de machtsverhoudingen in dit dorp. Want na 3 maart a.s. moet er ook een nieuwe burgemeester komen en de kleur van die burgemeester is erg afhankelijk van de kleur van de grootste partij.

En wie gaan er regeren? De drie wethouders hebben zich alle drie bereid verklaard nog vier jaar samen verder te willen. Zij kunnen het goed vinden. Maar nu de PvdA er landelijk slecht voorstaat, is het maar de vraag of VVD, CDA en PvdA samen genoeg zetels krijgen voor een stevige meerderheid. Fractievoorzitter Maarten Hoelscher doet er alles aan om te laten weten dat zijn partij verder wil, maar willen de grote broers dat ook. En hoe verstandig is het om je voor de verkiezingen al zo eenzijdig te binden.

De belangstelling voor de politiek groeit, las ik in het jaarbericht van kamervoorzitter Gerdi Verbeet. En misschien is dat in Huizen ook wel zo, gezien de groeiende hoeveelheid ingezonden mededelingen in de Huizer Courant. Overigens ben ik daar niet erg optimistisch over. Ook de gemeenteraad van Huizen heeft de neiging procedures en het onderling gekissebis belangrijker te vinden dan wat er in het dorp moet gebeuren. Maar misschien kan het jong geluid daar verandering in brengen. We gaan de campagne hardnekkig volgen en zullen er hier regelmatig kond van doen. En we gaan natuurlijk vooral naar de boodschap kijken. Wat willen ze met ons dorp!!

De dynamiek van de politiek

Gisteren keek ik naar het tweede deel van Andere Tijden over het NIOD onderzoek Screbrenica. De twee uitzendingen over dit onderzoek zijn door redactie goed getimed. Het eerste deel werd uitgezonden vlak voor het verschijnen van het rapport van de Commissie Davids over de inval van Irak, het tweede deel vlak erna. Vergelijking tussen de twee gebeurtenissen dringt zich op. Dat deed presentator Hans Goedkoop niet. Die wilde een boodschap kwijt over het optreden van de politiek en Kan Peter Balkenende in het bijzonder na het verschijnen van het rapport Davids.

Hij vatte de dynamiek van de politiek als volgt samen: "Het gaat in de politiek om overleven, niet van de slachoffers in Srebrenica of in Irak, maar van politici hier. Onderzoek een buitenlandse tragedie en de politiek brengt die terug tot een Haagse rel. Dat is de dynamiek van de politiek. In het debat van gisteravond klaagde de Tweede Kamer er zelf over om er vervolgens weer gewoon mee door te gaan. Niks leren van de geschiedenis."

De presentator heeft gelijk over de reactie van Balkenende, Bos, Rouvoet c.s. na het rapport Davids, maar niet over de reactie van het Paarse kabinet Kok toen het NIOD rapport over Srebrenica was verschenen. Want tot ieders grote verbazing stapte naar aanleiding van dat rapport het hele kabinet op. Zonder te verwijzen naar het verleden, zonder iets af te doen op de kwaliteit van het onderzoeksrapport, maar weten wat het antwoord moet zijn op zo'n drama. Mondhouden en opstappen! Want vooral dat laatste vond ik in het optreden van Kok groots!

Het kan dus anders! Leer de les van het verleden, zou ik BBR willen toevoegen. En misschien zien we dat dadelijk in de eerste week van februari als deze regering (is het dat woord nog wel waard) moet komen met een echte reactie op het rapport over Irak. Want ogenschijnlijk is de premier nu onder druk van de PvdA overstag gegaan bij het volkenrechtelijk mandaat, maar hoe gaat hij dat doen bij de "tunnelvisie". Het besluit was genomen in de thans spreekwoordelijke driekwartier en daarna nooit meer heroverwogen, betwijfeld of iets wat op gezond verstand lijkt. Ik denk dat de premier daar niet zo makkelijk mee wegkomt, tenzij de PvdA hem een handje helpt. God moge het verhoeden.

Nu het zoet!

Iedereen die het doet, weet hoe moeilijk het is ... Afvallen. Mensen vragen me wel eens hoe ik het doe, of gedaan heb, en vooral hoe ik het volhoud. Ik kan daar een spannend verhaal over vertellen, maar dat doe ik niet. Ik kreeg van vrienden uit Amerika een hulpprogramma, dat ik jullie niet wil onthouden.


1) Zorg voor een goede back up.

Zonder hulp proberen vet te verliezen is niet de goede manier. Neem een dokter, een trainer, een workout partner, vrienden, geliefden, desnoods de vijanden in je hoofd. Onderzoek leert dat je het meest heb aan een gezondheidsdeskundige en een workoutpartner. Zorg snel dat je deze twee mensen hebt en werk dan aan de rest van je team!

2) Gebruik een plan.
Als je niet weet wat je doet, doe het dan niet. Het bespaart een hoop teleurstelling. Maak een plan, weet wat je doet, houd je eraan.

3) Verander je programma iedere vier weken
Dat houd je lichaam en je geest wakker en fit.

4) Minder eten werkt beter dan meer bewegen
Trainen als een beest en eten als hetzelfde beest helpt niet. Als je vet wilt verliezen, moet je weinig vet eten, zodat je het vet op je lijf verliest. Eat gezond en natuurlijk in kleine(!) porties. Zorg voor de goede hoeveelheid vezels, proteïnen en groenten. Eet alleen vet dat gezond is, en drink veel water en thee.

5) Stop op tijd
Zet een streep! Stel een doel. Als je er bent, is het goed! Ook je lijf kent zijn grenzen. Luister er goed naar!

Het Zout is op!

Het zout is op in Nederland. Het gaat in het nieuws nergens anders over. Er mag van Maria van der Hoeven, bestaat die nog?, nieuw zout gewonnen worden, en dat vindt niet iedereen leuk. Het is slecht voor het grondwaterpeil in Friesland en daar gaan we dus nog meer over horen. En als het zout er niet snel is, gaat Rijkswaterstaat rijwegen of rijbanen afsluiten. Iedereen vraagt zich nu af hoe ze dat willen doen nu ze hebben laten weten dat te willen overleggen met gemeenten en provincies. En die werken niet zo snel, zoals we allemaal weten. Dus tegen de tijd dat het lauw water regent, kunnen we een besluit verwachten. En ik wed dat er dan nog onverlaten bezwaar en beroep gaan instellen

Het zout is op! Veertig jaar geleden werkte ik een winter in Klosters, Graubunden, Zwitserland. Ik maakte bedden op, bediende in de eetzaal, waste af en moest een keer in de week met een busje Engelse gasten halen op het vliegveld Kloten bij Zürich. Er lag veel sneeuw, zoals niet ongewoon is in een wintersportgebied. Dacht u dat ze daar zout strooien?

En mijn vriendin Hetty woont in Montana, Amerika. Ook daar sneeuwt het de hele winter, soms weinig en soms heel erg veel. Daar hebben ze geen zout, wel sneeuwschuivers. Die gaan voorop en de gewone man gaat er in Convoy achteraan. Allemaal een stuk beter voor het milieu en ook veel beter voor de nerven.

Laten we er nu eerst eens voor zorgen dat het openbaar vervoer kan rijden en laat dat zout daar maar liggen. En nu niet roepen dat ik ouwerwets ben. Het roer moest toch om. Is een mooi begin.

Nieuwjaar in Huizen

Vrijdag ging ik naar het traditionele Nieuwjaarsconcert van Harmonieorkest Prinses Irene en gisteren naar de Nieuwjaarsreceptie op het Gemeentehuis. Ik ben een liefhebber van Prinses Irene, en was ook benieuwd hoe de nieuwe eigenaren (ze noemen zich geloof ik Beheersstichting) van Theater De Graaf het concert zouden aankleden. Ik verwachtte een leuke, warme en gezellige bar, waar we na afloop van het vrolijke concert met een hapje en een drankje wat na zouden kunnen praten.

Maar niets van dat al. De Graaf is nog even ongezellig als het altijd is geweest. Het is dat Het Harmonieorkest zo hartverwarmend speelt, maar anders zou je er toch nooit meer een voet over de drempel zetten.

Gisteren vroeg ik Berry Westland, voorzitter van Irene, die dus ook op de Nieuwjaarsreceptie in het Gemeentehuis was, hoe dat nou toch kan. “Ze hadden geen mensen”, vertelde hij. En omdat ze hem dat op het laatste moment hadden laten weten, kon hij ook niet bijspringen. Wat een droefenis. Voortaan maar gewoon spelen in het Eigen gebouw aan de IJsselmeerstraat.

En dan de Nieuwjaarsreceptie op het Gemeentehuis. Ik houd niet van recepties en al zeker niet als we met z’n allen in de rij gaan om het gemeentebestuur de hand te schudden. Maar ik ging wel. Allereerst omdat ik er als voorzitter van Behoud het Oude Dorp niet kan ontbreken en ten tweede, ik geef het toe, omdat ik benieuwd was naar de nieuwjaarstoespraak van de burgemeester.

Ik was niet de enige. Toen Frans Willem van Gils getooid met burgemeestersketting achter het spreekgestoelte plaatsnam, werd het muisstil en het bleef zo. Iedereen wilde graag horen of hij iets ging zeggen over het rumoer op het gemeentehuis. Dat deed hij maar een keer en nog grappig ook “Ik was in ieder geval niet te lui om deze speech te schrijven.” Verder meldde hij wel het artikel in de Gooi en Eemlander van 29 december jl waarin mensen die anoniem wilden blijven de gelegenheid hadden gekregen om een boekje open te doen. Zij hadden zichzelf gediskwalificeerd en zo wilde hij het laten. Applaus klonk op.

Natuurlijk werd mij door verscheidene mensen gevraagd of ik een verklaring had voor de val van het jongmens. Ik zat immmers in de selectiecommissie die hem vier jaar geleden unaniem heeft uitverkoren voor dit ambt. Hebben wij zitten slapen? Nee, dat hebben we niet. We hebben naar eer en geweten dit jongmens op deze plek gezet en dachten natuurlijk dat hij goed zou zijn voor Huizen. Misschien is hij dat ook wel geweest, maar nu is het op. Dat verbaast u en mij en een heleboel andere mensen. Het zij zo. Niet op alles is een antwoord.

In 2010 komt er een nieuwe burgemeester.

Je m'apelle Youn

Natuurlijk wens ik een ieder die dit leest een vredig, gezond en gelukkig 2010!







Onze wereldburger heeft een naam. Hij heet Youn, dat is Bretons voor "Geschenk van de Goden". En is het niet een Godsgeschenk zo'n ventje?

Elise en zoon gaan vanmorgen naar huis. Het gaat dus allemaal goed.